சித்தன் அருள் - 2361 - அஷ்டாவக்கிரரின் மௌனம் ஏன் முக்கியமானது? - 2 !

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் நிச்சயமாக மன்னா ஒரு நபர் வெளியில் அமைதியாக இருந்து ஆனால் உள்ளே தொடர்ந்து வார்த்தைகளால் நிறைந்திருந்தால் அவனது மௌனம் இன்னும் வெளிப்படையானது மட்டுமே ஆனால் ஒரு நபர் தேவையான நேரத்தில் பேசி அவனுக்குள் தெளிவும் அமைதியும் இருந்தால் அவனுக்குள் மௌனத்தின் சாயலை காணலாம்.

ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா அப்படியானால் தனிமைக்கும் மௌனத்திற்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு என்ன?

அஷ்டாவரர் கூறினார் தனிமை உங்களை வெளியுலகின் தொடர்ச்சியான செயல்பாடுகள் இருந்து சிறிது காலம் விலக்கி வைக்கிறது. மௌனம் உங்களது உள்ளே நடக்கும் தொடர்ச்சியான செயல்பாடுகளை காணும் வாய்ப்பை அளிக்கிறது. தனிமை இடத்தை அளிக்கிறது. மௌனம் பார்வையை அளிக்கிறது. இடமும் பார்வையும் இணையும் போது மனிதன் தனது உள்நோக்கிய பயணத்தை தொடங்க முடியும்.

அங்கு கூடியிருந்த அனைவரும் மௌனமாயினர். அஷ்டாவக்கரர் மெதுவாக கூறினார். மன்னா ஒரு சிறிய கதையை கேளுங்கள். ஒரு ராஜாவிடம் மிகவும் அழகான ஒரு கண்ணாடி இருந்தது. ஆனால் அந்த கண்ணாடியின் முன் இரவும் பகலும் மக்கள் வந்து போய்க்கொண்டே இருந்தனர். சிலர் அதன் முன் நிற்பார்கள். சிலர் கைகளை அசைப்பார்கள். சிலர் ஏதேனும் ஒரு பொருளை வைப்பார்கள். சிலர் திரையை இழுப்பார்கள். வேறு சிலர் விளக்கை ஏற்றுவார்கள். கண்ணாடி சுத்தமாகவே இருந்தது. ஆனால் அதில் எவரும் தங்கள் முகத்தை சரியாக பார்க்க முடியவில்லை. ஒரு நாள் ராஜா எல்லாவற்றையும் சிறிது நேரத்திற்கு அப்புறப்படுத்தினார். அறை  அமைதியானது வெளிச்சம் நிலையானது. இப்போது கண்ணாடியின் முன் எதுவும் இல்லை. அப்போதுதான் ராஜா முதல் முறையாக தன் முகத்தை தெளிவாக பார்த்தார். அஷ்டாவகரர் தொடர்ந்தார். மன்னா மனமும் இது போன்ற ஒரு கண்ணாடிதான். பிரச்சனை எப்போதும் கண்ணாடியில் இருப்பதில்லை. பல நேரங்களில், முன்னால் தொடர்ந்து வந்து செல்லும் பொருட்களின் காரணமாக பிரதிபலிப்பு தெளிவாக தெரிவதில்லை. தனிமையானது அந்த செயல்பாடுகளை சிறிது காலத்திற்கு அப்புறப்படுத்துகிறது. மௌனமானது ஒளியை நிலைநிறுத்துகிறது. அப்போது உள்ளே இருக்கும் பிரதிபலிப்பு தெளிவாக தெரிய தொடங்குகிறது. 

ஜனகர் கேட்டார். குருதேவா இதனால்தான் மனிதன் சில நேரங்களில் தனிமையில் அமர வேண்டுமா? அஷ்டாவக்கிரர் கூறினார் ஆம் மன்னா! ஆனால் ஒன்றை நினைவில் கொள்! தனிமை என்பது உலகத்தின் மீதான உன் பொறுப்புகளை கைவிடுவது என்று அர்த்தமல்ல நீ உலகத்தில் இரு உன் குடும்பத்துடன் இரு உன் வேலைகளை செய், உன் பொறுப்புகளை நிறைவேற்று. ஆனால் ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேரம் ஒதுக்கு அதில் நீ உனக்குள் மட்டுமே திரும்ப வேண்டும் உடல் எப்படி ஓய்வு தேவையோ அதேபோல மனதிற்கும் வெளி செயல்பாடுகளில் இருந்து ஓய்வு தேவை.

ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா மௌன பயிற்சி பேசும் திறனையும் மாற்ற முடியுமா?

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் நிச்சயமாக மௌனத்தை புரிந்து கொள்பவர் வார்த்தைகளின் மதிப்பை புரிந்து கொள்கிறார் எந்த வார்த்தையை எப்போது பேச வேண்டும் எங்கு நிற்க வேண்டும் எங்கு கேட்க வேண்டும் எங்கு வெறுமனே இருக்க வேண்டும் என்று அவருக்கு தெரியும். அத்தகைய நபரின் வார்த்தைகள் குறைவாக இருக்கலாம் ஆனால் அவற்றில் அதிக தெளிவு இருக்கும்.

ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா! மௌனம் மனிதனை மற்றவர்களிடமிருந்து தூரமாக்கி விடுமா?

அஷ்டாவக்கிரர் கூறினார், இல்லை மன்னா! உண்மையான மௌனம் தூரத்தை உருவாக்குவதில்லை, அது உறவுகளில் தேவையற்ற சத்தத்தை குறைக்கிறது. ஒரு நபர் தனக்குள் நிலைத்திருக்கும் பொழுது அவர் மற்றவர்களை அதிக கவனத்துடன் கேட்க முடியும் அவர் எல்லாவற்றுக்கும் உடனடியாக பதிலளிப்பதற்கு பதிலாக முதலில் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கிறார் எனவே மௌனத்தை சரியான அர்த்தத்தில் பின்பற்றினால் அது உறவுகளை பலவீனப்படுத்தாது. மாறாக அவற்றை மேலும் தெளிவானதாக மாற்றும்.

ஜனகர் கேட்டார் அப்படியானால் மௌனம் என்பது சாதுக்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் மட்டுமே உரியது அல்லவா. 

அஷ்டாவகரர் புன்னகைத்தார். மன்னா சூரியன் முனிவர்களுக்கு மட்டும் உதிப்பதில்லை. காற்று சாதகர்களுக்கு மட்டும் வீசுவதில்லை மேலும் அமைதி காட்டில் வாழ்பவர்களுக்கு மட்டுமே உரியதும் அல்ல. தன் உள்ளே தெளிவை விரும்பும் ஒவ்வொரு நபருக்கும் மௌனம் உரியது. 

ஜனகர் கூறினார் குருதேவா ஒரு நபர் அரசனாக இருந்த போதிலும் மௌனத்தை பயிற்சி செய்தால் அது சாத்தியமா? 

அஷ்டாவக்கிரர் கூறினார். நீயே அதற்கு உதாரணமாக திகழலாம். அரசனாக இருப்பது ஒரு வெளிப்புற பாத்திரம். மௌனம் என்பது உள்ளே இருக்கும் நிலை. நீ சபையில் பேசலாம் ஆனாலும் உள்ளே அமைதியாக இருக்க முடியும். நீ முடிவுகளை எடுக்கலாம். ஆனாலும் உள்ளே நிலையாக இருக்க முடியும். நீ ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு இடையில் இருக்கலாம். ஆனாலும் ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேரம் உனக்குள்ளேயே திரும்ப முடியும். இதுவே உண்மையான சாதனையாகும்.

ஜனகர் சில கணங்கள் தலையை குனிந்தவாறு இருந்தார். பின்னர் மெதுவாக கேட்டார் குருதேவா. ஒரு நபர் தனிமையில் அமர்ந்திருக்கும்போது தன்னுள் பெரும் இரைச்சலை உணர்ந்தால் அவர் என்னவென்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்? 

அஷ்டாவக்ரர் கூறினார். அவர் அந்த இரைச்சலை முதல் முறையாக தெளிவாக கேட்டிருக்கிறார் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பயப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை. அவன் அமைதியாக உட்கார்ந்து சுவாசத்தை உணர வேண்டும். எண்ணங்களை கவனிக்க வேண்டும். மேலும் ஒவ்வொரு எண்ணத்தின் பின்னாலும் செல்ல வேண்டியதில்லை என்பதை மெதுவாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு மனம் தானாகவே தன் வேகத்தை அடையாளம் காண தொடங்குகிறது. நதிக்கு தொடர்ந்து ஓடும்படி கட்டளையிட தேவையில்லாதது போல அது தன் வழியை கண்டறிந்து ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. அதேபோல மனதை ஒவ்வொரு கணமும் கட்டுப்படுத்துவதை விட அதை புரிந்து கொள்வது அதிக பயனுள்ளது. 

ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா மௌனம் மனிதனை இறைவனுக்கு அருகில் கொண்டு செல்ல முடியுமா? 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் மன்னா இறைவனை எந்த ஒரு இடத்தின் எல்லைக்குள்ளும் கட்டுப்படுத்தாதே ஆனால் வெளிப்புறச் சத்தம் குறையும் போது மனிதனால் நுட்பமான விஷயங்களை மிகவும் தெளிவாக உணர முடியும். பிரார்த்தனையில் வார்த்தைகள் இருக்கலாம். ஆனால் சில சமயங்களில் பிரார்த்தனையின் ஆழமான தருணம். வார்த்தைகள் முடிவடைந்து மனிதன் சிறிது நேரம் அமைதியாக வெறுமனே இருக்கும்போது நிகழ்கிறது. அப்போது அங்கு எந்த நீண்ட உரையாடலும் இருப்பதில்லை. உள்ளே ஒரு ஆழமான நெருக்கத்தை மட்டுமே உணர முடியும். 

ஜனகர் கேட்டார் அப்படியானால் மௌனம் என்பது இறைவனுடன் பேசுவதற்கான ஒரு ஊடகமா? 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். சில நேரங்களில் மௌனத்தில் பேச வேண்டிய அவசியமே முடிந்துவிடுகிறது. ஏனென்றால் எந்த இருப்பை அவன் வெளியில் தேடிக் கொண்டிருந்தானோ அதற்காக அவன் உள்ளே அமைதியாக இருப்பது மட்டுமே தேவை என்பதை மனிதன் உணர தொடங்குகிறான். 

ஜனகரின் கண்களில் ஆழமான ஆர்வம் இருந்தது. அவர் கேட்டார் குருதேவா இன்று முதல் ஒருவர் மௌனம் மற்றும் தனிமையை பயிற்சி செய்ய தொடங்க விரும்பினால் அதற்கான முதல்படி என்னவாக இருக்க வேண்டும்? 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இன்று உங்களுக்காக சிறிது நேரம் ஒதுக்குங்கள் ஒரு அமைதியான இடத்தில் அமருங்கள் அருகில் எந்த சாதனத்தையும் வைத்திருக்க வேண்டாம் யாரிடமும் பேச வேண்டாம். மேலும் உங்களிடமே மூன்று கேள்விகளை மட்டும் கேட்டு கொள்ளுங்கள். 

ஜனகர் கவனமுடன் குருதேவா அந்த மூன்று கேள்விகள் யாவை என்று கேட்டார். 

அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். முதலாவது இன்று நான் எத்தனை முறை தேவையில்லாமல் பேசினேன். இரண்டாவது இன்று நான் எத்தனை முறை ஒரு1 விஷயத்தையும் புரிந்து கொள்ளாமல் உடனடியாக எதிர்வினையாற்றினேன். மூன்றாவது இன்று எனக்குள் சிறிது நேரமாவது முழுமையாக அமைதியாக அமர்ந்திருக்க வாய்ப்பு கிடைத்ததா இல்லையா? இந்த மூன்று கேள்விகளும் நாம் எந்த விழிப்புணர்வும் இல்லாமல் வாழும் எந்திரத்தனமான வாழ்க்கையை உடைக்கும் கருவிகளாகும் அதன் பிறகு எதுவும் செய்ய வேண்டாம் சும்மா அமர்ந்திருங்கள் உங்களுக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள ஒரு வாய்ப்பளித்து பாருங்கள் 

ஜனகர் கேட்டார் மனம் மீண்டும் மீண்டும் வெளிநோக்கி சென்றால் என்ன செய்வது 

அவர் கூறினார் அதை மெதுவாக திரும்ப கொண்டு வாருங்கள் ஒரு தாய் தன் சிறு குழந்தையின் கையை பிடித்து தன்னிடம் திரும்ப அழைப்பது போல கடினமாக அல்ல பொறுமையுடன் மௌனம் என்பது ஒரு போர் அல்ல அது மீண்டும் தன் இயல்புக்கே திரும்பி வருவதற்கான ஒரு கலை.

மன்னர் ஜனகர் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டார் சிறிது நேரம் அவரே மௌனமாக இருந்தார் பிறகு அவர் கூறினார் குருதேவா மனிதன் மௌனத்தை கண்டு ஏன் பயப்பட தேவையில்லை என்பது இப்போது எனக்கு புரிகிறது ஏனென்றால் மௌனம் என்பது வெறுமையான இடமல்ல. இது தனக்குள் திரும்புவதற்கான இடமாகும்.

அஷ்டாவக்ரர் புன்னகைத்தார் இதைத்தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். தனிமை என்பது வெறுமை அல்ல. தனிமை என்பது தன்னோடு இருப்பதற்கான வாய்ப்பு. மௌனம் என்பது செயலற்ற தன்மை அல்ல. மௌனம் என்பது தெளிவின் நிலம். மேலும் தெளிவு பிறக்கும்போது வாழ்க்கையின் முடிவுகளும் மிகவும் இயல்பானதாகிவிடும். 

சூரியன் இப்போது மேலே வந்திருந்தது. அஷ்டாவக்கரர் எழுந்தார் ஜனகர் அவரது பாதங்களில் வணங்கினார். ஆனால் செல்வதற்கு முன் ஜனகர் ஒரு இறுதி கேள்வியை கேட்டார்.

குருதேவா இன்றைய முழு ஞானத்தையும் ஒரே வாக்கியத்தில் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் மௌனம் மற்றும் தனிமையின் உண்மையான ரகசியம் என்ன?

அஷ்டாவகரர் ஜனகரை பார்த்தார் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தார் பிறகு கூறினார் மன்னா மௌனத்தின் ரகசியம் நீ பேசுவதை நிறுத்துவது அல்ல மௌனத்தின் ரகசியம் என்னவென்றால் உள்ளே இருக்கும் தேவையற்ற கூச்சலில் இருந்து உன் அடையாளத்தை விலக்கி உன்னை நீ தெளிவாக பார்ப்பதுதான் தனிமையின் ரகசியம் நீ உலகத்திலிருந்து ஓடி போவது அல்ல. தனிமையின் ரகசியம் என்னவென்றால் உலகத்தின் நடுவே வாழ்ந்தாலும் சிறிது நேரம் உனக்குள் நீ திரும்ப முடியும் என்பதே. நீ உன்னோடு அமைதியாக உட்கார கற்றுக்கொள்ளும் போது ஒவ்வொரு கணமும் வெளியிலிருந்து வழிகாட்டுதலை பெற வேண்டிய அவசியம் குறைய தொடங்குகிறது. நீ கேட்க கற்றுக் கொள்கிறாய் பார்க்க கற்றுக் கொள்கிறாய் நிதானிக்க கற்றுக் கொள்கிறாய் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உன்னையே நீ புரிந்து கொள்ள தொடங்குகிறாய். இதுவே மௌனத்தின் சக்தி. இதுவே தனிமையின் ரகசியம் மற்றும் இதுவே இந்த முழு கேள்விக்கான பதில். வார்த்தைகள் வெளி உலகத்தை மட்டுமே அடைகின்றன. ஆனால் மௌனம் உன்னை உள்ளே இருக்கும் தெளிவுக்கு அழைத்துச் செல்லும். அதனால்தான் மௌனம் மிகவும் உயர்ந்தது. தனிமை முக்கியமானது. ஏனென்றால் அது உங்களை உலகத்திலிருந்து பிரிப்பதற்காக அல்ல. மாறாக உங்களை நீங்களே சந்திப்பதற்கான வாய்ப்பை வழங்குவதற்காகவே.

எனவே இன்று முதல் மௌனத்தை வெறுமனே அமைதியாக இருப்பதற்கான ஒன்றாக மட்டும் பார்க்காதீர்கள். தேவைப்படும்போது அன்பாக பேசுங்கள். உண்மையை பேசுங்கள். ஆனால் வார்த்தைகளால் எந்த பயனும் இல்லாத இடங்களில் சிறிது நேரம் மௌனத்திற்கு இடமளியுங்கள். தினமும் சிறிது நேரம் உங்களுடனே உட்காருங்கள். வெளி உலகத்தின் சத்தங்களிலிருந்து சில கணங்கள் விலகி இருங்கள். உங்கள் சுவாசத்தை உணருங்கள். உங்களை சுற்றியுள்ள ஒலிகளை கவனியுங்கள். பின்னர் உங்களுக்குள் எழும் ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் உடனடியாக பிடித்துக் கொள்ளாமல் அவற்றை வந்து செல்ல அனுமதியுங்கள். பல வருடங்களாக எண்ணங்களின் மூலம் மட்டுமே நீங்கள் அறிந்திருந்த மனதிற்கு இன்னொரு பக்கமும் இருப்பதை நீங்கள் மெதுவாக உணர்வீர்கள். ஒரு அமைதியான பக்கம், ஒரு தெளிவான பக்கம், வார்த்தைகளின் தேவை குறையும் ஒரு இடம். நினைவில் கொள்ளுங்கள். மௌனம் பலவீனம் அல்ல. தனிமை என்பது பொறுப்புகளை விட்டு தப்பித்துச் செல்வதல்ல. அடுத்த முறை யாராவது உங்களை கோபப்படுத்தும் போது உடனடியாக பதிலடி கொடுக்காமல் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்து பாருங்கள். அதன் வலிமை உங்களுக்குப் புரியும். மௌனம் என்பது தெளிவு பிறக்கக்கூடிய ஒரு இடைவெளியாகும். தனிமை என்பது ஒரு மனிதன் தன்னுடனே அமர்ந்திருக்க கற்றுக் கொள்ளும் இடமாகும். மௌனம் என்பது தெளிவு பிறக்கக்கூடிய ஒரு இடைவெளியாகும். தனிமை என்பது ஒரு மனிதன் தன்னுடனே அமர்ந்திருக்க கற்றுக் கொள்ளும் இடமாகும். தன்னுடன் அமைதியாக அமர கற்றுக்கொண்ட ஒருவருக்கு வெளி உலகத்தை புரிந்து கொள்வதும் படிப்படியாக எளிதாகிவிடும். எனவே இன்று சில கணங்கள் அமைதியாக அமர்ந்து உங்களையே கேட்டு கொள்ளுங்கள். எந்த ஒரு வெளிப்புற ஆதரவும் இல்லாமல் என்னால் சில கணங்கள் என்னுடன் இருக்க முடியுமா? இதற்கான விடை இன்னும் தெளிவாக தெரியவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை. பயிற்சி செய்யுங்கள். ஏனென்றால் உள்நோக்கிச் செல்லும் பாதை ஒரே நாளில் நிறைவடைவதில்லை. இன்று ஒரு படி நாளை ஒரு படி மேலும் படிப்படியாக மனிதன் தான் வெளியுலகில் தேடி கொண்டிருந்த அமைதியை தேடிக்கொள்ளும் இடத்தை அடைகிறான். அதற்காக அவன் சில கணங்கள் மட்டுமே அமைதியாக நிற்க வேண்டி இருந்தது. இதுவே மௌனத்தின் தவமாகும். இதுவே தனிமையின் வலிமையாகும். மேலும் ஒருவேளை இதுவே தன்னுள் திரும்புவதற்கான முதல் படியாகவும் இருக்கலாம். இந்த செய்தி உங்கள் இதயத்தை எட்டி இருந்தால் இன்று சில கணங்கள் உண்மையாகவே மௌனமாக அமர்ந்து பாருங்கள். ஒருவேளை இது வெறும் வாக்கியமாக மட்டும் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஒருவேளை இது உங்களுக்குள் தொடங்கும் ஒரு புதிய பயணத்தின் முதல் படியாக இருக்கலாம். 

ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!

சித்தன் அருள்.....தொடரும்!