​அகத்தியர் அறிவுரை!

​அகத்தியர்அறிவுரை! "பொறுத்திரு! எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் உண்டு. அதைப் புரிந்து கொள்ளும் சக்தி உனக்கேதடா. பாவத்தை செய்தவன் சந்தோஷமாக இருக்கிறான் என்று எண்ணாதே. அவனுக்கு பகவான் எந்தசமயத்தில் எப்படி தண்டனை தருவார் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. சித்தர்களும், முனிவர்களும் தான் இதனை முன் கூட்டியே அறிவார்கள்.ஒரு நல்லவனை, ஒரு தீயவன் ஏமாற்றுகிறான் என்றால், நல்லவனின் பாபத்தை எடுத்துக் கொண்டு, தீயது செய்கின்றவன் தன்னிடம் இருக்கின்ற சிறிதளவு புண்ணியத்தை அந்த நல்லவனிடம் ஒப்படைகின்றான் என்று பொருள். இந்த கருத்தை மனதில் வைத்துக்கொண்டு உலகில் அனைத்தையும் பார்க்க​ப் பழகிவிட்டால், அனைத்தும் மிக எளிதாக, மிக நீதியாக தோன்றும்." சித்தன் அருளால் நடந்த திருவிளையாடல்கள் இந்த தொகுப்பு! எல்லா அகத்தியர் வகுப்பிலும் படிக்கலாம்!

Saturday, 31 October 2026

சித்தன் அருள் - 2358 - சாட்சியாக இருங்கள் நீங்கள் சொல்வதே நடக்கும்!


​பண்டைய காலத்து நம் ரிஷிகள், முனிவர்கள் மற்றும் ஞானிகளின் வாயிலிருந்து வந்த ஒரு சாதாரண வார்த்தை கூட ஏன் காலத்தால் அழிக்க முடியாத கோடாக மாறியது என்ற இந்த ஆழமான ரகசியத்தை பற்றி நீங்கள் எப்போதாவது சிந்தித்திருக்கிறீர்களா? அவர்கள் சொன்னதை உண்மையாக்குவதற்காக இந்த இருப்பு (இயற்கை) தன் எல்லா விதிகளையும் ஏன் மாற்றிக் கொண்டது? மறுபுறம் இன்றைய மனிதன் தன் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக இரவும் பகலும் வார்த்தைகளை ஆயிரக்கணக்கான முறை திரும்ப திரும்ப சொல்கிறான். பலவிதமான பிரார்த்தனைகளை செய்கிறான். நேர்மறையான வாக்கியங்களை பேசுகிறான். ஆனால் அப்படி இருந்தும் அவனுடைய வார்த்தைகள் காற்றில் எதிரொலித்து வெற்றிடத்தில் மறைந்து விடுகின்றன. நம் வார்த்தைகளுக்கும் ஒரு ஞானியின் வார்த்தைகளுக்கும் இடையில் உள்ள அந்த கண்ணுக்கு தெரியாத வித்தியாசம் என்ன யோசிப்பதில்லை.

ஒன்று ஒருவரின் பேச்சை சாதாரண சத்தமாக மாற்றுகிறது. மற்றொன்று பிரபஞ்சத்தின் மறுக்க முடியாத விதியாக அதாவது நம் சாஸ்திரங்களில் வாக்சித்தி என்று அழைக்கப்படுவதாக மாற்றுகிறது. நீங்கள் எதையும் கேட்காமலேயே இருக்கும் அந்த துல்லியமான உள்நிலை எது? மேலும் நீங்கள் சொல்லாமலேயே உங்கள் ஒவ்வொரு சங்கல்ப்பத்தையும் உண்மையாக்க இயற்கை தயாராகி விடுகிறது. உங்கள் மனதின் அலைப்பாய்த்தல்களை சிறிது நேரம் அமைதிப்படுத்திவிட்டு ஒரு தூய சாட்சியாக, திரஷ்டாவாக மாறி இந்த அறிவின் ஆழத்தில் கவனியுங்கள்.

இப்போது ஒரு சாதாரண மனிதனின் வார்த்தைகளில் ஏன் அந்த தவறாத சக்தி இருப்பதில்லை என்ற கேள்வியின் வேருக்குள் இறங்குவோம். நாம் நினைப்பதோ அல்லது பேசுவதோ பிரபஞ்சத்தில் இருப்புதளத்தில் அதன் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு முன்பே ஏன் சிதறி போகிறது? இதற்கான விடை ஏதோ ஒரு வெளிப் பற்றாக்குறையில் இல்லை. மாறாக நம்முடைய சொந்த மனம் மற்றும் பிராண ஆற்றலின் கணிதத்தில் மறைந்துள்ளது. 

ஒரு சாதாரண மனிதனின் மனதில் தினமும் 60ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட எண்ணங்கள் பிறக்கின்றன என்பதை நவீன அறிவியலும் பண்டைய யோக சாஸ்திரமும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஆனால் பிரச்சனை எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை அல்ல. அந்த எண்ணங்களுக்கு இடையே நடக்கும் தொடர்ச்சியான போர்தான் உண்மையான பிரச்சனை. நமக்குள் ஒரு கணம் ஒரு ஆசை எழுகிறது அடுத்த கணமே சந்தேகம், பயம் மற்றும் அவநம்பிக்கையின் மற்றொரு எண்ணம் வந்து அந்த முதல் எண்ணத்தின் ஆற்றலை அழித்து விடுகிறது. சூரிய கதிர்கள் நான்கு திசைகளிலும் சிதறி கிடக்கும்போது அவை வெறும் சாதாரண வெப்பத்தை மட்டுமே தருகின்றன. அவற்றில் ஒரு காகிதத்தை எரிக்கும் சக்தி இருப்பதில்லை. ஆனால் அதே சிதறிய கதிர்களை ஒரு லென்ஸன் மூலம் ஒரே புள்ளியில் குவிக்கும் போது அங்கிருந்து நெருப்பு உருவாகிறது. நமது வார்த்தைகள் மற்றும் தீர்மானங்களுக்கும் இதேதான் நடக்கிறது.

எந்த ஒரு மனிதனின் மனம் 24 மணி நேரமும் எண்ணங்களின் புயலால் சூழப்பட்டுள்ளதோ யாருடைய உயிர் சக்தி ஆயிரம் திசைகளில் கசிகிறதோ அவனது வாயிலிருந்து வெளிவரும் சொல் அந்த சிதறிய கதிர்களைப் போலத்தான் இருக்கும். அதில் எந்த வெப்பமும் பலமும் எஞ்சி இருப்பதில்லை. நீங்கள் பல ஆண்டுகளாக ஒரே ஆசையை திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக் கொண்டிருந்தாலும் உள்ளே பயமும் சந்தேகமும் இருந்தால் பிரபஞ்சம் அந்த ஆசையை அல்ல உங்கள் பயத்தையே உள்வாங்கிக் கொள்கிறது அதனால்தான் உள்ளே ஒருங்கிணைக்கப்படாத எந்த சக்தியும் ஒருபோதும் இலக்கை அடைவதில்லை

அதில் எந்த வெப்பமும் பலமும் எஞ்சி இருப்பதில்லை நமது ரிஷிகள் வாக்கின் இந்த ரகசியத்தை மிக ஆழமாக பார்த்திருந்தனர் ரிக்வேதம் மற்றும் தந்திர சாஸ்திரங்களில் வாக்கின் நான்கு நிலைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. பரா பஷயந்தி மத்தியமா மற்றும் வைகரி நாம் வாயால் பேசுவது பேச்சின் மிகவும் வெளிப்படையான மற்றும் பருப்பொருளான வடிவமாகும். இது வைகரி என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு நபர் தனக்குள் இருக்கும் எண்ணங்களின் இறைச்சலில் மூழ்கி இருக்கும் வரை அவனது பேச்சு தொண்டையிலிருந்து மட்டுமே அதாவது வைகரியின் ஆழமற்ற நிலையிலிருந்து மட்டுமே வெளிவருகிறது. அத்தகைய பேச்சில் ஒலி மட்டுமே இருக்கும். அது வெறும் உதடுகளின் அசைவாக இயந்திரத்தனமான ஒரு சத்தமாக மட்டுமே இருக்குமே தவிர அதில் பிராணனின் சக்தி இருக்காது. உள்ளே இருக்கும் ஆழமான மௌனத்தோடு தொடர்பு இல்லாத எந்த வார்த்தையும் காற்றில் எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களை போல உடனே கலைந்துவிடும். அத்தகைய பேச்சில் ஒளி மட்டுமே இருக்கும். பிராணனின் சக்தி இருக்காது. இதே உண்மை கேனோபனிஷத்தின் முதல் பகுதியின் இரண்டாவது மந்திரத்தில் மிக அற்புதமான முறையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. உபநிஷதம் கூறுகிறது. 

ஸ்ரோத்ரஸ்ய ஸ்ரோத்ரம் மனசோ மனோ யத் வாசோ 
வாசம் ச உ பப்ராணஸ்ய பிராண 

அதாவது அந்த பரம சைத்தன்யமே காதுகளுக்கு காதாகவும் மனதிற்கு மனதாகவும் பிராணனுக்கு பிராணனாகவும் நமது பேச்சுக்கு பேச்சாகவும் இருக்கிறது. நாம் வாழ்நாள் முழுவதும் சொற்களை அலங்கரிக்கவோ அல்லது அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் கூறவோ மட்டுமே முயற்சி செய்கிறோம். நமது மனம் அமைதியற்று இருக்கும் வரையிலும் நமது ஒவ்வொரு சிறிய மற்றும் பெரிய எண்ணங்களுடனும் இணைந்து நமது ஆற்றலை வீணாக்கி கொண்டிருக்கும் வரையிலும் நமது சொற்கள் எந்த ஒரு காற்றுக்கும் பறந்துவிடும் காய்ந்த இலைகளை போன்றவையே. 

ஆனால் எண்ணங்களின் இந்த சுழலில் இருந்து வெளியேறி நீங்கள் சாட்சி பாவத்தில் அடியெடுத்து வைக்கும் போதே ஆற்றலின் இந்த முழு விளையாட்டும் மாறிவிடுகிறது. மேலும் வாக்கு சித்தி நிகழ்வதற்கான அந்த மர்மமான செயல்முறை இங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது. இதை இனி நாம் தொடர்ந்து புரிந்து கொள்வோம். எண்ணங்களின் இந்த இறைச்சனில் இருந்து விலகி நீங்கள் சாட்சியாக நிற்கும்போது சாதாரண வாக்கை வாக்கு சித்தியாக மாற்றும் எத்தகைய உருமாற்றம் உங்களுக்குள் நிகழ்கிறது. சாட்சியாக இருப்பதன் பொருள் மிகவும் எளிமையானது. தன் மனதில் எழும் எந்த ஒரு எண்ணத்துடனும் போராடாமலும், அதை அடக்காமலும், அதனுடன் அடித்துச் செல்லப்படாமலும், மாறாக ஒரு நடுநிலையான பார்வையாளனாக அதை வெறுமனே கவனிப்பதுதான் அது. நீங்கள் தொடர்ந்து இந்த சாட்சி பாவத்தை பயிற்சி செய்யும்போது உங்களுக்குள் ஒரு அற்புதமான நிகழ்வு நடக்கிறது. நம் எண்ணங்கள் தானாகவே உயிர் வாழ்வதில்லை. அவை உயிரோடு இருக்க நமது கவனம் மற்றும் நமது எதிர்வினையின் உணவு தேவைப்படுகிறது. எண்ணங்களுக்கு இந்த உணவை வழங்குவதை நிறுத்திவிட்டு நீங்கள் வெறும் பார்வையாளராக மாறும்போதே மனதின் அந்த 60ஆயிரம் எண்ணங்களின் புயல் படிப்படியாக தானாகவே அமைதி அடைய தொடங்குகிறது. நேற்று வரை கவலை, பயம் மற்றும் வீணான சஞ்சலங்களில் கசிந்து கொண்டிருந்த பிராண ஆற்றல் இப்போது உங்களுக்குள்ளேயே ஒன்று திரள தொடங்குகிறது. 

உங்கள் சித்தம் ஒரு அமைதியான மற்றும் தெளிவான கண்ணாடியை போல நிலையானதாகிறது. இந்த நிலையின் விளைவைதான் மகரிஷி பதஞ்சலி தனது யோக தரிசனத்தின் சாதன பாதத்தின் 36-வது சூத்திரத்தில் ஒரு அசைக்க முடியாத அறிவியல் விதியை போல முன்வைத்துள்ளார். மகரிஷி பதஞ்சலி கூறுகிறார். 

சத்ய பிரதிஷ்டாயாம் கிரியாபலாரயத்வம் 

அதாவது ஒரு சாதகன் சத்தியத்தில் முழுமையாக நிலைபெற்றுவிட்டால் அவன் கூறும் சொற்களும் சங்கல்ப்பங்களும் எந்த ஒரு வெளிப்புறச் செயலையோ முயற்சியையோ சார்ந்திருப்பதில்லை. மாறாக பலன்களே அவனது சொற்களை சார்ந்து அமைகின்றன. எளிய வார்த்தைகளில் கூறினால் அவன் என்ன சொல்கிறானோ அதுவே சத்தியமாகி விடுகிறது. ஆனால் இங்கு மகரிஷி பதஞ்சலி குறிப்பிடும் சத்தியம் என்பதன் பொருள் வெறுமனே வாயால் உண்மையை பேசுவது மட்டுமல்ல. அத்வைத வேதாந்தத்தின் பார்வையில் சத்தியம் என்பது கடந்த காலம் நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகிய மூன்று காலங்களிலும் என்றுமே மாறாத ஒன்றாகும். நமது உடல் மாறுகிறது. நமது எண்ணங்கள் ஒவ்வொரு கணமும் மாறுகின்றன. நமது உணர்வுகள் மாறுகின்றன. ஆனால் இந்த மாறுபடும் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நபர் தொடர்ந்து சாட்சி பாவத்தில் நிலைத்திருக்கும் போது அவன் கடந்த கால நினைவுகளில் இருந்தும் எதிர்கால கற்பனைகளில் இருந்தும் விடுபட்டு, அந்தப் பரம சத்தியமான தூய நிகழ்காலத்தில் நிலைபெறுகிறான். 

சாந்தோக்கிய உபநிஷத்தின் எட்டாவது அத்தியாயத்தில் ரிஷி இந்த உன்னத நிலையை விவரித்துக் கூறுகையில் நமது ஆத்மா அதன் மூல சொரூபத்தில் சத்திய காமம் மற்றும் சத்திய சங்கல்ப்பம் கொண்டதாக இருக்கிறது என்கிறார். இதன் பொருள் உங்கள் ஆத்மாவிடம் அதன் ஒவ்வொரு சங்கல்ப்பத்தையும் உடனடியாக நிறைவேற்றும் சக்தி ஏற்கனவே உள்ளது என்பதாகும். மனதின் அறியாமை மற்றும் அகங்காரத்தின் திறைகள் மட்டுமே அந்த சக்தியை மறைத்து வைத்துள்ளன. சாட்சி பாவத்தின் நெருப்பு மனதின் இந்த குப்பைகளை எரித்து சாம்பலாக்கிய உடனே உங்களுடைய வாக்கு நேரடியாக அந்த மிக ஆழமான தளமான பரவாணியுடன் இணைந்து விடுகிறது. அந்த ஆழ்ந்த மௌனத்திலிருந்து ஒரு சொல் வெளிவரும்போது அதன் பின்னால் சிதறிய மனதின் ஆசை இருப்பதில்லை. மாறாக உங்கள் முழுமையான ஒருங்கிணைந்த பிராண ஆற்றல் மற்றும் பிரபஞ்ச சத்தியத்தின் வேகம் இருக்கிறது. ஆனால் சற்று நில்லுங்கள். 

இந்த முழுப் பயணத்தின் மிகவும் ஆபத்தான திருப்பம் இங்குதான் வருகிறது. சாட்சி பாவத்தினால் இவ்வளவு பெரிய சக்தி விழிப்படைகிறது என்றால் பெரும்பாலான சாதகர்கள் இந்த கட்டத்திற்கு வந்த பின் ஏன் வழிதவறி போகிறார்கள்? மகரிஷி அஷ்டாவக்ரர் இந்த ரகசியத்தின் திரையை விலக்கி அளித்த எச்சரிக்கையை புரிந்து கொள்ளாமல் சாட்சி பாவத்தின் இந்த அறிவியல் முற்று பெறாது அஷ்டாவக்ர கீதையின் மேலான ஞானம் பொதுவான நம்பிக்கையை முற்றிலும் தலைகீழாக மாற்றிவிடுகிறது சாட்சி பாவத்தில் இருப்பதால் வாக்கு சித்தி கிடைக்கும் என்று ஒரு சாதகன் கேட்கும்போது அவன் மனதின் ஏதோ ஒரு மூலையில் ரகசியமாக ஒரு நுட்பமான பேராசை பிறக்கிறது. நான் தொடர்ந்து சாட்சி பாவத்தை பயிற்சி செய்வேன். அப்போதுதான் என் வாக்கில் சக்தி வரும். நான் சொல்லும் சொற்கள் பலிக்கும் என்று அவன் நினைக்க தொடங்குகிறான். சரியாக இந்த தருணத்தில்தான் அந்த சாதகன் சாட்சி பாவத்தில் இருந்து நழுவி விடுகிறான். 

மகரிஷி அஷ்டாவக்ரர் ஜனக மகாராஜாவுக்கு ஞானத்தை உபதேசிக்கும் போது அஷ்டாவக்ர கீதையின் 15வது அத்தியாயத்தின் நான்காவது ஸ்லோகத்தில் ஒரு அற்புதமான சூத்திரத்தை கூறுகிறார். 

யதாந அகம் ததா மோக்ஷோ யதா
அகம் பந்தனம் ததா 

அதாவது உள்ளே நான் என்ற அகங்காரம் இருக்கும் வரை பந்தம் இருக்கிறது. நான் இல்லாத போதே பரம முக்தி கிடைக்கிறது. சற்று ஆழமாக சிந்தித்து பாருங்கள். இதை யார் விரும்புகிறார்கள்? என் வார்த்தை உண்மையாக வேண்டும் என்று யார் விரும்புகிறார்கள்? எனக்கு வாக்கு சித்தி கிடைக்க வேண்டும் என்று விரும்புபவர் சாட்சி என்பதன் அர்த்தமே முழுமையாக பற்றற்ற பலனை எதிர்பார்க்காத மற்றும் விலகி இருக்கும் பார்வையாளர் என்பதுதான். சாட்சி என்பவர் எதையும் அடையவோ இழக்கவோ விரும்பாதவர். மேலும் இந்த உலகில் எதையும் மாற்ற விரும்பாதவர்.

சித்தியைப் பெறுவதற்கோ அல்லது ஏதேனும் ஒரு சங்கல்ப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்கோ ஒரு சிறிய ஆசை வந்துவிட்டாலும் அங்கு நீங்கள் சாட்சியாக இருக்க மாட்டீர்கள். நீங்கள் மீண்டும் அனுபவிப்பவராகவும் செய்பவராகவும் ஆகிவிடுகிறீர்கள். பிரபஞ்சத்தின் மகத்தான சக்தி அகங்காரம் நிறைந்த ஒரு தனி மனிதனின் சிறிய ஆசைகளுக்காக வேலை செய்யாது. அது நான் என்ற எண்ணம் இல்லாத ஒரு வெற்றிடத்தின் வழியாக மட்டுமே தடையின்றி பாயும் என்பதை புரிந்து கொள்வது இங்கு மிகவும் முக்கியம். அப்படியானால் சாட்சி பாவத்தில் இருக்கும் ஒரு மகாபுருஷருக்கு எந்த ஆசையும் இல்லை என்றால் அவரது வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகள் எப்படி உண்மையாகின்றன என்ற கேள்வி எழுகிறது. இதற்கான விடை அஷ்டாவக்கர கீதையின் அகர்தருத்துவ பாவத்தின் செயல்படா நிலை விஞ்ஞானத்தில் மறைந்துள்ளது. ஒரு நபர் தொடர்ந்து சாட்சி பாவத்திலேயே இருந்து தனது தனிப்பட்ட அகங்காரத்தை அதாவது சிறிய நான் என்பதை முழுமையாக அழித்து விடும்போது அவருக்குள் ஒரு மகா சூனியம் உருவாகிறது. 

அந்த நபர் ஒரு உள்ளீடற்ற மூங்கில் புல்லாங்குழலை போல ஆகிவிடுகிறார். அதற்குள் எந்த ஒரு தடையோ முடிச்சோ எஞ்சி இருப்பதில்லை. தன் சொந்த ராகத்தை வாசிக்க துடிக்காத ஒரு புல்லாங்குழலின் வழியாகவே இயற்கை தன் மிகச்சிறந்த கானத்தை இசைக்க முடியும். அப்படிப்பட்ட ஆத்மஞானி பேசும்போது உண்மையில் அந்த நபர் பேசுவதில்லை. மாறாக அவர் மூலமாக முழுமையான இருப்பு அதாவது பரமாத்மாவின் சைத்தன்யமே உணர்வே பேசுகிறது. சாதாரண மனிதனின் சொல் அவனது அறியாமையில் இருந்தும் தனிப்பட்ட சுயநலத்தில் இருந்தும் வெளிப்படுகிறது. எனவே அதை நிறைவேற்ற இயற்கை கட்டுப்பட்டிருக்கவில்லை. ஆனால் அகங்காரமற்ற ஒரு சாட்சியின் தொண்டையிலிருந்து ஒரு சொல் வெளிப்படும்போது அது எந்த ஒரு தனி நபரின் கோரிக்கையாக இருப்பதில்லை. மாறாக அது பிரபஞ்சத்தின் சொந்த ஒளியாகவே ஒலிக்கிறது. அஷ்டாவக்ர கீதையின் 11-வது அத்தியாயத்தில் மகரிஷி கூறுகிறார் எல்லாமே சைத்தன்யத்தால் மட்டுமே நடக்கிறது. நான் எதையும் செய்பவன் இல்லை என்ற இந்த உண்மையை யார் தெரிந்து கொள்கிறாரோ அவனுடைய எல்லா சங்கல்ப்பங்களும் அமைதி அடைந்து விடுகின்றன. இதுவே மிகப்பெரிய முரண்பாடாகும். நீங்கள் வாக்கு சித்தியை அடைய விரும்பும் வரை உங்கள் அகங்காரம் குறுக்கே நிற்கிறது. மேலும் சித்தி உங்களை விட்டு விலகி ஓடுகிறது. ஆனால் நமது சித்தர்கள் இந்த ஆழ்ந்த ரகசியத்தை தங்கள் வாழ்வில் எவ்வாறு கொண்டு வந்தார்கள்? மேலும் ஒரு குடும்பஸ்தன் அல்லது சாதாரண சாதகன் தனது அன்றாட வாழ்வில் இந்த நிலையை எவ்வாறு பயிற்சி செய்யலாம்? இதை எளிய நடைமுறை சூத்திரங்கள் மூலம் புரிந்து கொள்வோம். இந்தியாவின் தத்துவ ஞானிகளான சித்தர்கள் சாட்சி, பாவம் மற்றும் வாக்கின் இந்த அறிவியலை சாஸ்திரங்களில் மட்டும் படிக்காமல் தங்கள் வாழ்வில் வாழ்ந்து காட்டியுள்ளனர். சாதாரணமாக தோன்றும் அவர்களின் வார்த்தைகளில் உள்ள காலத்தை வெல்லும் சக்தி அந்த ஆழ்ந்த உள்மௌனம் மற்றும் சாட்சியின் விழிப்புணர்விலிருந்து வந்தது. 

கபீர்தாசர் இந்த ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தி இவ்வாறு கூறியுள்ளார். வார்த்தை விலைமதிப்பற்றது. பேசத்தெரிந்தவன் அதை தன் இதயத்தராசில் நிறுத்தி அதன்பின் வாயை திறக்க வேண்டும். இங்கே இதயத்தராசு என்பதன் பொருள் உங்களுக்குள் வீற்றிருக்கும் அந்த தூய சாட்சியின் விழிப்புணர்வே ஆகும். ஒரு வார்த்தை வெளிவருவதற்கு முன் அந்தராத்மாவின் அந்த அமைதியான சாட்சியின் முன் நெருக்கப்படும்போது அதிலிருந்து கோபம் மற்றும் அகங்காரத்தின் விஷம் தானாகவே விலகி சத்தியம் மட்டுமே வெளியே வருகிறது. இதேபோல் பகவான் ரமண மகரிஷியும் மௌனமே மேலான வாக்கு என்றும் சாட்சியின் ஆழ்ந்த மௌனத்திலிருந்து பிறக்கும் வார்த்தைகளுக்கு அகிலத்தையே இயக்கும் ஆற்றல் உண்டு என்றும் கூறுவார். உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் இந்த நிலையை அடைய இந்த மூன்று நுட்பமான சூத்திரங்களை பின்பற்றுங்கள். 

முதல் சூத்திரம் வாக்கை கவனிப்பது. ஒருவருடன் பேசும்போதும் சரி அல்லது சமூக வலைத்தளங்களில் ஒரு பதிலை பதிவிடும் போதும் சரி உடனே எதிர்வினை ஆற்றாமல் வெறும் இரண்டு வினாடிகள் மௌனமாக இருந்து பழகுங்கள். வீணான விவாதங்களிலும் தர்க்கங்களிலும் உங்கள் விலைமதிப்பற்ற பிராண ஆற்றலை விரயமாக்குவதை நிறுத்துங்கள். எதையும் பேசுவதற்கு முன் உங்களுக்குள் இருக்கும் சாட்சியை விழிக்கச் செய்து இந்த வார்த்தை அகங்காரத்திலிருந்து வெளிவருகிறதா அல்லது அமைதியான விழிப்புணர்விலிருந்து வருகிறதா என்று பாருங்கள். 

இரண்டாவது சூத்திரம் அகமௌன பயிற்சி. தினமும் குறைந்தது 20 நிமிடங்களாவது அமைதியாக அமர்ந்து வந்து செல்லும் எண்ணங்களை எவ்வித தீர்ப்புமின்றி சாட்சியாக மட்டும் பாருங்கள். இந்த பயிற்சி சிதறி கிடக்கும் உங்கள் மனதை ஒருங்கிணைத்து வாக்குகளின் மூலமான பரவாக்குடன் உங்களை இணைத்துவிடும். 

மேலும் மூன்றாவது சூத்திரம் பலனை எதிர்பாராத குணம். நிஷ்காம பாவம். என் வார்த்தை பலிக்க வேண்டும் அல்லது எனக்கு ஏதேனும் சித்தி கிடைக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பை உங்களுக்குள்ள பலனை பற்றிய கவலையை விட்டுவிட்டு உங்களின் தூய்மையான சாட்சி சொரூபத்தில் நீங்கள் ஓய்வெடுக்க தொடங்கும்போது இயற்கையே உங்களுக்கு சாதகமாக செயல்பட தொடங்கும். இந்த பயணத்தின் முழுச் சாராம்சமும் இதுதான். நம்மை இந்த உடலாகவும் அலையும் மனமாகவும் நாம் கருதும் வரை நமது வாக்கில் ஒரு முழுமையின்மை இருந்து கொண்டே இருக்கும். ஆனால் எந்த கணத்தில் நீங்கள் மகரிஷி அஷ்டாவக்கரின் இந்த பரம ஞானத்தில் நிலைபெறுகிறீர்களோ அதே கணத்தில் உங்களுக்குளில்ருந்து கேட்கும் பாவம் உணர்வு என்றென்றைக்குமாக முடிந்துவிடுகிறது தன்னுள் இருக்கும் தூய சாட்சியை உணர்ந்து உலகத்திடம் கேட்பதை யார் விட்டுவிடுகிறாரோ முழு பிரபஞ்சமும் தானாகவே அவரது வார்த்தையை மதிக்கத் தொடங்கும் என்பது இயற்கையின் மாறாத விதியாகும். 

எனவே வாக்கு சித்தி என்ற நிழலின் பின்னால் ஓடாதீர்கள். மாறாக உங்கள் சாட்சி நிலையில் உறுதியாக இருங்கள். இந்த சித்தி அழைக்காமலேயே உங்கள் பின்னால் வர தொடங்கும். உங்கள் வாழ்க்கை அந்த அமைதியான சாட்சியின் மௌனத்தால் நிறையும் போது உங்கள் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் பிரபஞ்சத்தின் சத்தியமாக மாறிவிடும். 

பிரக்னையில் உணர்வில் சாட்சி பாவத்தை விழிப்படையச் செய்யும் ஒரு உயிருள்ள சங்கல்ப்பமாக மாறும். உண்மையை தேடிக் கொண்டிருப்பவர்களுடன் இந்த விலைமதிப்பற்ற ஞானத்தை நிச்சயம் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.  வாழ்நாள் முழுவதும் எதையோ அடைய வேண்டும். எதையாவது சாதிக்க வேண்டும். நமது ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேற வேண்டும் என்று ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறோம். இதற்காக நம் சொற்களை வீணடிக்கிறோம். பலரிடமும் பலவிதமாக பேசி நம் பிராண சக்தியை இழக்கிறோம். ஆனால் அந்த தேடலுக்கான உண்மையான விடை வெளியுலகின் எந்த ஒரு மந்திரத்திலும் இல்லை. மாறாக நம்முள் உறங்கி கொண்டிருக்கும் அந்த ஆழ்ந்த மௌனத்தில் தான் புதைந்திருக்கிறது என்பதை நாம் இப்போது ஆழமாக உணர்ந்திருப்போம். சொற்கள் என்பவை காற்றில் கரையும் வெறும் ஒலிகள் அல்ல. அவை நமது பிராணனின் நேரடி வெளிப்பாடு. அந்த பிராணன் அமைதி அடையும்போது மனம் சலனமற்ற ஒரு தெளிவான நீரோடையை போல மாறும்போது அங்கு பிறக்கும் ஒவ்வொரு எண்ணமும் ஒவ்வொரு சொல்லும் இயற்கையின் தவிர்க்க முடியாத விதியாகவே உருவெடுக்கிறது. வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் நம்மை சுமாராக புயலின் மையத்தில் இருக்கும் அமைதியான புள்ளியை போல அனைத்தையும் சாட்சியாக கவனிக்கும் அந்த உயர்ந்த நிலையில் உங்களை இருத்தி கொள்ளுங்கள். சற்று சிந்தித்து பாருங்கள். ஒரு சாதாரண மனிதன் தன் ஆசைகளை துரத்திச் சென்று தன் சக்தியை வீணடித்து தோற்கிறான். ஆனால் ஒரு உண்மையான சாட்சி தன் அகங்காரத்தை துறப்பதன் மூலம் ஒட்டுமொத்த பிரபஞ்சத்தின் ஆசீர்வாதத்தையும் தன்பால் ஈர்க்கிறான். நீங்கள் உலகை உங்கள் விருப்பப்படி மாற்ற துடிக்காதபோது அகிலம் உங்களுக்காக அனைத்தையும் அழகாக மாற்ற தயாராகிறது. இதுவே பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஆத்ம ஞானிகளும் ரிஷிகளும் நமக்கு விட்டுச் சென்ற மிகப்பெரிய பொக்கிஷம். உங்களுடைய உண்மையான சக்தி நீங்கள் பேசும் வார்த்தைகளில் இல்லை. பேசும் முன் நீங்கள் கடைபிடிக்கும் அந்த ஒரு கண மௌனத்தில் அந்த தூய்மையான விழிப்புணர்வில் மறைந்திருக்கிறது. இன்றிலிருந்து உங்கள் ஒவ்வொரு நாளையும் ஒரு புதிய கண்ணோட்டத்தோடு ஒரு புதிய மலர்ச்சியோடு தொடங்குங்கள். தேவையில்லாத விவாதங்களை தவிருங்கள். வீணான கவலைகளில் உங்கள் விலைமதிப்பற்ற ஆற்றலை கரைக்காதீர்கள். உங்களை சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளை ஒரு நாடகத்தை பார்ப்பது போல எந்த ஒரு பற்றுதலும் இன்றி அமைதியாக கவனியுங்கள். உங்கள் உள்மனதின் மௌனமே உங்களின் மிகப்பெரிய ஆயுதமாக உங்களின் உண்மையான வழிகாட்டியாக மாறட்டும். எந்த கணத்தில் நீங்கள் உங்களை இந்த அழியும் உடலாகவும் ஓயாத எண்ணங்களாகவும் பார்ப்பதை முழுமையாக நிறுத்துகிறீர்களோ அந்த கணமே உங்கள் உள்ளே இருக்கும் எல்லையற்ற பரமாத்மா விழிப்படைய தொடங்குகிறார். உங்கள் வாழ்க்கை ஒரு உள்ளீடற்ற மூங்கில் புல்லாங்குழலை போல மாறட்டும். அந்த புல்லாங்குழலில் அகங்காரம் என்ற எந்த தடையும் இல்லாதபோது இயற்கையே தன் மென்மையான மூச்சால் அதில் பிரபஞ்சத்தின் மிக அழகான கீதத்தை இசைக்க தொடங்கும். 

உங்கள் ஒவ்வொரு சொல்லும் சத்தியத்தின் நாதமாக ஒலிக்கும். இந்த ஆழமான உண்மையை உங்கள் இதயத்தில் முழுமையாக உள்வாங்கி கொண்டு எந்தவித எதிர்பார்ப்புகளும் இல்லாத அமைதியும் ஆனந்தமும் மட்டுமே நிறைந்த ஒரு புதிய வாழ்க்கையை நோக்கி இன்று முதல் அடியெடுத்து வையுங்கள். 

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Friday, 30 October 2026

சித்தன் அருள் - 2357 - அஷ்டாவக்கிரர் உரைக்கும் "மனம்" - 2 !


மனம், புத்தி, சித்தம் மற்றும் அகங்காரம் ஆகியவற்றின் ரகசியத்தை அஷ்டாவக்கிர கீதை கூறுகிறது. பந்தம் மற்றும் மோட்சம் ஆகிய இரண்டும் மனதிலிருந்தே உருவாகின்றன. ஆனால் கேள்வி என்னவென்றால் மனம் என்றால் என்ன? எனக்கு மனம் ஈடுபாடவில்லை என்று நாம் தினமும் சொல்கிறோம். மனம் அலைபாய்க்கிறது. ஆனால் நாம் நமது மனதை மிக குறைவாகவே புரிந்து கொண்​டிருக்கிறோம். இன்று நாம் மனதை  அதன் ஆழமான அடுக்குகள் வரை சென்று புரிந்து கொள்வோம். மனதின் நான்கு பகுதிகள்​, நமது உள்ளமைப்பு நான்கு அடுக்குகளில் செயல்படுகிறது. மனம் எண்ணங்களின் வீடு. மனம் சிந்திக்கிறது. ஆசைகளை உருவாக்குகிறது கற்பனைகளை செய்கிறது. பயம், கவலை மற்றும் அமைதியின்மையை உருவாக்குகிறது. மனம் எப்போதும் இரண்டு குணங்களால் ஆனது. 

மனம் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் இரண்டு பகுதிகளாக பிரிக்கிறது. இது நல்லது என்று பற்றிக் கொள்கிறது. இது கெட்டது என்று தூக்கி எறிகிறது. இந்த பற்றுதலும் விளக்குதலுமே துன்பத்தின் வேராகும். புத்தி  என்பது முடிவெடுக்கும் சக்தியாகும். மனம் சிந்திக்கிறது. ஆனால் எந்த எண்ணம் சரியானது எது தவறானது என்பதை புத்தி தீர்மானிக்கிறது. புத்தி என்பது முடிவெடுப்பவர்.. மனம் என்பது எண்ணங்களை உருவாக்குபவர். அந்த புத்தி பலவீனமாக இருந்தால் மனம் உங்களை அது விரும்பும் இடத்திற்கு எல்லாம் அலைக்கழிக்கும். 

உதாரணமாக காலையில் சீக்கிரம் எழ வேண்டும் அல்லது ஆரோக்கியமாக சாப்பிட வேண்டும் என்பது புத்தியின் சரியான முடிவு. ஆனால் தற்காலிக சுகத்திற்கு ஆசைப்படுவது மனம். இப்படிப்பட்ட சின்ன சின்ன தருணங்களில் விழிப்புணர்வோடு புத்தியை பலப்படுத்தினால் மட்டுமே மனம் உங்கள் முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் அது விரும்பும் இடத்திற்கு எல்லாம் அலைக்கழிக்கும். புத்தி பலமாக இருந்தால் மனம் உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும். சித்தம் என்பது நினைவுகளின் அடுக்காகும். உங்கள் நினைவுகள் மற்றும் பதிவுகள் அனைத்தும் சேகரிக்கப்பட்டுள்ள அடுக்குதான் சித்தம்.

குழந்தை பருவ அனுபவங்கள் மனிதர்களுடனான நிகழ்வுகள்​, பழைய பயங்கள், பழைய சந்தோஷங்கள் பல பிறவிகளின் சம்ஸ்காரங்கள் (வாசனைகள்) என அனைத்தும் அடங்கிய ஆழமான சேமிப்பகமே சித்தம். நீங்கள் எப்போதாவது பார்த்த, கேட்ட, உணர்ந்த அனைத்தும் இங்குதான் சேமிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் மனம் தனது 90% எண்ணங்களை சித்தத்திலிருந்தே எடுக்கிறது. அகங்காரம் என்பது அடையாள அடுக்காகும். நான் யார் என்பதற்கான தவறான பதில்தான் அகங்காரம். நான் இந்த உடல் நான் இந்த பெயர் நான் இந்த வேலை நான் இந்த வெற்றி நான் இந்த மரியாதையே என்று​ நினைப்பதாகும். இந்த பொய்யான நான் என்பதே அனைத்து துன்பங்களுக்கும் ஆணிவேராகும். 

அகங்காரமே உங்களின் மிகப்பெரிய எதிரி என்று அஷ்டாவக்கரர் கூறுகிறார். நான் என்ற எண்ணம் அழிந்த உடனேயே சத்தியம் வெளிப்படுகிறது. மனதை சாட்சி பாவத்தினால் மாற்ற வேண்டும். சாட்சி பாவம் என்றால் வெறுமனே கவனிப்பது​.​ அதாவது எண்ணங்கள் வந்தாலும் நீங்கள் அவற்றை பிடித்து கொள்ள கூடாது. எண்ணங்கள் வந்து போகும் ஆனால் நீங்கள் நிலையாக இருக்க வேண்டும். சாட்சி பாவத்தின் உண்மையான அர்த்தம்​, நான் மனம் அல்ல நான் எண்ணங்கள் அல்ல என்பதுதான். நான் பார்ப்பவன்;

நீங்கள் எண்ணங்களை கவனிக்க தொடங்கிய உடனேயே மனம் பலவீனம் அடைய தொடங்குகிறது. கவனிப்பது எங்கு தொடங்குகிறதோ அங்கு அதன் பிடிமானம் முடிவடைகிறது. மனதை அமைதிப்படுத்துவதற்கான அஷ்டாவக்கரரின் ஏழு சக்தி வாய்ந்த நுட்பங்கள். 

ஒன்று ஏற்றுக்கொள்ளுதல். இருப்பதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். எதிர்ப்பு விலகியதும் மனம் அமைதி அடைகிறது. 

இரண்டு நிகழ் காலத்தில் இருத்தல் கடந்த காலம் முடிந்தது. எதிர்காலம் என்பது கற்பனை. உண்மை என்பது நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே உள்ளது. 

மூன்று மூச்சின் சாட்சியாக இருத்தல் மூச்சு உள்ளே வருவதையும் வெளியே​ செல்வதையும் கவனித்து கொண்டே இருங்கள். மனம் உடனடியாக அமைதி அடைகிறது. 

நான்கு எண்ணங்களை அடையாளப்படுத்துதல். ஒரு எண்ணம் வந்தவுடன் இது ஒரு எண்ணம் இது நான் அல்ல என்று உடனடியாக கூறுங்கள். இதனால் ஒரு இடைவெளி உருவாகிறது.

ஐந்து இடைநிறுத்தம். தினமும் ஐந்து முறை வெறும் 10 வினாடிகள் நின்று உங்களை நீங்களே கவனித்து பாருங்கள். 

ஆறு எதிர்கேள்வி மனம் கவலையை தரும்பொழுது ஐந்து வருடங்கள் கழித்து இது ஒரு பொருட்டாக இருக்குமா? என்று கேளுங்கள். மனம் உடனே அமைதி அடையும். 

ஏழு அடையாளத்தை கைவிடுதல் அகந்தையை விடுங்கள் தினமும் இரண்டு​ நிமிடங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டு நான் இந்த உடல் அல்ல நான் இந்த மனம் அல்ல நான் வெறும் சாட்சி மட்டுமே என்று கூறுங்கள் இதனால் அகந்தை தளர்ந்து போகிறது மனதிலிருந்து விடுதலை பெறுவது எப்படி அஷ்டாவக்கிரர் ஒரே விஷயத்தைதான் மீண்டும் மீண்டும் கூறுகிறார் மனமே பந்தம் மனமே மோட்சம் மனம் உங்களை இயக்கினால் அது பந்தம் நீங்கள் மனதை இயக்கினால் அது மோட்சம் மேலும் மோட்சம் என்பது தொலைவில் உள்ள ஒன்றல்ல ​மோட்சம் என்பது மனதின் பிடியி​லிருந்து விடுபடுவதாகும் மனதிற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு அமைதி உங்களுக்குள் இருக்கிறது​.

மனதை உங்கள்​ எஜமானனாக நீங்கள் கருதும் வரை நீங்கள் துக்கப்படுவீர்கள் என்றைக்கு நீங்கள் மனதின் எஜமானனாக மாறுகிறீர்களோ அன்றே உங்கள் வாழ்க்கை முக்தி அடையும். சக்தி வாய்ந்த இரண்டு நிமிட தியானம் கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள் ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ளிடுங்கள் மெதுவாக மூச்சை வெளியே விடுங்கள் இப்பொழுது உங்கள் எண்ணங்களை கவனியுங்கள் அவற்றை நிறுத்த வேண்டாம் பிடித்து வைக்க வேண்டாம் அவை வருவதையும் போவதையும் வேடிக்கை மட்டும் பாருங்கள் நீங்கள் எண்ணங்கள் அல்ல நீங்கள் மனம் அல்ல நீங்கள் உடல் அல்ல இந்த முழு உலகமும் கடந்து செல்வதை பார்க்கும் அந்த​ அமைதியான சாட்சி நீங்களதான்​. இந்த சாட்சி நிலையிலேயே இருங்கள் மனம் அமைதியற்றதாக இருக்கும் போதெல்லாம் இந்த நிலைக்கு திரும்புங்கள் இதுவே உங்கள் உண்மையான சக்தி இதுவே உங்கள் விடுதலை​.

மனதின் மூன்று குணங்கள் சத்துவம் ரஜஸ் தமஸ் அஷ்டாவக்கிர கீதை மற்றும் சாங்கிய தரிசனம் ஆகியவை முழு மனதும் இந்த மூன்று குணங்களால் செயல்படுகிறது என்று கூறுகின்றன 

ஓ​ன்று இன்று சாத்வீக மனம் தூய்மையான மனம் இது அமைதி அமைதியாகவும் நிலையாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கும் அறிகுறிகள் லேசான தன்மை அமைதி எளிமை தியானத்தில் இயல்பாக ஆழ்வது முடிவெடுப்பதில் தெளிவு

இரண்டு ராஜசிக மனம் கொந்தளிப்பான மனம் இது எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே அமைதியற்று ஆசைகளால் நிறைந்திருக்கும் அறிகுறிகள் விரைவான கோபம் விரைவான உற்சாகம் அதிக ஆசை தொடர்ந்து ஒப்பிடுதல் மனதின் கவனம் சிதறுதல்​.

மூன்று தாமசிக மனம் மந்தமான மனம் இது கனமாக மந்தமாக எதிர்மறையாக மற்றும் சோம்பலாக இருக்கும் அறிகுறிகள் தள்ளி போடுதல் விரக்தி உடல் கனமாக உணர்தல் பயம் மற்றும் குழப்பம் தெளிவான சிந்தனையின்மை​.

மனதை அதன் உண்மையான இடத்திற்கு அதாவது முழுமையான அமைதிக்கு கொண்டுவரும் நிர்குண நிலைக்கு சாத்வீகத்தை தாண்டி உங்களை அழைத்துச் செல்வதே அஷ்டாவகரின்​நோக்கமாகும்​.  

யோக சூத்திரத்தில் மனதின் ஐந்து வகைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. ஒன்று அமைதியற்ற மனம். மனம் எவ்வித காரணமும் இன்றி அலைந்து கொண்டே இருக்கும். இரண்டு குழப்பமான மனம். இதனால் முடிவுகளை எடுக்கமா? முடியாது. மூன்று திசை திருப்பப்பட்ட மனம். சிறிது நேரம் அமைதியாகவும் சிறிது நேரம் கட்டுப்பாடு இன்றியும் இருக்கும். நான்கு ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட மனம் இது ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்கக்கூடியது. ஐந்து மனமற்ற நிலை இங்கு எண்ணங்கள் தானாகவே அமைதி அடைகின்றன.

அஷ்டாவக்கரர்​ நம்மை இந்த நிலைக்கே அழைத்துச் செல்கிறார். அஷ்டாவக்கரின் கூற்றுப்படி உலகில் உள்ள எந்த எதிரியும் உங்கள் மனம் உங்களுக்கு செய்யும் அளவுக்கு தீங்கை விளைவிப்பதில்லை. 

மனதின் ஆறு மறைந்திருக்கும் எதிரிகள் ஒன்று காமம், ஆசை ஆசைகள் நிறைவேற நிறைவேற அவை அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கின்றன. 

இரண்டு கோபம் இது எதிர்ப்பிலிருந்து உருவாகிறது. 

மூன்று பேராசை இருப்பதை கொண்டு திருப்தி அடையாமல் இருப்பது. 

நான்கு மோகம் பற்று பற்றிக்கொள்வது துன்பம் விட்டுவிடுவது அமைதி. 

ஐந்து அகங்காரம் ஈகோ. மற்றவர்களுடன் தன்னை ஒப்பிட்டு தன்னை பெரியதாகவோ அல்லது சிறியதாகவோ கருதுவது.

ஆறு பயம். இது எதிர்காலத்தை பற்றிய கற்பனையி​லிருந்து பிறக்கிறது. 

மனதின் வேகம் ஏன் இவ்வளவு தீவிரமாக இருக்கிறது? மனதால் ஒரு வினாடியில் 40 முதல் 50 எண்ணங்களை உருவாக்க முடியும். ஏன்? சித்தத்தில் ஆழ் மனதில் சேமிக்கப்பட்டுள்ள தகவல்கள் எண்ணற்றவை. ஒவ்வொரு நொடியும் அதிலிருந்து எண்ணங்கள் எழுந்து கொண்டே இருக்கின்றன. புலன்கள் தொடர்ந்து தகவல்களை அனுப்பி வருகின்றன. காதுகள் கண்கள் மற்றும் தொடு உணர்வு மூலம் அகங்காரம் தொடர்ந்து தனது அடையாளத்தை காப்பாற்றி கொள்ள விரும்புகிறது. அதனால் மனம் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கிறது. ஆசைகள் மனதை ஒரு​ தொடர் வினையை போல இயக்குகின்றன. 

மனதை ஒருபோதும் நிறுத்த முடியாது என்று அஷ்டாவகரர் கூறுகிறார். ஆனால் அதை கவனிக்க முடியும். கவனிப்பதே விடுதலையாகும். மனதை கட்டுப்படுத்த 

ஐந்து அறிவியல் பூர்வமான நுட்பங்கள் உள்ளன. 

ஒன்று எண்ணத்திற்கு பெயரிடும் நுட்பம். ஒரு எண்ணம் வரும்போது அதற்கு பெயரிடுங்கள். இது பயம் இது ஒப்பீடு என்று எண்ணங்களின் பிடி குறைகிறது. 

இரண்டு மூன்று மூச்சு விதி. ஏதேனும் மன அழுத்தம் ஏற்படும்போது மூன்று முறை ஆழமாக மூச்சு விடுங்கள் இதனால் எண்ணங்கள் மெதுவாகிவிடும். மூன்று, மூச்சு கால்களின் ஸ்பரிசம் அல்லது சத்தம் போன்ற ஏதாவது ஓ ரூ விஷயத்தின் மீது கவனத்தை செலுத்துங்கள். இது மனதை நிலைநிறுத்துகிறது. 

நான்கு எண்ணங்களை தள்ளி நின்று கவனித்தல். திரையில் ஓடும் திரைப்படத்தை பார்ப்பது போல உங்கள் எண்ணங்களை பாருங்கள். 

ஐந்து எண்ணங்களை மாற்றுதல். எதிர்மறையான எண்ணம் வரும். அதே கணத்தில் நேர்மறையான எண்ணத்தை வையுங்கள். உதாரணமாக என்னால் முடியாது என்ற எண்ணத்திற்கு பதிலாக நான் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று நினையுங்கள். 

அஷ்டாவக்கிரரின் இறுதி சூத்திரம் நீங்கள்​ மனமல்ல. அவருடைய மிகவும் சக்தி வாய்ந்த வாக்கியம். நீ மனமல்ல உடலும் அல்ல நீ ஒரு தூய்மையான சாட்சி நீங்கள் மனமாக இருந்திருந்தால் உங்களால் எண்ணங்களை தடுத்து நிறுத்தி இருக்க முடியும். அதன் மீது உங்களுக்கு முழு கட்டுப்பாடு இருந்திருக்கும். ஆனால் அப்படி இல்லையே ஏன்? ஏனென்றால் நீங்கள் மனமல்ல மனதை கவனிப்பவர். தொலைக்காட்சி ஓடுகிறது ஆனால் நீங்கள் தொலைக்காட்சி ஆக மாட்டீர்கள். அதேபோல எண்ணங்கள் வருகின்றன. ஆனால் நீங்கள் எண்ணங்கள் ஆக மாட்டீர்கள். இந்த புரிதல் விழித்தெழும்போது மனதின் சக்தி குறைய தொடங்குகிறது.

அஷ்டாவக்கிரரின் அமைதியான மனதிற்கான சூத்திரத்தின்படி எண்ணங்கள் என்பது சத்தம் சித்தம் என்பது பதிவு மனம் என்பது சத்தமும் பதிவும் சேர்ந்தது. ஆனால் சாட்சி இவை அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது. அமைதியான மனம் அமைதியான வாழ்க்கையை தரும் அமைதியற்ற மனம் அமைதியற்ற வாழ்க்கையை தரும். அஷ்டாவகரின் சூத்திரம் கூறுவது என்னவென்றால் எவனால் தன் மனதை கவனிக்க முடிகிறதோ அவன் மனதிலிருந்து விடுபட்டவன் ஆவான். மனதுடன் செல்பவன் மனதிற்கு அடிமையாவான். 

இந்த சூத்திரத்தை புரிந்து கொள்வதற்கான வழி 

ஒன்று ஒரு எண்ணம் வரட்டும். 
இரண்டு அதை கவனியுங்கள். 
மூன்று அடையாளம் காணுங்கள். 
நான்கு பிடித்து கொள்ளாதீர்கள். 
ஐந்து அதை போகவிடுங்கள். 
ஆறு உங்களை ஒரு பார்வையாளராக உணருங்கள். 

சில நாட்களிலேயே மனம் அமைதி அடைய தொடங்கும். மனதை சூனியமாக்குவது எப்படி? அத்வைத முறைப்படி மனதை சூனியமாக்குவது என்பது எண்ணங்களை அழிப்பது அல்ல. அது சாத்தியமற்றது. மனதை சூனியமாக்குவது என்பது எண்ணங்களை எந்த எதிர்ப்பும் இன்றி ஓடவிடுவதாகும். அத்வைதத்தின் முறை என்னவென்றால் வரட்டும் போகட்டும் எண்ணம் வந்தால் ஏற்றுக்​ கொள்ளுங்கள் எண்ணம் சென்றால் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள், பாருங்கள், மறைந்து போக விடுங்கள்.

அழைப்பில்லாமல் வரும் விருந்தாளியிடம் நாம் எப்படி எந்த ஈடுபாடும் இன்றி சற்று விலகி நிற்போமோ அதேபோல எண்ணங்களை வெறும் சாட்சியாக நின்று பாருங்கள். அவற்றுடன் உரையாட வேண்டாம். உள்ளே எதிர்ப்பு நின்றால் தானாகவே மனம் தன் ஆழமான அமைதிக்கு திரும்பிவிடும். இது வாழ்க்கையை மாற்றும் ஒரு உணர்தலாகும். எதிர்ப்பு நின்றால் மனம் அமைதியாகும். இது வாழ்க்கையை மாற்றும் ஒரு உணர்தலாகும். 

இப்பொழுது ஒரு சிறிய சோதனை உங்கள் கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள். ஒரு எண்ணத்தை பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். இப்பொழுது கேளுங்கள் இந்த எண்ணம் எங்கிருந்து வந்தது

எங்கிருந்தோ வந்தது என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். இப்பொழுது கேளுங்கள் எண்ணம் எங்கே செல்கிறது? எங்கும் இல்லை. அது வெறுமனே மறைந்து விடுகிறது. இப்போது கேளுங்கள் எண்ணத்தை பார்ப்பது யார்? அந்த பார்வையாளரே உண்மையான நீங்கள். அவர் அமைதியானவர் தூய்மையானவர் ஆனந்தமானவர். அவருக்கு எந்த துக்கமும் இல்லை. எந்த பயமும் இல்லை. அவர் எப்போதும் சுதந்திரமானவர். அமைதி தியானம். நான் மனமல்ல நான் எண்ணம் அல்ல. நான் துக்கம் அல்ல. நான் வெறும் சாட்சி மட்டுமே மூச்சை உள்ளே இழுங்கள் மூச்சை வெளியே விடுங்கள். எண்ணம் ஒரு மேகம் நான் எல்லையற்ற வானம். மேகங்கள் வரும் மேகங்கள் போகும் ஆனால் நான் அங்கேயே இருப்பேன் அமைதியாக நிலையாக சுதந்திரமாக மெதுவாக கண்களை திறந்து இந்த அமைதியை நாள் முழுவதும் உங்களுடனே வைத்து கொள்ளுங்கள். இந்த அறிவு உங்கள் இதயத்தை தொட்டிருந்தால் அஷ்டவக்ர கீதையின் ஒளி உங்கள் வாழ்வில் நுழைந்துவிட்டது என்று புரிந்து கொள்ளுங்கள். 

இதுவரை நாம் மனதை ஒரு எஜமானனாக நினைத்து அதற்கு அடிமைப்பட்டு கிடந்தோம். ஆனால் இன்று முதல் நாம் அந்த மனதை கவனிக்கும் ஒரு சுதந்திரமான சாட்சியாக பிறப்பெடுத்துள்ளோம். நாளைய விடியல் எப்போதும் போலத்தான் வரும். அதே உலகம் அதே மனிதர்கள் அதே பொறுப்புகள் அதே சவால்கள் மற்றும் அதே ஓட்டம் உங்களுக்கு முன்னே வந்து நிற்கும். ஆனால் நாளைக்கு நீங்கள் அதே மனிதராக இருக்க மாட்டீர்கள் ஏனென்றால் உங்கள் உள்ளே ஒரு புதிய வெளிச்சம் ஒரு புதிய தெளிவு பிறந்துவிட்டது. நாளை யாராவது உங்களை கோபப்படுத்தினால் அல்லது எதிர்காலத்தை பற்றிய ஏதேனும் ஒரு பயம் உங்களை சூழ்ந்தால் நீங்கள் முந்தைய நாட்களை போல அந்த உணர்ச்சிகளோடு உங்களை அடையாளப்படுத்தி கொண்டு துன்பப்பட மாட்டீர்கள். மாறாக சற்று விலகி நின்று அவற்றை உற்று கவனிப்பீர்கள். ஆர்பரித்து ஓடும் ஆற்று நீரின் ஓட்டத்தை ரயிலில் நின்றபடி வேடிக்கை பார்க்கும் ஒரு அமைதியான மனிதனை போல உங்கள் எண்ணங்கள் உங்கள் கண் முன்னே தோன்றி மறைவதை நீங்கள் ஒரு சாட்சியாக நின்று பார்ப்பீர்கள். எந்த ஒரு எண்ணத்தையும் பிடித்து தொங்காமல் இதுவும் கடந்து போகும் என்ற ஆழமான புரிதலோடு நீங்கள் புன்னகைப்பீர்கள். இந்த ஒரு சிறு மனமாற்றம் உங்கள் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் எப்படி ஒரு ஆனந்த கூத்தாக மாற்ற போகிறது என்பதை நீங்கள் மிக விரைவில் உணர்வீர்கள். 

வானத்தில் மிதக்கும் மேகங்கள் கருமையாக இருக்கலாம் வெண்மையாக இருக்கலாம். சில நேரங்களில் இடியாகவும் மின்னலாகவும் மாறி பெருமழையாக பொழியலாம். ஆனால் அந்த மேகங்களுக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லையற்ற நீல வானம் எப்போதுமே தூய்மையானது அமைதியானது அசைவற்றது. நீங்கள் அந்த மேகங்கள் அல்ல. நீங்கள்தான் அந்த பிரம்மாண்டமான ஆகாயம். காலங்காலமாக நம் சித்தத்தில் நாம் சேர்த்து வைத்திருக்கும் குற்ற உணர்ச்சிகளும் எதிர்காலத்தின் மீது நாம் கட்டி வைத்திருக்கும் கற்பனை கோட்டைகளும் அந்த ஆணத்தில் தோன்றும் வெறும் நிழல்கள் தான். நிழல்களை கண்டு வானம் எப்போதாவது அஞ்சி இருக்கிறதா? எப்போதாவது அழுக்கடைந்து இருக்கிறதா? இல்லை. அதுபோலவே உங்கள் உள்ளே இருக்கும் அந்த தூய்மையான சாட்சி தன்மைக்கும் உங்கள் உண்மையான சொரூபத்திற்கும் எந்த அழிவும் இல்லை. எந்த துயரமும் இல்லை. எந்த களங்கமும் இல்லை. 

இனிவரும் காலங்களில் உங்கள் ஆசைகளை அழிக்க வேண்டும் என்றோ கெட்ட எண்ணங்களை 
வலுக்கட்டாயமாக அடக்க வேண்டும் என்றோ உங்களுக்கு நீங்களே ஒருபோதும் போராடாதீர்கள். உலகத்திலேயே மிகவும் ஆபத்தான விஷயம் மனதோடு நடத்தும் போராட்டம்தான். ஏனென்றால் நீங்கள் எந்த அளவுக்கு போராடுகிறீர்களோ அந்த அளவுக்கு மனம் இன்னும் பலமடைகிறது. எதிர்ப்பு எங்கு இருக்கிறதோ அங்குதான் துன்பம் வேரூன்றுகிறது. எனவே முழுமையான சரணாகதியுடன் எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இன்றி உங்கள் எண்ணங்களை அவை வந்த வழியிலேயே செல்ல அனுமதிக்க பழகுங்கள். பூக்கள் எந்த சத்தமும் இன்றி இயல்பாக மலர்வதைப் போல காற்று எங்கும் தடையின்றி வீசுவதைப் போல உங்கள் வாழ்க்கையும் இயற்கையான ஒரு ஓட்டமாக மாறட்டும். உங்களை சுற்றியுள்ள கவலைகள் பொறுப்புகள் அனைத்தையும் அந்த பிரபஞ்ச சக்தியிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு நீங்கள் ஒரு அமைதியான பார்வையாளராக மட்டும் மாறுங்கள். இந்த சாட்சி நிலை உங்கள் அன்றாட பழக்கமாக மாறும்போது உங்கள் குடும்பத்தில் உங்கள் உறவுகளில் உங்களின் ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒரு புதிய ஆழமும் அளப்பரிய அன்பும் எல்லையற்ற கருணையும் தானாகவே பிறப்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். 

முக்தி என்பது எங்கோ இமயமலையின் பணிமூடிய உச்சியிலோ அல்லது காடுகளின் இருளிலோ தேடி அடைய வேண்டிய ஒன்றல்ல. அது நீங்கள் இப்போது அமர்ந்திருக்கும் இதே இடத்தில் உங்கள் உடலுக்குள்ளேயே நீங்கள் சுவாசிக்கும் மூச்சு காற்றில் உங்கள் இரண்டு எண்ணங்களுக்கு இடையில் உள்ள அந்த சிறு இடைவெளியில் முழுமையான அமைதியாக உங்களுக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த அமைதியை அந்த மௌனத்தை நீங்கள் ஒருமுறை தொட்டுவிட்டால் அதன் பிறகு இந்த உலகில் உங்களை அசைக்கக்கூடிய உங்களை அச்சுறுத்தக்கூடிய சக்தி வேறு எதுவுமே இல்லை. நான் யார் என்ற அகங்காரம் அழியும்போது அங்கே அண்ட சராசரத்தையும் இயக்கும் அந்தப் பரம்பொருள் வெளிப்படுகிறது. உங்கள் உண்மையான சொரூபம் என்பது எல்லையற்ற ஆனந்தம் நிறைந்தது. அது எந்த குறையுமற்ற பூரணமானது. அந்த பூரணத்துவத்தை முழுமையாக உணர்ந்து உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நொடியையும் ஒரு மாபெரும் கொண்டாட்டமாக வாழ தொடங்குங்கள். நீங்கள் இத்தனை காலமாக தேடிக்கொண்டிருந்த கடவுள், நீங்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த நிலையான அமைதி, நீங்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த முழுமையான விடுதலை எல்லாமே நீங்களாகவே இருக்கிறீர்கள் என்பதை மறவாதீர்கள். 

​ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Thursday, 29 October 2026

சித்தன் அருள் - 2356 - சித்தர் புலம்பல்கள் - 11 !


வணக்கம் அகத்தியர் அடியவர்களே!

"சித்த மார்கத்தில்" நுழைந்து கவனித்த பொழுது, பல நேரங்களில் சித்தர்கள் உதிர்த்த அறிவுரைகள், உங்கள் அனைவருக்காக! 
  1. ஒரு செயலை செய்யும் பொழுது, சிரித்து இளிச்சவாயனாக இரு, கவனத்தில் சிவமாக இரு, உருவாக்குவதில் பிரம்மனாக இரு! அங்கு தெய்வம் சூழ்ந்து நிற்கும்.
  2. இறைவனிடம், நீ கொடுத்த வாழ்க்கை என்று பக்தியோடு இரு.
  3. "சித்து" என்பது, யோகம், ஞானம் என்பவற்றில் நிறைவு என்று பொருள்.
  4. தன்னை உணர்ந்தவன் ஞானி, தன்னில் இறைவனை கண்டவன் யோகி.
  5. வாய்மையும் தூய்மையும் கொண்டவன் யோகி.
  6. சிந்தை தெளிந்திருப்பான், அவனே சித்தன் 
  7. சிவத்தை தன்னுள் கண்டவன் சித்தன்.
  8. ஏகாமல் வாசனையை அடித்தோன் சித்தன்.
  9. நோக்கமின்றி திரிவான் சித்தன்.
  10. பதி (இறை) எண் சித்தர்களே பதினெண் சித்தர்களாயிற்று.
  11. சித்தர் பாடல்கள், அவர்களின் அனுபவப்பாடம்!
  12. மனம் பண்பட்டுவிட்டால் யோகமும் ஞானமும் தேவை இல்லை.
  13. மனம் அது செம்மையானால் மந்திரம் ஜெபிக்க வேண்டா
  14. முற்றிய கதிரே தன்னடக்க தலைகுனிவு.
  15. உண்மை பேசுவதே கலியுக தவம்.
  16. மனம் வாக்கு சரீரம் அசைவற்று இருப்பதே நிட்டை.
  17. பொறி புலன்களுடன் கூடினும், பற்றற்ற ஆன்மாவாகி தன்னை காண்பதே சமாதி.
  18. நான், நாமம், ரூபம் இழந்த நிலை சமாதி.
  19. ஞானம் முழுமை பெறும் வேளை சமாதி வாய்க்கும்.
  20. மாசற்ற மனம் உடையோர், மந்திரம் உருப்போடும் அவசியமில்லை.
  21. ஓம் எனும் பிரணவத்தை உண்ணும்பொழுதும், உறங்கும் முன்னரும் கீழிருந்து மேல் உயர்த்திட கூற்றுவன் பிடி சிக்கும் நிலை விலகிப்போகும்.
  22. உன்னை அறிந்துகொள், உண்மை அறிந்தபின் மற்றவற்றை உதறிவிடுவாய்.
  23. உன் தேகமே ஞான வடிவம்.
  24. தீர்த்தங்களாடி தீவினைகளை போக்க முடியாது. நல்வினை இருப்பின் நாதனை காண்பாய்.
  25. சும்மா இரு, நான் அற்றுப்போகும். மௌனத்தில் உண்டு ஆனந்தம்.
  26. இறைவனை முறைகளில் தேடாதே, அவன் முறைகளுக்கும் அப்பால் மறைந்திருப்பவன்.
  27. பிரணவம் விரிந்து உருவானதே பிரபஞ்சம்!
  28. ஓம் என்பதே ஆதி அட்சரம்.
  29. அகமுக பயணம் ஆண்டவனை உணர்த்தும்.
  30. மனம் என்ற குதிரைக்கு, மதியே கடிவாளம்.
ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Wednesday, 28 October 2026

சித்தன் அருள் - 2355 - அஷ்டாவக்கிரர் உரைக்கும் "மனம்" - 1 !


ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அஷ்டாவக்கிர முனிவர் "மனதின்" முழு ரகசியத்தையும் ஒரே வாக்கியத்தில் வெளிப்படுத்தினார்.

"மனம் என்பது எண்ணங்களின் தொகுப்பு நீங்கள் மனமல்ல எண்ணங்களை கவனிப்பவர்". இது கேட்பதற்கு எளிதாக தோன்றலாம். ஆனால், இதன் சக்தி எத்தகையது என்றால் இதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால் உங்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து 90 சதவீதம் பிரச்சனைகள் அந்த நொடியே முடிந்துவிடும். ஏனென்றால் உண்மையான எதிரி எந்த மனிதனும் அல்ல எந்த சூழ்நிலையும் அல்ல விதியும் அல்ல உண்மையான எதிரி அமைதியற்ற மனமே! உண்மையான நண்பன் விழிப்படைந்த மனமே!

மனம் எவ்வாறு பிறக்கிறது மனம் ஏன் துன்பத்தை தருகிறது மனம் புத்தி சித்தம் அகங்காரம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வித்தியாசம் என்ன? மனம் உண்மையானதா அல்லது மாயையா! மனம் உங்களை கட்டுப்படுத்துகிறதா அல்லது நீங்கள் அதை கட்டுப்படுத்துகிறீர்களா? மனதை அமைதிப்படுத்துவதற்கான அஷ்டாவக்கிர கீதையின் வழிமுறைகள் என்ன? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மனதிலிருந்து முழுமையான சுதந்திரத்தை எவ்வாறு பெறுவது? என்பதை பார்ப்போம்.

மனம் என்றால் என்ன? மனம் ஒரு பொருள் அல்ல என்கிறார் அஷ்டாவக்கிரர். மனதிற்கு எந்த வடிவமும் இல்லை. மனதிற்கு எந்த எடையும் இல்லை. மனம் என்பது வெறும் எண்ணங்களின் அலைகள் மட்டுமே. இப்பொழுது யோசித்து பாருங்கள் உங்களால் எப்போதாவது எண்ணங்களை நிறுத்த முடிந்திருக்கிறதா? இல்லை. ஏனென்றால் எண்ணங்கள் உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதில்லை. காற்று வீசுவதை போலவும் நதி ஓடுவதை போலவும் சூரியன் உதிப்பதை போலவும் அவை தானாகவே எழுகின்றன. இங்கே அஷ்டாவககிரர் கூறுகிறார் மனம் என்று ஒன்று இல்லவே இல்லை. இருப்பது வெறும் எண்ணங்கள் மட்டுமே! எண்ணங்கள் இருக்கும்போது மட்டுமே மனம் இருப்பதை போல தோன்றுகிறது. எண்ணங்கள் முடிந்தால் மனமும் முடிந்துவிடும். நீங்கள் ஏதாவது ஒரு அழகான விஷயத்தை பார்க்கும்போது கவனித்திருப்பீர்கள். உதாரணமாக சூரிய அஸ்தமனம் கடல், மழை அல்லது ஒரு அப்பாவி குழந்தையை பார்க்கும்போது சில கணங்களுக்கு மனம் முற்றிலும் அமைதியாகி விடுகிறது. ஏன் அமைதியாகிறது ஏனென்றால் எண்ணங்கள் நின்று விடுகின்றன. எண்ணங்கள் நின்ற உடனேயே மனமும் நின்று விடுகிறது. அப்படியானால் மனம் உண்மையிலேயே இருக்கிறதா? அல்லது அது வெறும் எண்ணங்களின் மாயையா? 

இருட்டில் ஒரு கயிற்றை பார்த்து பாம்பு என்று தவறுதலாக நினைத்துக் கொள்வதை போல எண்ணங்களின் குவியலை மனம் என்று நீங்கள் தவறாக புரிந்து கொள்கிறீர்கள் என அஷ்டாவக்கிரர் கூறுகிறார். வெளிச்சம் வந்தவுடன் பாம்பின் மீதான பயம் எப்படி உடனடியாக மறைந்து விடுகிறதோ அதேபோல மனம் என்பது வெறும் எண்ணங்களின் பிம்பம் தான் என்ற விழிப்புணர்வு வரும்போது அது தரும் தேவையற்ற பயங்களும் கவலைகளும் நொடியில் காணாமல் போய்விடும். எண்ணங்களின் குவியலை மனம் என்று நீங்கள் தவறாக புரிந்து கொள்கிறீர்கள் என அஷ்டாவக்கரர் கூறுகிறார். மனம் எங்கே பிறக்கிறது என்பதை அஷ்டாவக்கிரர் விளக்குகிறார். 

மனம் என்பது சித்தத்தில் எழும் எண்ணங்களின் ஓட்டமாகும். இப்போது இந்த சித்தம் என்றால் என்ன? சித்தம் என்பது உங்கள் நினைவுகள் சேமிக்கப்பட்டுள்ள இடமாகும். குழந்தை பருவ நிகழ்வுகள், பயம், மரபுகள், உங்கள் பெயர், உங்கள் அகங்காரம், உங்கள் அடையாளம், உங்கள் விருப்பங்கள், இன்ப துன்பங்களின் நினைவுகள். அதாவது நீங்கள் பார்த்த, கேட்ட வாழ்ந்த அனைத்தும் சித்தத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த பதிவுகள் எண்ணங்களாக மேலே வரும்பொழுது அது மனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. சித்தம் என்பது சேமிப்பகம் ஸ்டோரேஜ். மனம் என்பது அதை இயக்கி பார்ப்பது. ஒரு மொபைலில் டேட்டா சிப்பிற்குள் இருந்து அது எப்படி திரையில் தெரிகிறதோ அதே போலத்தான் இதுவும். நீங்கள் திரையில் பார்க்கிறீர்கள் ஆனால் உண்மையான விஷயம் அந்த சிப்பில் தான் இருக்கிறது. என் மனம் சோகமாக இருக்கிறது என்று நீங்கள் சொல்லும் பொழுது உண்மையில் அந்த சோகம் மனதிற்குள் இல்லை. அது சித்தத்தில் சேமிக்கப்பட்ட ஏதோ ஒரு சம்பவத்தால் தூண்டப்படுகிறது. இதை அஷ்டாவக்கரர் ஒரே வரியில் கூறிவிடுகிறார். மனம் என்பது நினைவின் ஒரு வடிவமே மனதின் மிகப்பெரிய பொய், மனம் உங்களை இரண்டு இடங்களுக்கு மட்டுமே அழைத்துச் செல்கிறது. கடந்த காலம். எதிர்காலம். இவை இரண்டும் வலிகளால் நிரம்பியவை. கடந்த காலம் என்பது குற்ற உணர்ச்சிகளும் தவறுகளும். எதிர்காலம் என்பது பயமும் கற்பனைகளும் நாம் அன்றாடம் இழக்கும் ஆற்றலில் பெரும்பாலானவை. முடிந்துபோன நேற்றைய நிழல்களோடும் இன்னும் வராத நாளைய கற்பனைகளோடும் போராடுவதிலேயே வீணாகிறது.

இதனால்தான் அஷ்டாவகரர் கூறுகிறார் மனம் ஒருபோதும் நிகழ்காலத்தில் இருப்பதில்லை. ஆனால் வாழ்வின் உண்மையான அமைதியும் சத்தியமும் இந்த நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே உள்ளன. எதிர்காலம் என்பது பயமும் கற்பனைகளும்​. நிகழ்காலமே சத்தியமானது. நிகழ்காலம் என்பது துக்கமோ பயமோ இல்லாத இடம் அங்கு வெறுமனே இருத்தல் மட்டுமே உள்ளது. நீங்கள் முழுமையாக ஒரு வேலையில் ஈடுபட்டிருக்கும் போது கவனித்திருப்பீர்கள். உதாரணமாக பாட்டு கேட்கும்போது வாகனம் ஓட்டும்போது விளையாடும்போது படிக்கும்போது​ மனம் அமைதியாகி விடுகிறது. ஏனென்றால் எண்ணங்கள் நின்று விடுகின்றன. எண்ணங்கள் நிற்கும்போது மனதின் பொய் வெளிப்படுகிறது. அந்த பொய் என்னவென்றால் மனம் உண்மையானது என்பது. ஆனால் அது வெறும் எண்ணங்களின் இறைச்சல் மட்டுமே. மனம் ஏன் துக்கத்தை அளிக்கிறது. அஷ்டாவக்கரர் கூறுகிறார் எண்ணங்களே துக்கம். எண்ணங்களின் முடிவே ஆனந்தம். நீங்கள் துக்கத்தில் இல்லை. ஆனால் எண்ணங்கள் உங்களை துக்கப்பட வைக்கின்றன. மக்கள் என்ன சொல்வார்கள்? நான் தோல்வி அடைந்து விடுவேன். என் எதிர்காலம் மோசமாக உள்ளது. நான் நல்லவன் இல்லை. என்னிடம் ஒன்றுமில்லை. இந்த​ எண்ணங்கள் உண்மையானவை அல்ல. உங்களுடையதும் அல்ல. இவை சமூகத்திலிருந்து வந்தவை அகங்காரத்தில் இருந்து வந்தவை அல்லது சித்தத்தின் பழைய நினைவுகளி​களிலிருந்து வெளிவந்து மனதில் புகந்தவை. அஷ்டாவகரர் தெளிவாக கூறுகிறார். யார் மனதை உண்மை என்று கருதுகிறார்களோ அவர்களே துக்கப்படுகிறார்கள். 

​ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்! 

Tuesday, 27 October 2026

சித்தன் அருள் - 2354 - கபடதாரி சந்தோஷமாகவும் இறைவழி செல்பவர் துக்கத்திலும் இருக்க காரணம் என்ன?


ஒருநாள் ஜனக மன்னன் மகரிஷி அஷ்டாவக்ரரிடம் மிகவும் விசித்திரமான ஒரு கேள்வியை கேட்டான். 

ஓ குருதேவா என் மனதில் ஒரு சந்தேகம் உள்ளது. அதற்கு நான் இதுவரை விடை கண்டதில்லை. நான் உலகை கவனிக்கிறேன் பலர் ஏமாற்றுகிறார்கள் பொய் சொல்கிறார்கள் பிறரின் உரிமைகளை பறிக்கிறார்கள் மக்களை வஞ்சிக்கிறார்கள்! ஆனாலும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக தெரிகிறார்கள். அவர்களிடம் செல்வம், கௌரவம், ஆடம்பரம் ஆகியவை உள்ளன. மறுபுறம் பலர் சடங்குகளை செய்கிறார்கள். தெய்வத்தின் நாமத்தை உச்சரிக்கிறார்கள். மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். ஆனாலும் அவர்களின் வாழ்க்கை துக்கத்தால் நிரம்பியுள்ளது. இது ஏன் இப்படி இருக்கிறது குருதேவா? கடவுள் அநீதியானவரா? 

இந்த கேள்வியை கேட்டதும் சபையில் இருந்த மக்களுக்கும் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. ஏனென்றால் இந்த கேள்வி ஜனகனுடையது மட்டுமல்ல. கெட்டவர்கள் ஏன் மகிழ்ச்சியாகவும் நல்லவர்கள் ஏன் துன்பமாகவும் இருக்கிறார்கள் என்று எப்போதாவது யோசித்த அனைவருக்கும் இது ஒரு கேள்வி. 

மகரிஷி அஷ்டாவக்கரர் புன்னகைத்தார். 

அவர் கூறினார் மன்னரே உங்கள் கேள்வி மிகவும் ஆழமானது. அதை புரிந்து கொள்ள நீங்கள் முதலில் இன்பம் மற்றும் துன்பத்தின் உண்மையான பொருளை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். 

ஜனகர் கேட்டார் உலகம் காண்பதுதானே இன்பம்?

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இல்லை உலகம் வெளித்தோற்றத்தை மட்டுமே காண்கிறது. ஆனால் உண்மை உள்ளே இருக்கிறது. பிறகு அவர் கேட்டார் ஒருவரிடம் பெரும் செல்வம் இருந்தும் இரவில் தூங்க முடியாவிட்டால் அவர் மகிழ்ச்சியாக இருப்பாரா? 

ஜனகர் கூறினார் இல்லை குருதேவா! 

ஒருவரிடம் அரண்மனை இருந்தும் அவரது மனம் பயத்தாலும் கவலையாலும் நிறைந்திருந்தால் அவர் மகிழ்ச்சியாக இருப்பாரா? 

இல்லை குருதேவா. 

அஷ்டவக்கரர் கூறினார். இதுதான் ஒரு மனிதன் செய்யும் முதல் தவறு. அவன் செல்வத்தை மகிழ்ச்சியாகவும் கௌரவத்தை மகிழ்ச்சியாகவும் இன்பங்களை இன்பமாகவும் தவறாக கருதுகிறான். ஆனால் உண்மையான மகிழ்ச்சி மன அமைதியில் உள்ளது.

சபையில் அமைதி நிலவியது. 

அஷ்டவக்ரர் தொடர்ந்தார். 

அரசே ஒரு வஞ்சகன் வெளியில் மகிழ்ச்சியாக தோன்றலாம். ஆனால் உள்ளே என்ன நடக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியாது. மற்றவர்களை ஏமாற்றியவன் தானே பயத்தில் வாழ்கிறான். தனது வஞ்சகம் அம்பலமாகிவிடுமோ என்று அவன் எப்போதும் அஞ்சுகிறான். தனது பேரரசு வீழ்ச்சி அடைந்து விடுமோ என்றும் அஞ்சுகிறான். மக்கள் அவனது உண்மையான முகத்தை அறிந்து கொள்வார்கள். அத்தகையவன் வெளியில் சிரிக்கலாம். ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒருபோதும் நிம்மதியாக இருப்பதில்லை. பிறகு அஷ்டாவக்கிரர், ஏமாற்றுபவன் மற்றவர்களை ஏமாற்றுவதற்கு முன் தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக் கொள்கிறான் என்றார். 

ஜனகர் கவனமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். 

அஷ்டாவக்கரர் இப்போது உங்கள் இரண்டாவது கேள்விக்கு வருவோம். வழிபடும் ஒருவன் ஏன் மகிழ்ச்சியற்றவனாக தோன்றுகிறான். 

கடவுள் அவனுக்கு துன்பத்தை ஏற்படுத்துவதால் அல்ல. மாறாக பெரும்பாலான மக்கள் வழிபடுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் மனம் மாறுவதில்லை என்பதே அதற்கு காரணம் என்றார். 

சபையில் இருந்த பலர் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். 

அஷ்டாவக்கரர் அரசே வெறுமனே ஜெபமாலையை உச்சரிப்பதால் ஞானம் வந்துவிடாது. கோவிலுக்கு செல்வதால் முக்தி கிடைத்து விடாது. வெறுமனே சாஸ்திரங்களை படிப்பதால் உண்மைக்கு வழிவகுக்காது என்றார். பேராசை, கோபம், பொறாமை, அகங்காரம், பயம் ஆகியவை உள்ளே நிலைத்திருந்தால் வழிபாடு வெறும் சடங்காகிவிடும். 

பிறகு அவர் ஒரு உதாரணம் கூறினார். ஒருவன் தினமும் குளித்துவிட்டு தன் ஆடைகளை மாற்றிக் கொள்ளாமல் இருந்தால் அவன் உண்மையாகவே தூய்மையாக இருப்பானா? 

ஜனகன் இல்லை குருதேவா என்றான். 

அஷ்டவக்கரர் அதுபோலவே தன் அசுத்தங்களை காணாமல் புற வழிபாட்டை மட்டும் செய்பவனும் அதே நிலையில் தான் இருக்கிறான் என்றார். பிறகு அவர் கடவுளுக்கு பூக்கள் தேவையில்லை அவருக்கு மாற்றமடைந்த இதயம் தேவை. கடவுளுக்கு இசை தேவையில்லை. அவருக்கு விளக்கு தேவை. அவருக்கு விழித்தெழுந்த மனசாட்சி தேவை. கடவுளுக்கு வார்த்தைகள் தேவையில்லை.  அவருக்கு தூய உணர்வு தேவை என்றார். 

சபையில் ஆழ்ந்த அமைதி நிலவியது. ஜனக மன்னனின் மனதில் மற்றொரு கேள்வி எழுந்தது. 

குருதேவா ஆனாலும் சில சமயங்களில் தீயவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போலவும் நல்லவர்கள் போராடுவது போலவும் தோன்றுகிறது என்று கேட்டான். 

அஷ்டவக்கரர் புன்னகைத்தார். அவர்,  மன்னரே நீங்கள் ஒரு காட்சியை மட்டுமே பார்க்கிறீர்கள் முழு நாடகத்தையும் அல்ல. நீங்கள் நிகழ்காலத்தை மட்டுமே பார்க்கிறீர்கள். கர்மவினையின் முழு வரலாற்றையும் அல்ல என்றார். நீங்கள் இன்று காண்பது இறுதி உண்மை அல்ல. உலகின் கணக்குகள் மனித கண்ணோட்டத்தால் அல்ல. கர்ம விதியால் ஆளப்படுகின்றன. 

பிறகு அவர் தீவிரமான த்வனியில் கூறினார். 

இதுதான் அந்த மர்மம். இதன்றி மக்கள் கடவுளை கேள்வி கேட்கவே ஆரம்பிக்க மாட்டார்கள். கர்மம் எப்படி வேலை செய்கிறது? ஏன் சில சமயங்களில் தீயவர்கள் மகிழ்ச்சியாக தோன்றுகிறார்கள்? மேலும் ஏன் சில சமயங்களில் நல்லவர்கள் துன்பப்படுகிறார்கள்? 

மகரிஷி அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் அரசே இதற்கான பதில் மிகவும் ஆழமானது. 

ஜனக மன்னன் ஆர்வத்துடன் கேட்டான். 

ஓ குருதேவா உலகம் கர்ம விதியின்படி இயங்கினால் ஏன் பல தீயவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதும் பல நல்லவர்கள் துன்பப்படுவதும் தெரிகிறது. 

மகரிஷி அஷ்டாவக்கரர் புன்னகைத்தார். அவர் கூறினார் அரசே ஏனென்றால் நீங்கள் நிகழ்காலத்தை மட்டுமே பார்க்கிறீர்கள். கர்மத்தின் முழுமையான கணக்கை அல்ல. மனித வாழ்க்கை என்பது ஒரு நாள் ஒரு வருடம் அல்லது ஒரு பிறவியின் கதை அல்ல. இது எண்ணற்ற கர்மங்களின் நீண்ட பயணம். 

பிறகு அஷ்டாவக்கரர் ஒரு விவசாயியை உதாரணமாக கூறினார். அவர் சொன்னார் ஒரு விவசாயி பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு மாமரத்தை நட்டார் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். இன்று அவர் இனிப்பான மாம்பழங்களை சாப்பிடுகிறார். அவரை பார்க்கும் ஒருவர் இதோ இன்னும் காய்த்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று சொல்லக்கூடும். ஆனால் அந்த விதை வெகு காலத்திற்கு முன்பே விதைக்கப்பட்டது என்பதை அவர் உணர்வதில்லை. நாம் இன்று காணும் மகிழ்ச்சியோ அல்லது துன்பமோ இப்போதும் தற்போதைய கர்மத்தால் ஏற்படுவதில்லை. பெரும்பாலும் அவை கடந்த கால கர்மங்களின் விளைவுகளே!

சபையில் இருந்த மக்கள் கவனமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இன்றைய மகிழ்ச்சி நேற்றைய கர்மத்தின் விளைவாக இருக்கலாம். இன்றைய துன்பமும் சில கடந்த கால கர்மங்களின் விளைவாக இருக்கலாம்.

ஜனகர் கேட்டார். அப்படியானால் வஞ்சகமாக நடந்து கொள்பவருக்கு எந்த தண்டனையும் கிடைக்காது என்கிறீர்களா? 

அஷ்டாவக்கரர் சிரித்தார். மேலும் அவர் கூறினார் அரசே கர்மவிதி ஒருபோதும் தவறை விட்டு வைப்பதில்லை. மனிதர்களின் அவையிலிருந்து தப்பிக்கலாம் அரசரின் தண்டனையிலிருந்தும் தப்பிக்கலாம். ஆனால் கர்ம விதியிலிருந்து யாராலும் தப்பிக்க முடியாது. பிறகு அவர் கூறினார் பிரச்சனை என்னவென்றால் மனிதன் உடனடி பலன்களை காண விரும்புகிறான். ஒருவர் தீய செயல் புரிந்தால் அவர் உடனடியாக தண்டிக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் இயற்கை அப்படி செயல்படுவதில்லை. ஒரு விதை விதைத்தவுடன் மரம் உடனடியாக வளர்வதில்லை அதற்கு நேரம் எடுக்கும். அதுபோலவே கர்மவினையின் பலன்களும் சரியான நேரத்தில் வரும். 

பின்னர் அஷ்டவக்கரர் ஒரு ஆழமான கருத்தை கூறினார். ஒரு தீயவனின் தற்போதைய மகிழ்ச்சி அவனது கடந்த கால நற்பண்புகளின் விளைவாக இருக்கலாம். மேலும் அவனது தற்போதைய வஞ்சகம் அவனது எதிர்கால துன்பத்திற்கான விதைகளை விதைக்கிறது. 

சபையில் ஆழ்ந்த அமைதி நிலவியது. அஷ்டவக்கரர் தொடர்ந்தார். அரசே மக்கள் புற வெற்றியை மகிழ்ச்சியாக தவறாக கருதுவதே மிகப்பெரிய மாயையாகும். ஒருவரிடம் செல்வம் இருக்கிறது. ஒருவரிடம் அரண்மனை இருக்கிறது. ஒருவரிடம் அதிகாரம் இருக்கிறது. உடனே அந்த நபர் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார் என்று மக்கள் கருதுகிறார்கள். ஆனால் உண்மை வேறொன்றாக இருக்கலாம். பிறகு அவர் கேட்டார் ஒருவரிடம் கோடிக்கணக்கான தங்க நாணயங்கள் இருந்தாலும் அவரது மனம் பயம் பொறாமை மற்றும் பாதுகாப்பின்மையால் நிறைந்திருந்தால் அவர் மகிழ்ச்சியாக இருப்பாரா? 

ஜனகர் கூறினார் இல்லை குருதேவா. 

அஷ்டவக்கரர் கூறினார் அது புரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்று அல்ல. மகிழ்ச்சி என்பது ஒரு அகநிலை. மேலும் வஞ்சகத்தை பயிற்சி செய்யும் ஒருவரால் ஒருபோதும் உள்ளுக்குள் அமைதியாக இருக்க முடியாது. 

பிறகு அவர் கூறினார் ஒரு பொய்யான பிம்பத்தை பாதுகாக்க வேண்டியவன் சுதந்திரமானவன் அல்ல. பிடிபட்டு விடுவோமோ என்று தொடர்ந்து அஞ்சுபவன் சுதந்திரமானவன் அல்ல. தன் சொந்த நலனுக்காக மற்றவர்களை ஏமாற்ற வேண்டியவன் சுதந்திரமானவன் அல்ல. பயம் இருக்கும் இடத்தில் மகிழ்ச்சி இருக்க முடியாது. வஞ்சகம் இருக்கும் இடத்தில் அமைதி இருக்க முடியாது. 

ஜனகர் தலை அசைத்தார். 

இப்போது அவர் மனதில் மற்றொரு கேள்வி எழுந்தது. அவர் கேட்டார் குருதேவா ஆனால் வழிபாடு செய்பவர் ஏன் துன்பப்படுகிறார்? 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். ஏனென்றால் மக்கள் வழிபாட்டை ஒரு பரிவர்த்தனையாக, வியாபாரம் போன்று மாற்றிவிடுகிறார்கள்.

சபையில் இருந்த மக்கள் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். அவர்கள் நினைக்கிறார்கள் நான் வழிபட்டால் கடவுள் எனக்கு மகிழ்ச்சியை தருவார். நான் விரதம் இருந்தால் என் விருப்பங்கள் நிறைவேறும். நான் கோவிலுக்கு சென்றால் என் துக்கங்கள் நீங்கும். ஆனால் இது பக்தி அல்ல. இது ஒரு பரிவர்த்தனை பிறகு அவர் கூறினார் உண்மையான வழிபாட்டின் நோக்கம் துன்பத்தை தணிப்பதல்ல. அறியாமையை ஒழிப்பதே. உண்மையான பக்தியின் நோக்கம் உலகை மாற்றுவதல்ல. தன்னைத்தானே உருமாற்றிக் கொள்வதே. ஒரு உண்மையை தேடுபவன் எதையாவது கேட்பதற்காக கடவுளிடம் செல்வதில்லை. அவன் தன்னை அறிந்து கொள்வதற்காகவே செல்கிறான். 

சபையில் இருந்த மக்கள் மெய் மறந்து கேட்டனர். 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். 

ஒருவன் பூஜை செய்துவிட்டு சிறு விஷயங்களுக்காக கோபப்பட்டால் அவன் மந்திரங்களை உச்சரித்தாலும் உள்ளுக்குள் பொறாமையால் நிறைந்திருந்தால் அவன் கோயிலுக்கு சென்றாலும் தன் அகந்தையை கைவிடவில்லை என்றால் அவனது வழிபாடு வெறும் பழக்கமே அது ஒரு ஆன்மீக மாற்றம் அல்ல. பிறகு அவர் கூறினார் பூஜையின் மதிப்பு அதன் நேரங்களில் இல்லை அதன் விளைவில் தான் உள்ளது. பூஜைக்கு பிறகும் மனம் அப்படியே இருந்தால் அந்த பூஜை முழுமை அடையாது. 

ஜனக மன்னன் இப்போது இந்த ரகசியத்தை மெதுவாக புரிந்து கொள்ள தொடங்கினான். 

ஆனால் அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இன்னும் ஒரு ஆழமான உண்மை எஞ்சியுள்ளது. உண்மையான மகிழ்ச்சி என்றால் என்ன? ஒரு ஞானி துக்கத்திலும் ஏன் அமைதியாக இருக்கிறார்? மேலும் அறியாமையில் இருப்பவன் மகிழ்ச்சியின் நடுவிலும் ஏன் மகிழ்ச்சியற்று இருக்கிறான்? இந்த கேள்விக்கான இறுதி பதில் இதுதான். 

ஜனக மன்னன் ஆவலுடன் கேட்டான். ஓ குருதேவா உண்மையான மகிழ்ச்சி என்றால் என்ன? சிலர் எல்லாம் இருந்தும் ஏன் மகிழ்ச்சியற்று இருக்கிறார்கள்? மேலும் சிலர் கடினமான சூழ்நிலைகளிலும் ஏன் அமைதியாக இருக்கிறார்கள்? 

மகரிஷி அஷ்டாவக்கரர் புன்னகைத்தார். அவர் கூறினார் மன்னா ஏனென்றால் மகிழ்ச்சி என்பது பொருட்களில் இல்லை. அது பார்வையில் உள்ளது. உலகில் உள்ள மிகப்பெரிய தவறு என்னவென்றால் மனிதன் மகிழ்ச்சியை வெளிப்புறமாக தேடுகிறான். அவன் நினைக்கிறான் எனக்கு செல்வம் கிடைத்தால் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன். எனக்கு மரியாதை கிடைத்தால் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன். என் ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேறினால் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன். ஆனால் இது ஒருபோதும் நடப்பதில்லை. ஒரு ஆசை நிறைவேறுகிறது. மற்றொன்று பிறக்கிறது. இன்னொன்று நிறைவேறுகிறது. மூன்றாவது எழுகிறது. மனிதன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஆசைகளை துரத்தியே கழிக்கிறான். 

சபையில் ஆழ்ந்த அமைதி நிலவியது. அஷ்டாவக்கரர் தொடர்ந்தார். வெளிப்புற காரணத்தால் ஏற்படும் மகிழ்ச்சிக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட முடிவு உண்டு. மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட முடிவை கொண்டிருப்பது உண்மையான மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியாது. 

ஜனகன் கேட்டான் அப்படியானால் உண்மையான மகிழ்ச்சி எங்கே இருக்கிறது? 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். மனம் ஆசைகளின் இறைச்சலி இருந்து விடுபடும் போது மனம் ஒப்பிடுவதை நிறுத்தும் போது மனம் தன்னை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டு பார்ப்பதை நிறுத்தும் போது அப்போது தோன்றும் அமைதியே உண்மையான ஆனந்தம். 

பிறகு அவர் கூறினார் அரசனே! வஞ்சகனான ஒருவன் வெளியில் எவ்வளவு வெற்றிகரமாக தோன்றினாலும் அவனது மனம் ஒருபோதும் அமைதியாக இருப்பதில்லை. ஏனெனில் அவனது மகிழ்ச்சி பொருட்களைச் சார்ந்தது.  மேலும் பொருட்கள் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. மாறிக்கொண்டே இருக்கும் பொருட்களைச் சார்ந்திருப்பவனின் மகிழ்ச்சியும் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். 

பிறகு அஷ்டாவக்கரர் ஒரு உதாரணம் கூறினார். 

ஒருவன் கடற்கரையில் மணல் கோட்டை கட்டுகிறான். அதை பார்க்கும்போது அவன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான். ஆனால் அலைகள் வந்தவுடன் அவனது மகிழ்ச்சி துக்கமாக மாறுகிறது. ஏன் ஏனெனில் அவனது மகிழ்ச்சி நிலையற்ற ஒன்றை அடிப்படையாக கொண்டது. இதுதான் உலகின் விளையாட்டு.

சபையில் இருந்த மக்கள் மெய்மறந்து கேட்டனர். அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இப்போது உண்மையான இதயத்துடன் வழிபடும் பக்தனை பார் அவனது பக்தி ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக மட்டுமே இருந்தால் அவனும் மகிழ்ச்சியற்றவனாகவே இருப்பான். ஆனால் அவனது பக்தி ஆத்ம ஞானத்திற்கு இட்டுச் சென்றால் படிப்படியாக அவனது மனம் விடுதலை அடையும். மனம் விடுதலை அடையும்போது அமைதி பெருகும். பிறகு அவர் கூறினார் உண்மையான வழிபாடு என்பது உன்னை உள்ளுக்குள் உருமாற்றுவதாகும். உண்மையான பக்தி என்பது அகங்காரத்தை குறைப்பதாகும். உண்மையான மதம் என்பது உன்னை விடுவிப்பதாகும். 

ஜனக மன்னன் கேட்டான் குருதேவா அப்படி என்றால் துக்கமும் என்றென்றும் இருக்குமா? நன்மை பயக்குமா?

அஷ்டாவக்கரர் புன்னகைத்தார். 

அவர் கூறினார். ஆம் அரசே சில சமயங்களில் துன்பம்,  மகிழ்ச்சியால் ஒருபோதும் கற்பிக்க முடியாததை கற்பிக்கிறது. மகிழ்ச்சியில் ஒருவன் உறங்குகிறான். துன்பத்தில் அவன் விழித்தெழுகிறான். மகிழ்ச்சியில் அகங்காரம் வளர்கிறது. துன்பத்தில் ஒருவன் தன்னையே காண தொடங்குகிறான். அதனால்தான் சில சமயங்களில் ஒருவன் துன்பம் என்று தவறாக எண்ணும் விஷயமே கடவுளின் மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதமாக அமைகிறது. 

சபையில் இருந்த மக்கள் திகைத்து போனார்கள். அஷ்டாவக்கரர் தொடர்ந்தார். 

அரசே ஒருவன் வஞ்சகமாக பணம் சம்பாதித்தால் உலகம் அவனை தீர்ப்பிடும். அவன் தன்னை வெற்றி பெற்றவன் என்று கூறிக்கொள்ளலாம். ஆனால் அவனது மனம் அமைதியற்று இருந்தால் அவன் உண்மையில் ஏழை. மேலும் ஒரு தேடுபவன் கடினமான சூழ்நிலைகளிலும் அமைதியாக இருந்தால் அவன் உண்மையில் செல்வந்தன். 

பின்னர் அவர் இறுதி ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினார். 

மகிழ்ச்சி என்பது சூழ்நிலைகளை சார்ந்ததுஅல்ல. அது உணர்வைச் சார்ந்தது. அமைதியற்ற மனம் சொர்க்கத்திலும் மகிழ்ச்சியற்று இருக்கும். மேலும் அமைதியான மனம் கடினமான சூழ்நிலைகளிலும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். 

ஜனக மன்னனின் கண்கள் கலங்கின. அவரது கேள்விக்கு பதில் கிடைத்துவிட்டது. 

அஷ்டவக்கரர் கூறினார் மன்னா நினைவில் கொள்ளுங்கள். ஒரு வஞ்சகன் வெளியில் மகிழ்ச்சியாக தோன்றலாம். ஆனால் உள்ளே அப்படி இருக்க மாட்டான். மேலும் ஒரு உண்மையான தேடுபவன், வெளியில் போராடுபவனாக தோன்றலாம். ஆனால் அவன் உள்ளே அமைதியாக இருக்க முடியும். உலகம் முகங்களை பார்க்கிறது ஆனால் உண்மையானவன் உணர்வை காண்கிறான்.

பின்னர் அவர் சற்று நிறுத்தி,  செல்வந்தனாக இருப்பது மகிழ்ச்சிக்கு ஆதாரம் அல்ல. போராடுவது மகிழ்ச்சியின்மைக்கு ஆதாரம் அல்ல. தன்னை அறிந்தவனால் மட்டுமே உண்மையான மகிழ்ச்சி அடையப்படுகிறது என்றார். 

ஜனக மன்னன் மரியாதையுடன் தலை வணங்கினான். மகிழ்ச்சி பொருட்களில் இல்லை மகிழ்ச்சி சூழ்நிலைகளில் இல்லை. மகிழ்ச்சி மற்றவர்களை மிஞ்சுவதில் இல்லை என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான். ஒருவரின் உண்மையான இயல்பை உணர்வதில் தான் மகிழ்ச்சி அடங்கியுள்ளது. இதுவே அஷ்டாவக்கர கீதையின் அழியாத செய்தியாகும். 

தன் உண்மையான ஆன்மாவை உணர்பவன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான். இவ்வுலகில் சிக்கி தவிப்பவன் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறான். நாம் பெரும்பாலும் இவ்வுலகத்தால் குழப்பம் அடைகிறோம். ஒரு வஞ்சக குணம் கொண்டவன் செல்வம் செழிப்பு மற்றும் வெற்றியை அடையும்போது அநீதி இழைக்கப்படுவதாக நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால் அஷ்டாவக்கிரர் கூறுகிறார் உண்மை என்பது உள்ளேதான் காணப்படுகிறது. வெளியே அல்ல. ஒருவரிடம் எவ்வளவு செல்வம் இருக்கிறது என்பது முக்கியமல்ல. அவருக்குள் எவ்வளவு அமைதி இருக்கிறது என்பதே முக்கியம். ஏனெனில் அமைதியற்ற மனதிற்கு இந்த முழு உலகமும் போதாது. அமைதியான மனதிற்கு ஒரு கணம் கூட ஆனந்தத்தால் இசையால் நிரப்ப முடியும். நினைவில் கொள்ளுங்கள் உண்மையான வழிபாடு என்பது வெறும் கோவிலுக்கு செல்வது மட்டுமல்ல. உண்மையான வழிபாடு என்பது ஒருவருக்குள் இருக்கும் அகங்காரம் பேராசை பொறாமை மற்றும் வஞ்சகம் ஆகியவற்றை உணர்வதாகும். மனம் தூய்மை அடைய தொடங்கும் நாளில் உண்மையான மகிழ்ச்சி வாழ்வில் நுழைய தொடங்குகிறது. ஆகவே இந்த கேள்வியை உங்களுக்கு நீங்களே கேட்டு கொள்ளுங்கள். நான் வெறுமனே பிரார்த்தனை செய்கிறேனா அல்லது உண்மையாகவே உருமாறுகிறேனா?

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Sunday, 25 October 2026

சித்தன் அருள் - 2353 - அஷ்டாவக்கிரரும் நான், எனது என்ற எண்ணமும் - 2!


(சித்தன் அருள் - 2352 ன் தொடர்ச்சியாக)

ஆனால் உலகத்தை உங்களுக்குள் குடியேற விடாதீர்கள். தாமரை மலர் சேற்றுக்கும் நீருக்கும் நடுவே மலர்கிறது. ஆனால் ஒரு துளி நீர் கூட அதன் இதழ்களை நனைக்க முடிவதில்லை.

சூனிய நிலையை அடைந்த மனிதன் அந்த தாமரை மலரை போன்றவன். அவன் அனைத்தையும் செய்கிறான். ஆனால் உள்ளிருந்து முற்றிலும் தொடப்படாமல் பாதிக்கப்படாமல் இருக்கிறான்.

எனவே நாளைக் காலை முதல் இந்த உலகின் பரபரப்புகளுக்கு மத்தியில் இந்த வெருமையை, சூனியத்தை உங்கள் வாழ்க்கையில் எவ்வாறு கொண்டு வருவது? அஷ்டாவக்ரரின் தத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மூன்று நடைமுறைப் படிகளை மேற்கொள்ளுங்கள். முதல் படி. பகலில் எப்போதெல்லாம் மன அழுத்தம் அதிகரிப்பதாகத் தோன்றுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் சற்று நின்று உங்களிடம் நீங்களே சொல்லிக் கொள்ளுங்கள்.

இந்த தருணத்தில் நான் ஒரு அதிகாரியோ, ஒரு வியாபாரியோ, ஒரு வெற்றியாளனோ, அல்லது தோல்வியாளனோ அல்ல. நான் வெரும் தூய, பேரற்ற உணர்வு, சேதனை மட்டுமே. உங்கள் சமூகத் திறைகளை சில கணங்களுக்கு மனதளவில் கழற்றி வைத்துவிடுங்கள்.

இரண்டாவது படி. முடிவுகளைப் பற்றிய முன் முடிவுகளை விட்டுவிடுங்கள். அது படிப்பாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது வாழ்வாதாரமாக இருந்தாலும் சரி.

உங்கள் முழு திறமையடனும் நேர்மையுடனும் கடமையை செய்யுங்கள். ஆனால் வாழ்க்கையை உங்கள் கவுரவ பிரச்சினையாக மாற்றாதீர்கள். மனம் முடிவின் மீதான பிடியை விட்டுவிடும்போது அதன் முழு ஆற்றலும் நிகழ்காலச் செயலில் குவிகிறது.

மேலும் மனம் முடிவின் மீதான பிடியை விட்டுவிடும்போது அதன் முழு ஆற்றலும் நிகழ்காலச் செயலில் குவிகிறது. ஒரு வில்லாளன் பரிசைப் பற்றியே சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தால் அவனது கைகள் நடுங்கி, இலக்கை தவற விடுவதுபோல் முடிவுகளைப் பற்றிய அதிகப்படியான கவலையே நமது நிகழ்காலத் திறமையை குறைத்துவிடுகிறது. அந்தப் பதற்றம் விலகி நிகழ்காலச் செயலில் ஏற்படும் இந்த முழுமையான மன ஒருமைப்பாடு இருதியில் செயலை வெற்றியடைய செய்கிறது.

மூன்றாவது படி மூலத்தைத் தஞ்சமடையுங்கள். நாள் முழுவதும் தேவையற்ற வாக்குவாதங்கள், விவாதங்கள், மற்றும் உங்களை சரி என்று நிரூபிக்கும் முயற்சிகளிலிருந்து பின்வாங்குங்கள். யாராவது விமர்சிக்கும்போது உடனடியாகப் பதிலளிப்பதற்குப் பதிலாக சற்று நிதானியுங்கள்.

உங்கள் கண்களை மென்மையாக மூடிக்கொண்டு, உங்களுக்குள் நிகழும் அந்த மெல்லிய மாற்றத்தைக் கவனியுங்கள். எத்தனை காலமாக நாம் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறோம் என்பதைச் சற்றுத் திரும்பிப் பாருங்கள். விடிந்தது முதல் இரவு உறங்கும் வரை ஏதோ ஒன்றைப் பிடித்து விட வேண்டும், ஏதோ ஒன்றைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும், யாரிடமோ நம்மை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற ஓயாத போராட்டத்திலேயே நமது ஆயுளின் பெரும் பகுதி கரைந்துகொண்டு இருக்கிறது.

யாரோ ஒருவர் சொன்ன ஒற்றை வார்த்தைக்காக பல இரவுகள் தூக்கத்தைத் தொலைத்திருக்கிறோம். நடந்து முடிந்த கடந்தக் கால தவறுகளை நினைத்து நிகழ்காலத்தின் அழகான தருணங்களை நரகமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். இன்னும் வரவே வராத எதிர்காலத்தைக் கற்பனை செய்து இன்றைய நிம்மதியை அடகு வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஆனால் சற்று ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். நாம் சுமந்து கொண்டிருக்கும் இந்தக் கவலை மூட்டைகள் அனைத்தும் உண்மையிலேயே நமக்கு சொந்தமானவைதானா? அல்லது நாம் நமக்குத்தானே சூட்டிக்கொண்ட பொய்யான அடையாளங்களால் உருவான மாயைகளா? அஷ்டாவக்ரகீதையின் இந்த அற்புதமான ஞானம் நமக்குக் காட்டும் கண்ணாடி மிகவும் தெளிவானது. அது நம்மைப் பார்த்துக் கேட்கிறது.

நீ யாராக நடித்துக்கொண்டிருக்கிறாயோ, அந்த வேடத்தைக் கழற்றி வைத்துவிட்டால் உனக்கு ஏது துயரம், உனக்கு ஏது பயம் என்று. நாம் வாழும் இந்த சமூகத்தில் ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் உள்ளுக்குள் ஒரு மிகப் பெரிய குடும்பத்தில் ஒரு நல்ல தலைவனாக, தொழிலில் ஒரு வெற்றியாளனாக, சமூதாயத்தில் ஒரு மரியாதைக் குறிய மனிதனாக தன்னைக் காட்டிக் கொள்ளும் முயற்சியில், அவன் தனது இயல்பான குழந்தைத் தன்மையையும், உள்ளார்ந்த அமைதியையும் முற்றிலுமாக இழந்து விடுகிறான். நமது உறவுகளில் ஏற்படும் விரிசல்களுக்கும் மனக் கசப்புகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணம் என்ன தெரியுமா? அங்கே இரண்டு ஆன்மாக்கள் சந்திப்பதில்லை, மாறாக இரண்டு அகங்காரங்கள் மட்டுமே மோதிக் கொள்கின்றன.

நான் சொல்வதுதான் சரி, எனக்குத் தரவேண்டிய மரியாதையைத் தரவில்லை, என்னை யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்ற எதிர்பார்ப்புகளே நம்மை அன்றாடம் காயப்படுத்துகின்றன. ஆனால், அஷ்டாவக்கிரர் காட்டும் அந்த சூன்யப் பாவனையை உங்கள் வாழ்வின் ஒரு சிறிய பகுதியிலாவது பொறுத்திப் பாருங்கள். உங்களை யாராவது விமர்சிக்கும்போது அல்லது வாழ்க்கை உங்களைத் தோல்வியின் விளிம்பிர்க்குத் தள்ளும்போது உள்ளுக்குள் இருக்கும் அந்தப் பொய்யான நான் என்பதைச் சற்று விலக்கி வைத்துவிட்டு, ஒரு மூன்றாவது மனிதரைப் போல அந்தச் சூழலைக் கவனித்துப் பாருங்கள்.

அப்போது ஒரு மாபெரும் அதிசயம் நிகழும். எந்தச் சொற்கள் முன்பு உங்களைக் கூர்மையான அம்புகளைப் போல துளைத்தனவோ, அவை இப்போது வெறும் காற்றின் அதிர்வுகளாக மட்டுமே உங்களைக் கடந்து செல்லும். ஏனென்றால் அங்கே காயப்படுவதற்கு எந்த ஒரு திடமான அகங்காரமும் இருக்காது.

மாறாக அனைத்தையும் தன்னுள் ஏற்றுக்கொள்ளும் எல்லையற்ற ஆகாயம் மட்டுமே எஞ்சி இருக்கும். வாழ்கை என்பது நாம் போராடி வெல்ல வேண்டிய ஒரு எதிரி இல்லை. அது நாம் கரைந்து அனுபவிக்க வேண்டிய ஒரு மாபெரும் பிரவாகம்.

மலையிலிருந்து குதித்தோடும் நதியானது தன் வழியில் கிடக்கும் பாறைகளோடு மல்லுக்கட்டி தனது பயணத்தை நிறுத்திக் கொள்வதில்லை. அது பாறைகளைத் தழுவி, வளைந்து, நெளிந்து, தனது இலக்கான பெருங்கடலை நோக்கித் தொடர்ந்து பயணித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. நமது அன்றாட வாழ்க்கையிலும் எத்தனையோ பாறைகள் குறுக்கிடலாம்.

எதிர்பாராத பொருளாதார நெருக்கடிகள் வரலாம். உயிராக நேசித்தவர்கள் நம்மை விட்டு விலகிச் செல்லலாம். நாம் இரவுப் பகலாக உழைத்து உருவாக்கிய திட்டங்கள் கண் முன்னே சிதறிப் போகலாம்.

அத்தகைய தருணங்களில் ஏன் எனக்கு மட டும் இப்படி நடக்கிறது என்று கதறித் துடிப்பது அந்தப் பாறையோடு முட்டி மோதும் அறியாமை ஆகும். மாறாக இதுவும் இயற்கையின் ஒரு காட்சிதான். இந்தக் காட்சி தோன்றி மறையும் திரைதான் நான் என்று உணர்ந்து அமைதியாக அடுத்த அடியை எடுத்து வைப்பதே உண்மையான ஞானம் ஆகும்.

நீங்கள் எதிர்த்து நிற்பதை கைவிடும்போது துன்பம் தனது கூர்மையை இழந்து விடுகிறது. நீங்கள் விதியை நொந்து கொள்வதை நிறுத்தும் போது அந்தச் சூழலை கடந்து செல்வதற்கான மனம் சூன்யமாகி சலனமற்று தெளியும் போதுதான் வாழ்கையின் மிக சிக்கலான முடிச்சுகளும் மிக எளிதாக அவிழ தொடங்குகின்றன. பகவான் கிருஷ்ணரின் கரங்களில் தவழும் அந்த மூங்கில் புல்லாங்குழலைப் பற்றி நாம் சிந்தித்தோம் அல்லவா? அந்த மூங்கில் காட்டில் வளர்ந்த போது அதற்குள்ளும் பல கணுக்கள் இருந்தன.

கடினமான முடிச்சுகள் இருந்தது, ஆனால் எப்போது அது தனது உள்ளுக்குள் இருந்த அனைத்துத் தடைகளையும் நீக்கித் தன்னை முற்றிலும் வெறுமை ஆக்கிக் கொண்டதோ அப்போதே அது, இறைவனின் இதழ்களைத் தீண்டும் தகுதியைப் பெற்றது. நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையும் அத்தகைய ஒரு புல்லாங்குழல்தான்.

நாம் நமது அறிவாலும் தந்திரங்களாலும் ஆணவத்தாலும் வாழ்க்கையை இசைக்க நினைக்கும் வரை அதிலிருந்து வெறும் இறைச்சல் மட்டுமே வெளிப்படுகிறது. அதனால்தான் நமது வாழ்வில் இத்தனை மன அழுத்தங்களும் சோர்வும் நிறைந்திருக்கின்றன. ஆனால் இறைவா நான் வெறும் கருவி மட்டுமே, என் வழியாக செயல்படுவதும் பேசுவதும் சிந்திப்பதும் உனது ஆற்றலே என்று நம்மை நாம் முழுமையாக ஒப்படைத்து விடும்போது நமது சாதாரண வாழ்க்கையே ஒரு தெய்விக கீதமாக மாறி விடுகிறது. அப்போது நாம் செய்யும் தொழிலில் ஒரு புதிய பொலிவு பிறக்கும். நாம் மற்றவர்களிடம் பேசும் வார்த்தைகளில் ஒரு ஆழமான அன்பும் கருணையும் ததும்பும்.

ஏனென்றால் அங்கே நான் செய்கிறேன் என்ற சுமை இருக்காது. மாறாக, பிரபஞ்சத்தின் பேராற்றல் நமது கரங்களின் வழியாக தனது லீலையை நம் மன்னர் ஜனகரைப் போல உலகின் அத்தனை பொறுப்புகளுக்கு நடுவிலும் வாழ்ந்து கொண்டே உள்ளுக்குள் ஒரு துறவியின் நிர்மலமான அமைதியோடு வாழ்வதுதான் அத்வைத வேதாந்தம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் உன்னதமான வாழ்வியல் கலையாகும். இதற்காக நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தை விட்டோ, உங்கள் கடமைகளை விட்டோ, எங்கும் ஓட வேண்டியதில்லை.

நீங்கள் இருக்கும் இடத்திலேயே, செய்யும் செயல்களிலேயே இந்த மாற்றத்தைக் கொண்டு வர முடியும். சேற்றில் மலர்ந்தாலும், சேற்றின் கரைபடியாத தாமரை மலரைப் போல, உலகின் இன்ப துன்பங்களில் பங்கு கொண்டாலும், அவற்றால் உங்கள் ஆன்மா கலங்கப்படாமல் பார்த்துக் கொள்ளும் விழிப்புணர்வே முக்தியாகும். லாபம் வரும்போது துள்ளிக் குதிக்காமலும், நஷ்டம் வரும்போது துவண்டு விழாமலும், இரண்டையும் சமமாகப் புன்னகையுடன் வரவேற்கும் அந்த மனப் பக்குவமே, ஒரு மனிதனைத் தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்துகிறது.

வெற்றியும் தோல்வியும், புகழும் இகழும், இன்பமும் துன்பமும் வானில் கடந்து செல்லும் மேகங்களைப் போன்றவை, நீங்கள் அந்த மேகங்கள் இல்லை. நீங்கள் அந்த மேகங்களுக்கு இடமளிக்கும் எல்லையற்ற தூய ஆகாயம் என்பதை ஒவ்வொரு நொடியும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். இன்று இரவு நீங்கள் உறங்கச் செல்லும்போது, இதுவரை உங்கள் மனதில் சுமந்து வந்த அத்தனை பாரங்களையும் இங்கேயே இறக்கி வைத்துவிடுங்கள்.

உங்களைக் காயப்படுத்தியவர்களை மன்னித்து விடுங்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் காயப்படுத்தியது உங்களை இல்லை. நீங்கள் அணிந்திருந்த முகமூடியை மட்டுமே.

நீங்கள் செய்த கடந்த கால தவறுகளிலிருந்து பாடத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு குற்ற உணர்ச்சியை இறக்கி வைப்பதே உண்மையான முதிர்ச்சி ஆகும். ஏனெனில் அன்றைய அறியாமையால் நடந்த செயலுக்கு இன்றைய விழிப்புணர் உள்ள நீங்கள் தண்டனை அனுபவிக்கத் தேவையில்லை. கொல்வதை நிறுத்துங்கள்.

ஏனென்றால் கடந்த காலம் என்பது கலைந்து போன ஒரு கனவு மட்டுமே. எதுவாகவும் மாற வேண்டும் என்ற கட்டாயத்திலிருந்து உங்களை விடுவித்துக் கொண்டு வெறுமனே இருப்பதன் சுகத்தை அனுபவியுங்கள். உங்கள் மூச்சுக் காற்று உள்ளே சென்று வெளியே வருவதை ஒரு சாட்சியாகக் கவனியுங்கள்.

அந்த மூச்சிற்குப் பின்னால் இருக்கும் மோனத்தை உணருங்கள். அந்த மோனம்தான் உங்கள் உண்மையான வீடு. அந்த சூனியம்தான் உங்கள் உண்மையான பலம்.

அந்த வெறுமையிலிருந்தே உங்களின் முழுமையான, ஆனந்தமயமான புதிய வாழ்க்கை நாளைக் காலைப் புலரப் போகிறது. இந்த வார்த்தைகள் வெரும் ஒளியாகக் காற்றில் கரைந்துவிடாமல், உங்கள் வாழ்க்கையின் இக்கட்டான தருணங்களில் உங்களுக்கு வழிகாட்டும் ஒரு நந்தாவிளக்காக உங்கள் உள்ளத்தில் எப்போதும் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கட்டும்.

உங்கள் மனதில் சூழ்ந்திருக்கும் அனைத்து குழப்பங்களும், பயங்களும், கவலைகளும் இன்றோடு விலகி, எல்லையற்ற அமைதியும், தெளிவும், மாறாத ஆனந்தமும் உங்கள் வாழ்வில் நிறையட்டும் என்று அந்தப் பரம்பொருளை மனதாரப் பார்த்திக்கிறேன். எப்போதும் விழிப்புணர்வோடு இருங்கள். உள்ளிருந்து சுதந்திரமாக இருங்கள்.

பிரபஞ்சத்தின் இனிய இசையை இசைக்கும் தூய புல்லாங்குழலாக மாறுங்கள். உங்கள் அனைவரின் வாழ்விலும் அமைதியும் அருளும் நிலைத்திருக்கட்டும்.

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Saturday, 24 October 2026

சித்தன் அருள் - 2352 - அஷ்டாவக்கிரரும் நான், எனது என்ற எண்ணமும்!


அஷ்டாவக்கிரர் என்கிற ரிஷியை பற்றி ஒரு முறை கூறுகையில், அகத்தியப்பெருமான் கூறினார்; அவர்  இறைவனிடம் வாங்கி வந்த வரம் மிக உயர்வானது. தன் உடலில் எட்டுவித வளைவுகள் இருக்க, அதை காண்கிறவர்கள் அனைவரும் கேலி செய்ய வேண்டும், அதனுடன் ஒவ்வொரு யுக முடிவிலும் ஒரு கூன் நிமிர வேண்டும் எனவும் வேண்டிக்கொண்டார். இறைவன் அருளால், மிக உயர்ந்த ஞானத்தை அடைந்து அவர் இன்றும் அதை மனிதர்களுக்கு அருளுவதாகவும், அவரை நினைத்து தியானம் செய்திட, ஞானத்தை அவரிடமிருந்து பெறலாம் எனவும் கூறினார்.

மனிதர்கள் அனைவருக்கும் இருக்கும் ஒரு பிரச்சினை, "நான், எனது, என்னுடையது" என்ற உணர்வுகள். இதை தொலைத்து, நிம்மதியை பெறுவது எப்படி என அஷ்டவக்கிரர் கீதையில் அவர் மிக எளிதாக கூறியுள்ளார். அது பின் வருமாறு.

வாழ்க்கையில் சிலர் எந்த ஒரு பயங்கரமான மனக் கொந்தளிப்பும் இன்றி, அமைதியாக இருந்தபடியே, மிக கடினமான காரியங்களைக் கூட சாதித்து விடுவதை நீங்கள் கவனித்திருக்கிறீர்களா? ஆனால், பெரும்பாலான மக்கள் இரவுபகலாக வியர்வை சிந்தி, திட்டங்களைத் தீட்டி, தங்களைத் தாங்களே வருத்திக் கொண்ட பிறகும் கவலைகள் மற்றும் தோல்விகள் எனும் புதைசேற்றில் சிக்கித் தவிக்கின்றனர். ஒரு மனிதன் சிறிய தோல்வி அல்லது விமர்சனத்தாலேயே உள்ளுக்குள் உடைந்து போகிறான். மற்றொருவனோ, மிகப் பெரிய நெருக்கடிகளுக்கு நடுவிலும் நிலையாகவும், அமைதியாகவும் நிற்கிறான்.

இந்த வேறுபாட்டிற்குக் காரணம் வெளி உலகம் அல்ல. நீங்கள் உங்களுக்குள்ளேயே வளர்த்து வைத்திருக்கும் அந்தப் பெரும் சுமையே இதற்குக் காரணமாகும். அந்தச் சுமைதான் நான் எனும் சுமை.

என் மரியாதை, என் அவமானம், என் திட்டம், என் கட்டுப்பாடு, என் வெற்றி என்பதுவே அது. இன்னும் சேர்த்துக் கொண்டே இரு. இன்னும் ஓடிக்கொண்டே இரு. உன் இருப்பை நிரூபிக்கப் போராடிக்கொண்டே இரு என்றுதான் இந்த உலகம் உங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறது. ஆனால், அத்வைத வேதாந்தமும் அஷ்டாவக்கிர கீதையும் முதல் பார்வையில் முற்றிலும் சாத்தியம் அற்றதாகத் தோன்றும் ஒரு சூத்திரத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது.

சூன்யமாக, பூஜ்யமாக மாறிவிடுங்கள். வாழ்க்கையின் தடைகள் எப்படித் தானாகவே விலகத் தொடங்குகிறது என்பதைப் பாருங்கள் என்கிறார் அஷ்டாவக்கிரர். சூன்யமாக மாறுவது என்றால் என்ன? செயல்களைக் கைவிடுவது என்ற அர்த்தமா? உலகத்தை விட்டு ஓடி காட்டுக்குள் செல்வது என்ற அர்த்தமா? ஒரு போதும் இல்லை.

சூன்யமாக மாறுவது என்றால் இந்த மொத்த பிரபஞ்சத்தின் சுமையையும் தனது ஒற்றைத் தலையில் சுமந்து கொண்டிருக்கும் உள்ளுக்குள் இருக்கும் அந்தப் பொய்யான கர்த்தாவை, செய்பவனைக் கரைத்துவிடுவது என்பதாகும். வாருங்கள்! அஷ்டாவக்ரரின் இந்தப் பரமரகசியத்தின் கதவுகளைத் திறப்போம். மரபுவழி வரலாற்றின் படி, அஷ்டாவக்ரர் தன் உடலில் எட்டு வளைவுகளைக் கொண்ட ஒரு இளம் முனிவர்.

அவரிடம் உலகியல் செல்வங்கள் எதுவும் இல்லை, ஆனால் எல்லையற்ற ஆன்மீகச் சுதந்திரம் இருந்தது. மறுபுறம் சகலசெல்வங்களும் அதிகாரமும் கொண்ட மாமன்னர் ஜனகரோ, உள்ளார்ந்த அமைதியைத் தேடி அவரிடம் சரணடைந்தார். மகராஜா ஜனகர் மகரிஷி அஷ்டாவக்ரரின் திருவடிகளில் தலைசாய்த்து, பகவானே! இந்த ராஜ்யத்தை விரிவுபடுத்திக் கொண்டும் தர்மத்தைக் காத்துக் கொண்டும் இருந்ததில் எனது சித்தம், மனம் சோர்வடைந்துவிட்டது என்றார். எந்த ஒரு துயரமும் இல்லாத அந்த முக்தியை எனக்குத் தாருங்கள் என்றார்.

அப்போது அஷ்டாவக்ரர் அவரை நாட்டைத் துறக்குமாறு ஆணையிடவில்லை. பதிலாக அஷ்டாவக்ரர் கூறினார் "நதே தேஹோ நதே ப்ராணோ நமனோ நமதிஸ்ததா" அதாவது  நீ எப்போதும் சுதந்திரமான தூயச் சைதன்யம் ஆவாய் மனிதனின் மிகப் பெரிய துயரம் என்னவென்றால் அவன் தனது உண்மையான சூன்யத் தன்மையை மறந்துவிட்டு பொய்யான அற்பமான அடையாளங்களின் ஒரு மாபெரும் மலையை தன்மீது சுமந்து கொண்டான்.

ஒருவன் நான் ஏழை என்கிறான். மற்றொருவன் நான் மாபெரும் அறிஞ்சன் என்கிறான். இன்னொருவன் நான் தோற்றுப் போனவன் என்கிறான். வேறொருவன் நான் ஒரு தோல்வி அடைந்த தந்தை அல்லது வியாபாரி என்கிறான். இவை அனைத்தும் அந்தப் பொய்யான நான் என்பதன் முகமூடிகள் என்று அஷ்டாவக்ரர் கூறுகிறார். நீங்கள் இந்த முகமூடிகளைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் வரை ஒவ்வொரு சூழ்நிலையும் உங்களைக் காயப்படுத்தும்.

யாராவது உங்களைப் புகழும்போது இந்த முகமூடி பெருமையால் பூரித்துப் போகும். யாராவது இகழும்போது இந்த முகமூடி காயம் அடையும். சூன்யமாவது என்பதன் பொருள் இந்தக் கற்பனையான பட்டங்கள் அனைத்திலிருந்தும் விடுபடுவதாகும்.

நான் எதுவும் இல்லை. வெரும் சாட்சியாக இருக்கும் ஆகாயம் மட்டுமே என்பதை உணர்வதாகும். எந்தக் கணத்தில் நீங்கள் உள்ளிருந்து சூன்யமாகிறீர்களோ, அந்தக் கணமே உலகின் எந்த ஒரு அம்பும் உங்களைத் துளைக்க முடியாது.

ஏனென்றால் அம்பினால் திடமான பொருளை மட்டுமே துளைக்க முடியும். அதனால் ஆகாயத்தை ஒருபோதும் காயப்படுத்த முடியாது. சூன்யத்தின் அறிவியலை ஒரு எளிய உவமையின் மூலம் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

சேறு, கூழாங்கற்கள் மற்றும் பழைய நீரால் விளிம்புவரை நிறம்பிய ஒரு மண்பாத்திரம் இருக்கிறது. அதில் யாராவது தேவலோகத்து அமிழ்தத்தையே நேராக ஊற்றினால் என்ன ஆகும்? ஒரு துளிக்கூட உள்ளே இறங்காது. அமிழ்தம் வழிந்தோடி வீணாகிவிடும்.

ஏனென்றால் அந்தப் பாத்திரத்தில் இடமே இல்லை. இன்றைய பெரும்பாலான சாதகர்கள் மற்றும் மனிதர்களின் நிலை இதுதான். அவர்கள் கோவில்களுக்குச் செல்கிறார்கள். தியான முறைகளைக் கற்கிறார்கள். சாஸ்திரங்களின் பக்கங்களைப் புரட்டுகிறார்கள். மேலும், இறைவா, என் வாழ்வில் அமைதியையும் ஒளியையும் நிறப்பு என்று பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களின் உள் மனமோ, ஏற்கனவே பொறாமை, திட்டங்கள், கடந்தகால காயங்கள், எதிர்கால பயங்கள், மற்றும் எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற ஆணவத்தால் நிறம்பி வழிகிறது. இறைவனின் அருளும் இயற்கையின் ஈயல்பான சமனிலையும் அங்கே எப்படி நுழைய முடியும்? 

அஷ்டாவக்ரர் கூறுகிறார், கேட்பதை நிறுத்துங்கள். முதலில் உங்களை வெறுமை ஆக்குங்கள்.

மனம் தனது சொந்த ஆசைகளாலும் எதிர்பார்ப்புகளாலும் நிறைந்திருக்கும் வரை, அது பேரம் பேச மட்டுமே செய்யும். இறைவா, எனது இந்தக் காரியத்தை நிறைவேற்றித்தா, நான் இவ்வளவு காணிக்கை செலுத்துகிறேன் என்பது பக்தி அல்ல. அது பயந்த மனதின் வியாபாரமாகும்.

வெறுமை என்பதன் பொருள் பாத்திரத்தைக் கவிழ்த்து வைப்பதாகும். உங்களின் வழியில் ஏதேனும் தடை வந்தால் அதனுடன் போராடு. உனது முழு சக்தியையும் பயன்படுத்தி அதை உடைத்துவிடு என்று உலகம் உங்களுக்குக் கற்பிக்கிறது. ஆனால் போராட்டமே அறியாமையின் அடையாளம் என்று அஷ்டாவக்ரர் கூறுகிறார். மலைகளிலிருந்து இறங்கி வரும் அந்தச் சிறிய நதியைப் பாருங்கள். அதன் வழியில் பல்லாயிரக் கணக்கான எடையுள்ள பாறைகள் குறிக்கிடுகின்றன.

அந்த நதி பாறைகளில் முட்டிக் கொள்கிறதா அல்லது கோபப்பட்டு நின்று விடுகிறதா? 

இல்லை, நதி மிகவும் பணிவானது, வளைந்து கொடுக்கும் தன்மையுடையது மற்றும் தனது இயல்பில் வெறுமையானது. அது அந்தக் கடினமான பாறையுடன் சண்டையிடுவதில்லை. அது வெறுமனே அதன் ஓரமாக வளைந்து கடந்து செல்கிறது.

அதன் விளைவு என்னவாகிறது? ஆயிரகணக்கான ஆண்டுகளின் அந்த ஈயல்பான ஓட்டத்தில் அந்த மென்மையான நீர் அத்தகைய பிரம்மாண்டமான பாறைகளைக் கூட உரசி மணலாக மாற்றி விடுகிறது. அஷ்டாவக்கிர கீதையின் ஞானி அந்த நதியைப் போன்றவர். வாழ்க்கையில் பாதகமான சூழ்நிலைகள் வரும்போது வியாபாரத்தில் நஷ்டம், உறவுகளில் கசப்பு அல்லது உடலில் நோய் ஏற்படும்போது அவர் சூழ்நிலைகளுடன் போரிட்டு தனது மன ஆற்றலை வீணாக்குவதில்லை.

அவர் வெறுமையில் நிலைத்திருக்கிறார். இந்த சூழ்நிலை, இயற்கையின் ஒரு திருப்பம். நான் இதற்கு சாட்சி மட்டுமே என்று அவர் கூறுகிறார்.

நீங்கள் எதிர்ப்பை கை விட்ட உடனேயே வாழ்க்கையின் சிக்கல்கள் தங்களின் அழுத்தத்தை இழந்துவிடுகின்றன. பெரும்பாலான பிரச்சினைகள் தீராமல் போவதற்குக் காரணம் நீங்கள் அவற்றை வலுக்கட்டாயமாகத் தீர்க்க முயற்சிப்பதுதான். இடையிலிருந்து உங்களின் ஆணவத்தை நீங்கள் அகற்றும்போது அவை அனைத்தும் தீர்ந்துவிடுகின்றன.

சனாதன மரபில் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் இதழ்களில் வீற்றிருக்கும் அந்தப் புல்லாங்குழல் வெறும் இசைக்கருவி மட்டும் அல்ல. அது அத்வைத பெறுமையின் மிக ஆழமான அடையாளமாகும். சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

வீணை, சிதார், அல்லது மிருதங்கத்திற்குப் பதிலாக, இறைவன் ஏன் ஒரு சாதாரண மூங்கில் குழாயைத் தனது இதழ்களால் தீண்டினார்? ஏனென்றால் புல்லாங்குழலுக்கு ஒரே ஒரு தனிச்சிறப்பு மட்டுமே உள்ளது. அது உள்ளிருந்து முற்றிலும் வெறுமையாக இருக்கிறது. 

அதற்கென சொந்தமாக எந்த ராகமும் இல்லை. அதற்கென எந்த பிடிவாதமும் இல்லை. புல்லாங்குழலின் உள்ளே சிறிதளவு முடிச்சோ அல்லது தடையோ மீதம் இருந்தால் வாசிப்பவரின் மூச்சுக் காற்று தடைப்பட்டு எந்த இசையும் வெளிவராது.

ஏனென்றால் அது உள்ளிருந்து வெறுமையாக, சூனியமாக இருக்கிறது. அதனால்தான் பரமாத்மா அதில் தனது மூச்சுக் காற்றை ஊதும்போது அந்த வெறுமையானது தெய்வீக இசையாக மாறி மூன்று உலகங்களையும் மயக்குகிறது. அஷ்டாவக்கிரர் மன்னர் ஜனகரிடம் இதைத்தான் கூறுகிறார்.

நீங்கள் கடையில் அமர்த்திருக்கும்போதும் எதேனும் ஒரு முடிவை எடுக்க வேண்டிய சூழலில் இருக்கும்போதும் குடும்பப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றும்போதும் இந்த ராகத்தை நான் பாடுகிறேன் இந்த வியாபாரத்தை நான் நடத்துகிறேன் என்று கூறாதீர்கள். இந்த உடலும் மனமும் அந்த பிரபஞ்ச சக்தியின் புல்லாங்குழல் நடக்க வேண்டிய செயல்கள் இதன் வழியாக நிகழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றன என்று கூறுங்கள். நானே செய்கிறேன் என்ற நானே செய்கிறேன் என்ற கர்த்தா பாவனையின் சுமையை நீங்கள் இறக்கி வைத்து விடும்போது உங்கள் செயலில் எந்தக் களைப்பும் இருக்காது எந்தப் பயமும் இருக்காது இதற்குப் பொறுப்புகளைத் தட்டிக் கழிப்பது என்ற பொருள் அல்ல.

மாறாக நான் தோற்றுவிட்டால் என்ன ஆவது என்ற சுயநலப் பதற்றம் மறையும்போது உங்களின் அறிவும் திறமையும் எந்தத் தடையும் என்றி முழு வீச்சில் செயல்படத் தொடங்குகின்றன. அதன் விளைவாக படைப்பின் உன்னத நன்மைக்கு எது உகந்ததோ அந்தச் செயலே உங்கள் கரங்களால் மிகச் சிறப்பாக நிறைவேறும். வைத்துவிடும்போது உங்கள் செயலில் எந்தக் களைப்பும் இருக்காது எந்தப் பயமும் இருக்காது.

மேலும் படைப்பின் உண்ணத நன்மைக்கு எது உகந்ததோ அந்தச் செயலே உங்கள் கரங்களால் நிறைவேறும். மன்னர் ஜனகர் அஷ்டாவக்ரரின் இந்த சூனிய பாவனையை உள்வாங்கிக் கொண்டபோது அவர் தனது ராஜியத்தைத் துரந்தாரா? பிச்சைப் பாத்திரம் ஏந்தி காடுகளில் அலைந்தாரா? இல்லை. ஜனகர் சக்கரவர்த்தியாகவே தொடர்ந்தார்.

அவர் முன்பைவிடவும் அதிகத் திறமையுடனும் நீதியுடனும் விழிப்புணருடனும் மிதிலையை ஆட்சிசெய்தார். ஆனால் ஒரு அடிப்படையான மாற்றம் நிகழ்ந்திருந்தது. முன்பு ஜனகர் ராஜ கிரீடத்தின் சுமையால் அழுத்தப்பட்டிருந்தார்.

இப்போது அவர் கிரீடத்தின் கீழே முழுமையான வெறுமையுடன் இருந்தார். நாட்டிற்கு ஏதேனும் நெருக்கடி வந்தால் அவர் பயந்து போய் முடிவெடுப்பதில்லை. ஒரு சாட்சியின் மேலான அமைதியிலிருந்து அவர் முடிவெடுத்தார்.

மிகப் பெரிய வெற்றி கிடைத்தபோது அவர் ஆணவத்தால் நிறையவில்லை. வெற்றியும் தோல்வியும் காலத்தின் நாடக மேடையில் தோன்றும் இரண்டு காட்சிகள் மட்டுமே என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். ஜனகர் விதேஹர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

அதாவது உடலில் வாழ்ந்துகொண்டு இருந்தாலும் உடலின் பந்தங்களுக்கு முற்றிலும் அப்பார்பட்டவர். அஷ்டாவக்கிர கீதை நமக்கு இதைத்தான் போதிக்கிறது. உலகத்தில் வாழுங்கள்.

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Thursday, 22 October 2026

சித்தன் அருள் - 2351 - திருமூலர் வாக்கு!


ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

Wednesday, 21 October 2026

சித்தன் அருள் - 2350 - அகத்தியப்பெருமானின் வாக்கு!

வணக்கம் அகத்தியர் அடியவர்களே!

நம் குருநாதரின் வாக்கை இந் நன்நாளில் நினைவு கூர்வோம்!


ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!

சித்தன் அருள் - 2349 - அன்புடன் அகத்தியர் - ரத்மலான நந்தீஸ்வரர் கோயில் வாக்கு!



 

அன்புடன் அகத்திய மாமுனிவர் புரட்டாசி மாதம், 30/09/2026  அன்று இலங்கையில் உள்ள கொழும்பு - “ரத்மலான நந்தீஸ்வரர் கோயில்”  வாக்கு.

( விதியை மாற்றும் அதி  ரகசிய சிவ லிங்கம் உள்ள மகத்தான ஆலயம்)

வாக்குரைத்த தேதி: 30 செப்டம்பர்  2026

வாக்குரைத்த ஸ்தலம் : அருள்மிகு ரத்மலான நந்தீஸ்வரர் கோவில், வீரசேன சில்வா மாவத்தா சாலை, தேஹிவளை–மவுண்ட் லவினியா (Dehiwala–Mount Lavinia), இலங்கை.

Address :- Rathmalana Nandeeswarar Kovil, Weerasena Silva Mawatha Rd, Dehiwala-Mount Lavinia, Sri Lanka

Google Map Link:- https://maps.app.goo.gl/Wi4A6PovWsV7mL8t6

ஆதி சிவசங்கரியின் பொற்  கமலத்தைப் பணிந்து செப்புகின்றேன், அகத்தியன்.

அப்பனே, அனைவருக்குமே எம்முடைய ஆசிகள்.

அப்பனே, கவலைகள் வேண்டாம்

அப்பனே நிச்சயம் தன்னில் கூட சில சில வினைகளையும் மாற்றியும் கூட. அப்பனே, நல் ஆசிகளை தந்து, அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அப்பனே, எது தேவையோ அதை நிச்சயம் பரிபூரணமாக கொடுப்பேன். கவலைகள் வேண்டாம்.

அப்பனே, நல்விதமாக. அப்பனே, இவ்வுலகத்தில் அப்பனே பல விசித்திரமான உண்மைகள் எல்லாம் அப்பனே நிச்சயம் இருக்கின்றது, அப்பா.

ஆனாலும் அவையெல்லாம் அப்பனே மனிதனின் கண்களுக்கு தெரியாமல், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அப்பனே, இவ்வாறாக தெரியாமல், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில்,

அப்பனே, அதாவது புத்தி கெட்டு, அப்பனே, அதாவது நிச்சயம் தன்னில் கூட, மாயை பல வழிகளில் கூட இழுத்துச் சென்று,

அப்பனே, இதனால் பல உண்மைகள் அப்பனே மனிதன் அப்பனே மறந்து. அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட,

பின், அதாவது பொய்தனை உணர்ந்து. அப்பனே, அதன் பின்னே போய், அப்பனே, பின் அனைத்தும் இழக்கின்றான், அப்பா.

***** அப்பனே, உண்மை ஞானத்தை அப்பனே கண்டறிய வேண்டும். *****

***** உண்மை ஞானங்கள் அப்பனே பின் பல வழியில் கூட, அப்பனே, பின் உலகத்தில் புதைந்துள்ளது என்பேன் அப்பனே. *****

இவையெல்லாம் மானிடன் அப்பனே நிச்சயம் பின் தான் வாழ்வதற்காக என்னென்ன தேவை என்பதை எல்லாம் அப்பனே மறந்திட்டு….

அப்பனே, அதாவது தான் வாழ்வாதாரத்தை நிச்சயம் எவை என்று கூட...

மாயையில் பின் சிக்கி, நிச்சயம் தன்னில் கூட…

அவையே தெரிந்து வைத்திருக்கின்றான் அப்பனே.

இதனால் தான், அப்பனே, பின் அவ் விஷயங்கள் எல்லாம், பின் மனிதன் பின் எதை என்று அறிய. அப்பனே, பின் விரைவாக அழியும்.

அதேபோலத்தான், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட. மனிதன் எவ்வாறாக பின் நிச்சயம் வருங்காலத்தில், அப்பனே, பல உண்மைகள் அதாவது தெளிவாக தெரிந்து கொண்டால், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட உலகம் நீடிக்கும் அப்பனே.

அப்படி இல்லை என்றால், பின் நிச்சயம் பின் தெரியாததெல்லாம். அப்பனே, நிச்சயம் தெரிந்து கொண்டு, அப்பனே, பொய்யானதை அப்பனே நிச்சயம் பின் கடைபிடித்து வந்தாலே, அப்பனே, எவ்வாறாக பின் உலகம். அப்பனே, பின் நிச்சயம் அழியும் என்பதை  எல்லாம், அப்பனே????

இதனால், அப்பனே, அங்கங்கு, அப்பனே, பல விசித்திரமான உண்மைகள் எல்லாம், அப்பனே, இருக்கின்றது.

அப்பனே, அவையெல்லாம் வெளிக்கொண்டு வந்தாலே, அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட…

அப்பனே, அவையவை, நிச்சயம் தன்னில் கூட. அப்பனே, உயர் ஆன்மாக்கள்…..

அதாவது ஞானிகள், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட..

அப்பனே, அதாவது ஈசனை நினைத்து நினைத்து தியானங்கள் செய்து செய்து….

அப்பனே, பின் உடம்பை, அப்பனே, நிச்சயம் பரிசுத்தமான காந்தகத்தை போல் ஆக்கியுள்ளார் என்பேன்  அப்பனே.

***** அக் காந்தகத்தை, அப்பனே, அதாவது நிச்சயம் அவ் உடலை கீழே பின் நிச்சயம் தன்னில் புதைத்துள்ளார்கள் என்பேன்  அப்பனே. *****

இவ்வாறாக, நிச்சயம் அவ் ஞானிகளின், அப்பனே, நிச்சயம் அதாவது காந்தத்தின், அப்பனே, பின் தன்மைகளை, அப்பனே, உணர்த்துகின்ற பொழுது,

அவ் காந்தகமே, அப்பனே, மக்களை ஈர்த்து…

அப்பனே, அவ் ஞானிகள், அதாவது காந்தகம் என்னென்ன பின் சொல்கின்றதோ…

பின், அதாவது இவ்வுலகத்திற்கு என்னென்ன சொல்ல வந்திருக்கின்றதோ…

அவையெல்லாம் தானாகவே பின் நிச்சயம் தன்னில் கூட, அப்பனே, பின் அவ் ஞானிகள், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அப்பனே, அறிந்தும், அப்பனே, காந்தகத்தை போல் ஈர்த்து….

அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட பின் கடைபிடிக்க வைப்பார்கள், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அப்பனே, இவைதான் அப்பா.

அதனால்தான், அப்பனே, பல வழியில் கூட உண்மைகளை, அப்பனே..

பல இவ் தேசத்திலும் கூட, அப்பனே, நிச்சயம் பல இடங்களில் கூட பல உண்மைகள், அப்பனே, புதைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது அப்பா.

ஆனாலும் அவையெல்லாம் மனிதனுக்கு தெரியாமல், அப்பனே, மனிதன் பின் ஓடோடி சென்று கொண்டே இருக்கின்றான் அப்பனே.

எப்பொழுது எதை ஏது என்றெல்லாம் அறிந்தும் அறியாமல் கூட.

இவையெல்லாம், அப்பனே, நிச்சயம் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம், அப்பனே, தெரியாமல். அப்பனே, வலங்கள் வந்தாலும், அப்பனே, நிச்சயம் இறைவன் கண்ணுக்கு, அப்பனே, எது என்று தெரியப்போவதில்லை என்பேன்  அப்பனே.

இதனால் பல உண்மைகளை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அப்பனே. அதாவது காந்தகம் போல் ஆக்கு,

அப்பனே, நிச்சயம் அதாவது உடம்பை பின் நிச்சயம் ஞானிகள், அப்பனே, நிச்சயம் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் அப்பனே….

***** அவ்வாறு காந்தகத்தை போல் உடம்பை பின் ஆக்கி, அப்பனே, புதைத்து வைத்துள்ளார்கள் என்பேன்  அப்பனே. *****

இவ்வாறாக, நிச்சயம் தன்னில் கூட அவ் ஞானத்தை, அதாவது நிச்சயம் அவ் ஞானியர்களை  எழுப்புகின்ற பொழுது,

அவ் காந்தகமும் கூட. அப்பனே, நிச்சயம் பின் தானாகவே, அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட ஏது என்று புரிய அப்பனே.

இவ்வாறாக, அப்பனே, பின் அதாவது சராசரியாக மனிதன், அப்பனே, அப்படியே பின் இறை ஞானத்தை பின் நிச்சயம் அடைந்திடுவான் என்பேன்  அப்பனே.

இதனால்தான், அப்பனே, ஏன்? எதற்காக?  அப்பனே, பின் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அப்பனே, பல வழியில் கூட உண்மைகள், அப்பனே, எதை என்று புரிய, அப்பனே.

இதனால் சரியாகவே, அப்பனே, அதாவது விதி தன்னில் கூட அப்பனே, விதியில், அப்பனே, பின் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம், அப்பனே, விதி தன்னில் கூட….

அப்பனே, எவ்வாறு உண்மைகளை பல மடங்கு, அப்பனே, நிச்சயம் இருக்கின்றது என்பதை எல்லாம் இவ்வுலகத்தில் யாரும் அறிய மாட்டார்கள் அப்பனே.

இதனால், அப்பனே, அதை தெரிந்து கொள்வதற்கும், அப்பனே, பல தவங்கள், பல ஞானங்கள், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட… அப்பனே, பின் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்பேன்  அப்பனே.

இவை போன்று அப்பனே, பெற்றிருப்பவனே, பின் இராவணேஸ்வரன், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட.

இவ்வாறாக, அப்பனே, அவனுக்கு பெரும் கண்டம், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அப்பனே, பின் இதைத்தான் எப்படியாவது போக்க வேண்டும் என்றெல்லாம், அப்பனே.

இவை எப்படி அழிக்க பின் வேண்டும் என்பது எல்லாம், அப்பனே, நிச்சயம் தன்னில் கூட இதையே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தான்.

வயது ஆகின்றதே, இவ் நேரத்தில் நிச்சயமாக வரும் என்பது எல்லாம் அவனுக்கு தெரிந்துவிட்டது.

ஆனாலும் எங்கு செல்லலாம்?  எதை?  என்று பொறுத்து, எவ்வளவு பின் ஞானங்கள்?  

பின் அதாவது பல பூஜைகள் செய்தாலும், நிச்சயம் இவை பின் அதாவது விதியினை வென்றாக வேண்டும் என்பதுதான் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

இதனால் எப்படி ஏது என்று கூற.

***** ஈசனே !!!!!  *****

பின் அதாவது ஈசனிடத்தில் சென்றாலும், ஈசன் இதைத்தான் செப்ப போகின்றான் என்று அவனுக்கு தெரியும்.

அதாவது நிச்சயம், பின் அனுபவித்து தான் தீர்த்துக்கொள், என்றுதான், பின் அதாவது ஈசனும் பின் செப்ப அறிந்தும்.

இதனால் பின் விதியினை  பின் எழுதியவன் அழகாக பிரம்மனே.

இதை  என்று அறிய எவ்வாறு என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் அதாவது பிரம்மனும் நிச்சயம் சொல்லி இருப்பான். அதாவது பின் ஈசனிடத்தில் என்று அவனுக்கும் தெரியும்.

அதாவது இராவணனுக்கும் தெரியும். அதாவது எது என்று புரிய.

இவ்வாறாகவே பின் நிச்சயம் தன்னில் கூட. பின் நேரங்கள் பின் அதாவது வந்து கொண்டே.

அதாவது வந்தது எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் பின் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

இவ்வாறாக ஒரு பெரிய கண்டம் எதை என்று பொறுத்து, இவ்வாறாக பின் பன்மடங்கு பின் எவ்வாறு என்பதையும் கூட.

எங்கு சென்றால் எங்கு நலன்கள் என்பதை எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

ஆனாலும் உணர்ந்து இதைத்தான் அறிய.

ஆனால் விதியின் பின் அதாவது பாதையிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது என்பதை எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட பின் இராவணன் உணர்ந்திருந்தான்.

இதனால் எப்படி செய்வது ஏது என்று புரிய.

பின் அதாவது விஷ்ணு லோகத்திற்கு சென்றான்.

ஆனால் விஷ்ணுவும் நிச்சயம் விதியை அனுபவித்தே ஆகவேண்டும் என்று.

அதாவது பிரம்மன் பிரம்மனிடத்தில் அதாவது சென்றான். பிரம்மனும் நிச்சயம் பின் மாற்ற முடியாது. ஏனென்றால் இவையெல்லாம் நிச்சயம் அனுபவித்தால் மட்டுமே எதை என்று புரிய.

இவ்வுலகம் பின் உன்னை பேசும் என்பது எல்லாம் பின் சரியாக. பின் அதாவது பின் ஈசனிடம் சென்றாலும் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் அனுபவித்து தான் தீர்  என்பதை  எல்லாம் நிச்சயம்.

அதனால் நிச்சயம் பின் விதியை மதியால்  வெல்லலாம் என்பது எல்லாம் அதாவது நிச்சயம் சிந்தித்தான்.

இதனால்தான் இவ் எவை வார்த்தை விதியால் பின் எவை என்று புரிய நிச்சயம் தன்னில் வென்று விடலாம் என்பது எல்லாம்.

அதாவது பின் விதியை மதியால் பின் வென்று விடலாம் என்பது எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் எப்படியோ சரி.

பின் இங்கிருந்து பின் முப்பெரும் தேவர்களே நிச்சயம் தன்னில் கூட, பின் நீங்கள் என்னை கைவிட்டீர்கள்.

இதனால் யானே ஒரு வழியை வகுக்கின்றேன்.

இதனால் எதை என்று உம்முடைய ஆசிகள் பரிபூரணமாக எம்மிடத்தில் இருப்பதால் நிச்சயம் அறிவு கலந்த ஒரு நிச்சயம் பாடத்தை யானே  எடுத்து இதை யான் காத்துக் கொள்கின்றேன் என்றெல்லாம் நிச்சயம் எவை என்று கூற இராவணன் கூட.

இதனால் முப்பெரும் பின் அதாவது பின் எவை ஏது என்று புரிய, பின் அப்படியே ஆகட்டும் என்றெல்லாம்.

ஆனாலும் பின் எவ்வாறு என்பது எல்லாம் நிச்சயம் பார்ப்போம் என்பது எல்லாம் இவர்கள் அமைதியாக.

பின் ஆனாலும் (விதியின் நேரம்) பின் வந்து கொண்டே பின் அதாவது நாட்கள் வந்து கொண்டே இருந்தது எவ்வாறு என்பது எல்லாம்.

இதனால் நிச்சயம் எவ்வாறு என்பதை ஏது என்று புரிய.

ஆனாலும் பின் இவைதன் பின் அதாவது பல கண்கள், எவ்வாறு என்பது எல்லாம் பின் அதாவது நிச்சயம் தன்னில் கூட இராவணனுக்கு.

ஆனாலும் பின் இதில் தன் பின் ஒரு கண் நிச்சயம் தன்னில் கூட குருடாக வேண்டும் என்பது விதி.

ஆனாலும் எப்படியோ காத்துக்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் நிச்சயம் எவ்வாறு என்பது எல்லாம்.

இதனால் எதை எதை புரிய எவ்வாறு என்பது எல்லாம்.

இதனால் நல்விதமாக பல இடங்களுக்கு அதாவது ஆலோசித்து ஆலோசித்து.

இதனால் பின் ஒரு மாதம், பின் நிச்சயம் எதை என்று புரிய பின் ஒன்றுமே செய்யாமல்…. எப்படி விதியை வெல்வது????

எதை என்று அனைத்து அருளாசிகளும் பின் நிச்சயம் பெற்றுவிட்டோம்.

ஆனாலும் பின் இப்படித்தான் ஆக வேண்டும் என்பது விதியாக இருந்தால் எவ்வாறு என்பது எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட  யோசித்துக் கொண்டே யோசித்துக் கொண்டே.

இதனால் பல இடங்களுக்கு எதை என்று புரிய…

நிச்சயம் தன்னில் கூட

இதனால்  ஆரம்பித்துவிட்டது.

ஆனாலும் பின் விதியின் தாக்கம் ஆரம்பித்துவிட்டது.

இதனால் பல இடங்களுக்கு சென்றான். பல வழியில் கூட ஆனாலும் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

ஆனாலும் எங்கு பின் அது இருந்தால் விதியின் தன்மை கூட நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் அதாவது பின் விதி என்பது சாதாரணம் இல்லை ஏது என்று புரிய.

சில நிச்சயம் அவ் நேரத்தில் பின் பலமாக நிச்சயம் எவை என்று புரிய.

அதாவது பின் நல்லது, தீயவை மனிதன் செய்திருந்தாலும்,

***** நிச்சயம் நல்லதே செய்திருந்தால் நிச்சயம் பன்மடங்கு வெளிச்சம் நிச்சயம் வரும். *****

*****  எவ்வாறு என்பது எல்லாம் அதேபோல் பன்மடங்கு இருளும் வரும். *****

***** பின் நிச்சயம் தன்னில் ஏது என்று புரிந்து கொள்ளுங்கள், எவ்வாறு என்பது எல்லாம். *****

இதனால் நல்விதமாகவே எவ்வாறு அங்கும் இங்கும் அலைந்து.

ஆனாலும் நிச்சயம் எவ்வாறு பின் விதியை?????...... ஆனாலும் யோசித்தான்.

இதைத்தான் அறிய ஆனால் விதிதான் ஜெயிக்கப் போகின்றது என்பது தீர்மானித்து, இதைத்தான் அறிய.

ஆனாலும் விதியின் கூட பின் வெல்லலாம் என்பது எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட அறிந்தும் இராவணனும் கூட புரிய.

இவ்வாறாக நிச்சயம் தன்னில் கூட ஏது என்று புரிய. பின் நல்விதமாகவே பின் அதாவது அறிந்தும் உண்மைதனை இவ்வாறாகவே.

சரி.

பின் ஒரு முடிவெடுத்தான் நன்றாகவே.

அதாவது பின் அனைத்திற்கும் காரணம் ஈசனே.

இவ்வாறாக நிச்சயம் தன்னில் கூட அறிந்தும் கூட பின் எவை என்று உருவத்தை அதாவது நிச்சயம் தன்னில் கூட. பின் ஈசன் உருவத்தை அதாவது ஈசன் உருவமாகவே அதாவது லிங்கமாக மாற்றிக் கொள்வோம். எதை என்று புரிய என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

சரியாகவே பின் எவை என்று புரிய எப்படி பார்ப்போம் என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் உருவமாகவே… அதாவது, பின் ஈசன், லிங்கம் பின் உருவமாகவே மாற்றிக் கொண்டான், எவ்வாறு என்பதை எல்லாம்.

இதைத்தன் அறிந்து எவ்வாறு என்பது எல்லாம் பின் அதாவது நிச்சயம் கல்போல் நிச்சயம் எவ்வாறு என்பது எல்லாம்.

இதனால் சரியாகவே இவைதான் அறிய. பின் நாளும் பின் வந்தது இதனால் பின் அழகாக பின் அதாவது பின் இவ் ஆலமரம் இருக்கிறதே…... அங்கேதான் அமைதி காத்திருந்தான்.

எவ்வாறு என்பதெல்லாம் விதி எவ்வாறு ஜெயிக்கப் போகின்றது என்பது,  சரியாக நிச்சயம் கடந்து போயிற்று.

அந்நாள் கடந்து போயிற்று.

***** ஆனாலும் பலமாக சிரித்தான். *****

*****  விதியை வென்றுவிட்டேன். *****

*****  விதியை வென்றுவிட்டேன் என்பதை எல்லாம். *****

ஆனாலும் பின் மீண்டும் எதை என்று அறிய எவ்வாறாக அறிந்தும் இவ்வாறாக பின் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் லிங்கமாக பின் மாறி நிச்சயம் மீண்டும் முயற்சித்தான்.

ஆனாலும் பின் அவனால் பின் மீண்டும் மனித ரூபத்திற்கு வர முடியவில்லை.

இதனால் பின் எப்படி எப்படியோ எதை என்று புரிய , இதனால் நிச்சயம் தன்னில் எவ்வாறு என்பது எல்லாம் நிச்சயம்.

ஆனாலும் இவை தன் அறிய பின் லிங்கமாகவே பின் காட்சியும் அளித்தான். பின் இராவணன் எதை இதன் புரிய.

ஆனாலும் இங்கிருந்தே பலமாக பின் அதாவது பின் ஈசனிடம் எவ்வாறு என்பது எல்லாம்?  

நிச்சயம் எவ்வாறு இவ்வாறாக பின் விதியை காத்ததில் விதியை காத்துக்கொள்ள, அதாவது விதியை வெல்ல நிச்சயம் எவ்வாறு செய்தேன் ஈசனே !!!!!

இப்படி ஆகிவிட்டது என்று பின் நேரடியாக பின் அதாவது நிச்சயம் பின் அதாவது விதியை இப்பொழுது பிரம்மன் என்ன செய்ய போகின்றான்?.

ஆனாலும் நீ எதை என்று புரிய, உன்னை வைத்து தான், இவன் தன் அதாவது பின் காத்தான்.

விதியை வென்றான் என்றெல்லாம் (ஈசன்) என்னைத்தான் (பிரம்மன்) கேட்கப் போகின்றான்.

அதனால் (ஈசன்) என் உருவத்தை, நீ எப்படி பின் இவ்வாறாக? பின் அதாவது நிச்சயம் தன்னில் கூட, பின் மாற்றி எவை என்று புரிய?.....

(ஈசனாரும்) இனிமேல் நிச்சயம் பின் அவை மாற்றவும் முடியாது என்றெல்லாம்.

(இராவணேஸ்வரர்) அதாவது ஈசனாரே எதை என்று உண்மையில் பின் அதாவது இவ்வளவு பாசம் பின் வைத்திருக்கின்றேன்.

தெரிந்தும் தெரியாமலோ இப்படி செய்துவிட்டேன்.

இதனால் நிச்சயமாக என்னை மாற்றிவிடு என்றெல்லாம் இராவணேஸ்வரன்.

(ஈசனாரும்) இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட. இதனால் (இராவணேஸ்வரா) நீ செய்த வேலை நிச்சயம் பிரம்மனும் என்னிடத்தில் வரப்போகின்றான். எதை என்று புரிய என்றெல்லாம் நிச்சயம்.

அதாவது பிரம்மன் பின் பிரம்மன் வந்துவிட்டான்.

(பிரம்மன்) ஈசனாரே எவ்வாறு?...  எதை தன் புரிய,

இவ்வாறாக பின் செய்துவிட்டாயே?  

உனக்கு பின் நல்லதா?.... என்பதை எல்லாம் எதை என்று புரிய.

அதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட, பின் அதாவது (இராவணேஸ்வரன்) அவனே ஏது என்று புரிய.

அதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட. பின் இவ்வாறாக செய்து (இராவணேஸ்வரன்) அவன் தன் விதியை அவன் மாற்றிக் கொண்டான் என்பது எல்லாம்.

ஏனென்றால் பின் இராவணனுக்கு  தெரியும். மிகுந்த பக்தி கொண்டவன் என்றெல்லாம்.

(ஈசனாரும்)  அதாவது (இராவணேஸ்வரன்)  நம் மீது பின் மிகுந்த பின் அளவுக்கு அதிகமாக பாசத்தை வைத்து வைத்திருப்பவன்.

அதனால் நிச்சயம் ஏதோ தவறு செய்துவிட்டான்  நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் யானும் அவனை பின் அதாவது லிங்கத்திலிருந்து விடுவிக்க செய்யலாம்.

ஆனாலும் பின் பிரம்மனே அதனால்தான் நிச்சயம் யான் விடுவிக்க செய்யவில்லை. அதனால் நீயே ஒரு முடிவெடு என்றெல்லாம்.

(பிரம்மன்)  நிச்சயம் யானும் விடுவிக்க போவதில்லை.

இவ்வாறு பூலோகத்தில் அனைவரும் விதியை பின் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் மாற்றி அமைத்து விட்டால் எவ்வாறு?.... என்பது எல்லாம் நிச்சயம் ஏது என்று புரிய.

இதனால் பின் அறிந்தும் உண்மைதனை ஞானங்கள்.

இதனால் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம். இதனால் பின் இங்கிருந்தே அதாவது பேசினான் இராவணன். பின் அதாவது ஈசன் இடத்திலே…

தவறு செய்துவிட்டேன். எப்படியாவது பின் எதை என்று அறிந்தும் இவை புரிய.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட… அழகாக சரி இங்கேயே அறிந்தும் எதை தன் புரிய.

அப்படியே நிச்சயம் பின் அதாவது பல வருடங்களாக நிச்சயம் தன்னில் ஏது என்று புரிய.

பின் இரு (இங்கேயே அப்படியே சிவ லிங்கமாக).

பின்பு பின் ஏது என்று கூற, ஒரு பெண் (இங்கு) வருவாள்.

அவள் தன் நிச்சயம் தன்னில் கூட அறிந்தும் (சிவலிங்கமாக உள்ள உனக்கு பூஜைகள் செய்வாள்.

அப்பொழுது நீ பிழைத்துக் கொள்வாய் (சிவலிங்கத்தில் இருந்து உனது உடம்பை பெறுவாய்)  என்பதை எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட, அறிந்தும் பல வகைகயிலும்  கூட.

(இராவணேஸ்வரர்)  ஆனாலும் பின் இராவணன் எவை என்று கூற ஈசனாரே!!!!! எப்பொழுது?...

தேவர்களே எதை என்று கூற….முப்பெரும் தேவர்களே எவ்வாறாக?.... நிச்சயம் தன்னில் கூட.

எப்பொழுது (அந்த) பெண் வருவாள்?

எப்பொழுது யான் நிச்சயம் தன்னில் கூட, பின் இவ்வாறாக பின் மீண்டும் பின் அதாவது என் உடம்பு வரும்?  என்பதை எல்லாம் நிச்சயம்.

ஆனாலும் நீதான் எதை என்று புரிய.

இதனால் நிச்சயம் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் இதனால் அறிந்தும் இப்படியே பின் இருந்தான் இங்கு…. எவ்வாறாக நிச்சயம் தன்னில் கூட.

அதாவது மனதிலே நமச்சிவாய !!!!! என்றெல்லாம் சொல்லிக்கொண்டு

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட, பின் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் இவை தன் நீரும் பன்மடங்கு நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் அதாவது பின் ஏது என்று புரிய,

பின் மணலும் பின் சேர்ந்து எவ்வாறு… பின் இவனை மூடியது எதை என்று புரிய.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் அறிந்தும்  கூட.

(இராவணேஸ்வரர் ) இதனால் பின் என்னை மூடப்படுகின்றது.

என்னை மூடப்படுகின்றது.

யான் மூடினேன் எதை என்று…

முடிவு மூச்சும் வரவில்லை என்பதை எல்லாம் நிச்சயம் எவ்வாறு என்பதை பின் உணர்ந்து கொண்டு நிச்சயம் தன்னில் அறிந்தும் கூட.

பின் எவ்வாறாக பின் ஈசனிடம், எப்பொழுதும் பின் அதாவது இப்பொழுது ஆகிவிட்டோம் என்று ஈசனும் கூட.

பின் பரிபூரணமாக பின் எதை என்று அறிய நிச்சயம் தன்னில் கூட.

(ஈசனாரும்) பின் ஆகிவிட்டான் என்று ஈசனும் கூட.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் எவ்வாறு என்பதெல்லாம் நிச்சயம் தன் பக்தனுக்கு அறிவுகள் பலமாக இருக்கிறது.

இதனால்  நிச்சயம் தப்பித்துக் கொள்வான் எதை என்று புரிய.

பின் ஏது?  பின் நீ தப்பித்துக் கொள்வாய் என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

***** அங்கு பேசியது நிச்சயம் இங்கு கேட்டது *****

எவை என்று அறிய.

*****  நிச்சயம்  இப்படித்தான் நிச்சயம் பல வகைகளில் கூட, பின்பு அன்று அக்காலத்தில் இப்படித்தான் பேசினார்கள். *****

*****  நிச்சயம் உண்மையான அன்பும் ஞானமும்…. பின் பன்மடங்கு இருந்தால்…. *****

*****  நீங்கள் பேசியும், அதாவது நிச்சயம் நீங்கள் பேசுவதும், நிச்சயம் பின் எங்களுக்கு கேட்கும். *****

*****  யாங்கள் சொல்வதும் உங்களுக்கு கேட்கும். *****

*****   இது உண்மை. *****  

கலியுகத்தில் ஆனாலும் மாயை பின் மறைத்து மனிதனை எங்கேயோ கொண்டு போய் விட்டது.

இதனால்தான் பெரும் தொல்லைகள் பல வகையில் கூட.

இதனால் பின் மீண்டும் அதை ஏது என்று புரிய.

பின் அழகாக பின் அறிந்தும் ஒரு பெண் வந்தால் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் ஏது என்று புரிய.

பின் இங்கு அதாவது இங்கு செல்லும் வழியில் அதாவது பல பல இடங்களுக்கு செல்கின்ற பொழுது எதை என்று கூட.

பல வழிகளில் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் பின் நிச்சயம் தன்னில் அறிந்தும் எவ்வாறாக இங்கு ஒரு அதிர்வு ஏற்பட்டது அப்பெண்ணுக்கு.

அவளும் ஒரு தெய்வ குழந்தை தான்.

நிதானமாக பின் சிந்தித்து, பின் இங்கு பின் எங்கும் இருக்கின்றது.

இதை தன் தோண்டுங்கள் எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் என்றெல்லாம்

நிச்சயம் அழகாக அனைவரும் தோன்றினார்கள். லிங்கமும் கிடைத்தது.

அழகாக எவ்வாறு பின் எதை என்று கூட.

இதற்கு அபிஷேகம் செய்வோம் என்பதை எல்லாம் அனைத்தும் பின் ஏற்பாடு செய்தார்கள்.

பின் எவை என்று அனைவரும் பின் எதை என்று அன்னத்தை பின் அளித்து, பலமாக (சிவலிங்க இராவணேஸ்வரர்) இதற்கு பூஜை செய்வோம் என்றெல்லாம் நிச்சயம் ஏது என்று புரிய.

இதனால் நல்விதமாகவே நிச்சயம் பின் பூஜை பின் பலமாக நிச்சயம் பின் செய்தாள், பின் எவை என்று கூட அப் பெண்.

நிச்சயமாக அனைத்தும் பின் ,  அதாவது பின் ஏது என்று புரிய, பின் மாறியது.

(இராவணேஸ்வரர்) இதனால் நிச்சயம் பின் பரிபூரணமாக ஈசனே!!!!!

எனக்கு…… அதாவது பேசிக் கொண்டிருந்தான் இராவணனும்.

ஈசனே அழகாக இப்  பெண், எனக்கு அபிஷேகம் செய்தது.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட எவ்வாறு பின் அதாவது என் உடம்பு கிடைத்து விடுமா?...... என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

(ஈசனார்) இன்றிலிருந்து மூன்றாவது நாள்…. நிச்சயம் பின் உனக்கு கிடைக்கும்…. என்பதை எல்லாம்,சரியாகவே எவை தன் அறிந்து கூட.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட பின் மூன்றாவது நாள் நிச்சயம் சரியாகவே நிச்சயம் மீண்டும் அதேபோல் எதை என்று புரிய,  நிச்சயம் ஏது என்று புரிய. ( 3 நாள் கழித்து, இராவணேஸ்வரர் தன் உடலை பெற்றார்)

இவ்வாறாகவே பின் மீண்டும் பின் உடம்பு எடுத்தான்.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட. பின் விதியை வென்றுவிட்டேன் என்றெல்லாம்.

ஆனாலும் நிச்சயம் தன் ஈசனாரும்……

பின் விதியை வென்றாய்.

ஆனாலும் அதற்குரிய தண்டனை… ஆனால் நீ அனுபவித்தாய். அவ்வளவுதான்.

பின் மாற்றி…. பின் வந்துவிட்டது.

( சிவலிங்கமாக இருந்த இராவணேஸ்வரர் உடல் , மீண்டும் பழைய உடல் நிலைக்கு மாறி  வந்துவிட்டது)

இதே போலத்தான் அப்பனே நிச்சயம் தன்னில் கூட பின் விதியை ஜெயிக்க முடியாது.

ஆனாலும் அப்பனே நிச்சயம் தன்னில் கூட மனிதனுக்கு…

அதாவது எங்கள் அப்பனே எங்களை நம்பி வந்தவர்களுக்கெல்லாம்…

அப்பனே நிச்சயம் தன்னில் கூட…

அப்பனே விதியை மாற்றி…

அதன் மூலம் ஏதாவது ஒன்றை கொடுத்துவிடுவோம்.

ஆனாலும் அது நல்லதற்கே என்போம். அப்பனே நிச்சயம் தன்னில் கூட பின் எவ்வாறு எதை என்று புரிய…

இதனால் அமைதி.

***** அதாவது நிச்சயம் அதாவது கஷ்ட நேரத்திலும்… *****

*****  கஷ்ட நேரங்களும் கூட அமைதி காத்திருந்தால்… *****

*****  அப்பனே நிச்சயம் யாங்கள் காத்தருள்வோம் அப்பனே நிச்சயம். *****

(இராவணேஸ்வரர்) இதனால் நிச்சயம் பின் ஈசனாரே !!!!! சரி…. எவை என்று கூற…

இங்கு ஏதாவது ஒன்று யான் பின் செய்ய வேண்டும்.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில், இங்கே…. பின் அதாவது இவ்வாறாக நிச்சயம் தன்னில் இவ்வாறாக பின் பல ஆண்டுகள் அமர்ந்திருந்தேன்.

நிச்சயம் தன்னில் இவ்வாறாக நிச்சயம் தன்னில் கூட, ஒருவேளை பின் இங்கு வருவோருக்கெல்லாம்….. நிச்சயம் அதேபோல்…… விதியை பின் எவ்வாறு கடுமையான பின் தோஷங்கள் இருந்தாலும்…… பின் ஏதாவது மாற்றி அமைத்து தர வேண்டும்.

அதற்காக நிச்சயம் ஏதாவது செய் என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட அறிந்தும் ஏது என்று புரிய.

(ஈசனார்) அதேபோல் நிச்சயம்

***** நீ நினை. நிச்சயம் லிங்கமாக பின் ஏது என்று புரிய. *****

*****  அதாவது அழகாக பிடி எதை என்று பிடித்து, பின் உனக்கு என்ன தோன்றுகிறதோ இங்கேயே நிச்சயம் தன்னில் எவ்வாறு என்பதெல்லாம் பின் புதைத்து, அங்கே எவை என்று கூட பின் எது என்று புரிய. *****

*****  பின் உன் எண்ணம் போல் நடத்து என்றெல்லாம்.. *****

*****  இதனால் பின் அழகாக பின் பிடித்தான்.*****  

*****   பின் அதாவது மனத்தின் குறைகள் நீங்க வேண்டும். *****  

*****   எதை என்று விதியும்  மாற வேண்டும்  என்பதை எல்லாம் *****  

*****  நிச்சயம் பின் அழகாக பிடித்து, பிடித்து…. எவ்வாறு என்பதை எல்லாம் நிச்சயம் இங்கேயே பின் நட்டினான். *****  

பின் அதாவது எதை என்று கூற ஈசன் லிங்கத்தை..

அதாவது திருவுருவத்தை அழகாக இராவணன்.

பின் வருவோருக்கெல்லாம்… ஈசனை நட்டிவிட்டேன்.

(ஆதி ஈசனே!!!!!..... இங்கு) வருவோருக்கெல்லாம் தெரிந்தும் தெரியாமல் வந்தாலும்…

நிச்சயம் தன்னில் கூட….

அழகாக பின் ஆசிகள் கொடுத்து….

நிச்சயம் விதியை ஏதோ ஒரு பாதைக்கு நிச்சயம் தன் மாற்றி அமைத்து…

நிச்சயம் அனைவருக்கும் அருளாசிகள் தா என்று…..

நிச்சயம் இவ்வாறாக…. பின் அதாவது…

***** அவ் (ஆல) மரத்து, கீழே தான்  *****

***** பின் அழகாக இன்னும் எதை என்று புரிய. நிச்சயம் பின் எவ்வாறு ஆலயம் அமைத்து நிச்சயம் பல பரிசுத்த ஆன்மாக்கள் எல்லாம் ஏற்படுத்தினான்.

*****  இன்னும் பின் ஒளியுடனே அவ் லிங்கம் பின் இன்னும் இருந்து கொண்டே இருக்கின்றது. *****

இதனால் பல வழியில் கூட பின்    ***** எம பயம் *****

இன்னும் ஏது என்று புரிய.

நிச்சயம் தன்னில் பல பல இவ்வாறாக புரிந்து கொண்டு…

பல பல அரசர்களும் நிச்சயம் இங்கு சென்றால் பின் நிச்சயம் தன்னில் விதியை வென்று விடலாம் என்றெல்லாம் நிச்சயம் எதை என்று புரிய.

இங்கு பல வழிகளிலும் கூட பின் ஏது என்று புரிய.

(இங்கு) பின் வந்து விடுவார்கள் நிச்சயம் பின் விதியை ஜெயிக்க.

அதாவது நிச்சயம் பின் அதாவது பின் அதாவது….

பின் தர்மமோடு இருப்பவன்…. பின் எம தர்மன்….  

பின் எவை என்று புரிய. நிச்சயம் தன்னில் கூட

இங்கு வந்து உயிரை…. பின் அதாவது பின் உன் விதி பின் முடிந்துவிட்டது என்று…. எடுக்க நிச்சயம் தன்னில் கூட…. அவர்கள் நிச்சயம் தன்னில் கூட எது என்று புரிய, எதை என்று புரிய.

ஆனாலும் பின் இங்கு வந்தால் நிச்சயம் பின் தப்பித்துக் கொள்வார்கள் என்பதெல்லாம் பன்மடங்கு எதை என்று கூற.

பின் அதாவது எமதர்மனும் பிறப்பின்…. அதாவது பின் பாசக்கயிறு  வீசி வீசி நிச்சயம் எப்பொழுதும் ஏது என்று புரிய.

பின் எடுக்க முடியவில்லை.

இதனால் மீண்டும் பின் ஈசனிடத்தில் எவ்வாறு என்பதெல்லாம்? ( என்று எமதர்மன் ஈசனிடத்தில் கேட்டு தெரிந்து கொண்டார்) .

இதனால் நிச்சயம் மனிதனுக்கு அதாவது பூலோகத்தில் தெரிந்துவிட்டது.

இங்கு சென்றால் விதியை ஜெயித்து விடலாம் என்று, அனைவரும் இப்படி இருக்கின்றார்கள் என்பது எல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட.

இதனால் பின் வருபவர்களுக்கு  யான் எடுக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் நிச்சயம் தன்னில் கூட

அது இராவணேசன் பல் மடங்கு நிச்சயம் பின் வரத்தை பெற்றவன்.

இதனால் எதை என்று புரிய.

எவ்வாறு என்பதை எல்லாம்..

இதனால் சாதாரணமாக எவை என்று புரியாமல் பின் இருந்தாலும்

***** ஆனாலும் காலப்போக்கில் கலியுகத்தில் பின் ஏது என்று புரிய *****

*****  நிச்சயம் மனிதன் பின் வெற்றி கொள்கின்றான் என்று *****

*****  நிச்சயம் தன்னில் கூட அவ் லிங்கம் மறைந்தும்  பின் இருக்கின்றது. *****  

*****  இப்பொழுதும் கூட எவை என்று அறிய நிச்சயம். *****

*****   இதனால் இங்கு தூங்கியோ பின் உட்கார்ந்தோ பின் சென்றாலே நிச்சயம் சில மாறுதல்கள் ஏற்படுவது உறுதி. *****  

எவ்வாறு என்று இதனால்தான் இராவணேசன் பல பல பின் வரங்களை பெற்று நிச்சயம் மனிதனுக்கு எவை என்று கூற, பின் ஏது என்று கூற.

ஆனாலும் பின் வரும் காலத்தில் எதை என்று புரிய…. நிச்சயம் தன்னில் கூட…

(இராவணேசரின் பாவத்தை நீக்கிய) அப்பெண்மணியே பின் இராவணன் பின் ஏது என்று கூற….

பிள்ளையாக பிறந்து….

பல வழியில் கூட நன்மைகள்.

பல வழிகளில் கூட பின் ஏது என்று தேசத்துக்கு செய்தது என்பேன்வ பின் பல வழிகளாக.

இதனால் இராவணன் ஏது என்று புரிய….நிச்சயம் தன் ஒரு பிறவியில் இல்லை.

எவை என்று கூற  பல பிறவிகள் எடுத்து… எடுத்து…..

நிச்சயம் வந்து….. பின் எவை என்று கூட பல பூஜைகள் செய்துத்தான்……

நிச்சயம் இன்றளவும்….

நிச்சயம் பின் அதாவது உலகத்திற்கு பின் இராவணன் என்று பின் எதை என்று கூற  பெயர்….. பின் ஏது என்று புரிய.

இதனால் மறைமுகாக ஈசனை துதித்து பல வரங்களை பெற்றவன் தான்.

இதனால்தான் பின் ஒரே பிறவியில் எவை என்று கூற, பின் பல பிறவிகள் இருக்கின்றது அவனுக்கு.

பல பிறவியில் என்னென்ன செய்தான் என்பதை எல்லாம் விவரமாகவே நிச்சயம் யான் சொல்கின்றேன்.

இதனால் மனித குலத்திற்கு பல வழியில் நன்மைகள் செய்ய நிச்சயம்…

ஆனால் மனிதன் தான் எவை என்று புரிய. நிச்சயம் தன்னில் மாறிவிட்டான் எது என்று புரிய கலியுகத்தில்.

இதனால் மீண்டும் நல்வழிக்காகவே… பல வழிகள்.

இதனால் நிச்சயம் தன்னில் கூட ஈசன் மீது பற்றற்ற அதாவது பின் மிகவும் அன்பு கொண்டிருந்தாலே அனைத்தும் தந்துவிடுவான். எளிதில் கூட என்று நிச்சயம் தன்னில் கூட.

பின் கருணை கொண்டவன் என்பதெல்லாம் நிச்சயம் இராவணன் பின் நிரூபித்து..

***** இதனால் இன்னும் கூட இங்கு உயிரோடே எவை என்று கூற  பின் லிங்கம் பின் பரிபூரணமாக அமைந்து இருக்கின்றது. *****

நன்றாகவே…. பின் ஆசிகள் !!!!!

*****  பல வழிகளில் கூட வந்து பின் ஏதாவது என்று கூற எங்கு இருக்கின்றது என்று பின் தேட தேவையில்லை. *****

நிச்சயம் தன்னில் கூட…

*****   (இங்கு வந்து) அமர்ந்து கொண்டாலே…. சில பரிசுத்த ஆன்மாக்கள் பின் நிச்சயம் ( இங்கு வரும் மனிதன்) உள் நுழைந்து… *****   

*****   பல நிச்சயம் தன்னில் கூட பின் சில தீய ஆற்றல்கள் பின் வந்து… வெளியே வந்து போகும். *****  

*****   நிச்சயம் தன்னைத்தானே ஆளலாம்.*****   

ஆசிகள்!  ஆசிகள் !!

மீண்டும் ஒரு தலத்தில் விவரிக்கின்றேன்.

ஆசிகள்!  ஆசிகள் !!  அனைவருக்குமே

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!