ஆறாவது போதனை:- நிகழ்காலமே சத்தியம். அஷ்டாவக்கிரர் கேட்டார் மன்னா கடந்த காலம் எங்கே இருக்கிறது?
நினைவுகளில்
எதிர்காலம் எங்கே இருக்கிறது?
கற்பனையில்
அப்படி என்றால் வாழ்க்கை எங்கே இருக்கிறது?
அஷ்டாவக்கிரர் பதிலளித்தார். நிகழ்காலத்தில்!
பின் அஷ்டாவக்கரர் புன்னகைத்தார்.
பிறகு ஏன் மனிதன் தன் வாழ்நாளின் பெரும் பகுதியை வாழ்க்கையே இல்லாத இடங்களில் கழிக்கிறான்? சபையில் அமர்ந்திருந்த பலரின் கண்கள் தாழ்ந்தன.
ஏழாவது போதனை:- ஒப்பீடு செய்வதே மிகப்பெரிய நஞ்சு. நீங்கள் உங்களை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடும் வரை உங்களுக்கு அமைதி கிடைக்காது. ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் அதற்கான சொந்த பயணத்தில் உள்ளது. மாம்பழங்கள் காய்க்கும் அதே மரத்தில் தேங்காய்கள் காய்ப்பதில்லை. இயற்கை ஒப்பீடு செய்வதில்லை. மனம் மட்டுமே அதை செய்கிறது.
எட்டாவது போதனை:- மன்னிப்பே ஆன்மாவின் பலம். அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் மற்றவர்களை மன்னிக்க முடியாதவனால் தானும் சுதந்திரம் அடைய முடியாது. கோபம் எவர் உள்ளத்தில் உருவாகிறதோ முதலில் அவரைத்தான் அது சுட்டெரிக்கிறது. அவர் தனது தந்தையின் சம்பவத்தை நினைவூட்டினார். என் தந்தை எனக்கு சாபமிட்டார். அதே கோபத்தை நான் பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தால் இன்று உங்கள் முன் என்னால் அமர்ந்திருக்க முடியுமா? மன்னிப்பு என்பது மற்றவர்களுக்காக மட்டுமல்ல அது தன் சொந்த விடுதலைக்காகவும் என்பதை ஜனக மகாராஜா முதன்முறையாக புரிந்து கொண்டார்.
ஒன்பதாவது போதனை:- மௌனமே மிக உயர்ந்த ஞானம். சபையில் சிறிது நேரம் முழுமையான மௌனம் நிலவியது. எந்த வார்த்தையும் இல்லை. பறவைகளின் சத்தம் மட்டுமே கேட்டது. பிறகு அஷ்டாவக்ரர் கூறினார். உண்மை வார்த்தைகளுக்குள் அடங்குவதில்லை. வார்த்தைகள் திசையை மட்டுமே காட்டுகின்றன. அதில் நீங்கள்தான் சுயமாக நடக்க வேண்டும்.
பத்தாவது போதனை:- மரணம் என்பது முடிவல்ல. அது ஒரு மாற்றம். சபையில் அமர்ந்திருந்த ஒரு முதியவர், குருதேவா, மரண பயம் எப்படி நீங்கும்? என்று கேட்டார்.
அதற்கு அஷ்டாவக்கிரர் தன்னை உடல் என்று நினைப்பவனுக்குத்தான் மரணம் தெரிகிறது. தன்னை ஆன்மா என்று உணர்ந்தவனுக்கு வெறும் மாற்றம் மட்டுமே தெரிகிறது. மனிதன் பழைய ஆடைகளை களைந்து புதிய ஆடைகளை அணிவது போல உடல்கள் மாறுகின்றனவே தவிர உணர்வு சைதன்யம் மாறுவதில்லை என்றார்.
அஷ்டாவக்கரரின் 21 போதனைகளின் சுருக்கம் பின்னர் அஷ்டாவக்கரர் ஜனக மகாராஜாவை பார்த்து இன்று எனது அனைத்து போதனைகளின் சுருக்கத்தையும் உனக்கு தருகிறேன் என்று கூறினார். அவர் ஒவ்வொன்றாக கூறினார்.
- நீ உடல் அல்ல தூய உணர்வு
- மனதிற்கு சாட்சியாக இரு.
- பந்தம் மனதில் உள்ளது.
- ஆன்மா எப்போதும் சுதந்திரமானது.
- அகங்காரமே மிகப்பெரிய பந்தம்
- பொருட்களை அல்ல பற்றுதலை தியாகம் செய்
- மகிழ்ச்சி உனது இயல்பு.
- ஆசைகள் மனதை அமைதியற்றதாக்குகின்றன.
- நிகழ்காலமே வாழ்க்கை.
- ஒப்பீடு துன்பத்தை உருவாக்குகிறது.
- மன்னிப்பு என்பது உள்ளான விடுதலை.
- மௌனம் வார்த்தைகளை விட சிறந்தது.
- சத்தியம் என்பது அனுபவம் தர்க்கம் அல்ல.
- தன்னை அறிவதே ஞானம்
- உலகம் ஒரு மாறும் கனவு
- சாட்சி பாவமே தியானம்
- அன்பு என்பது ஆதிக்கம் செலுத்துவது அல்ல. அது சுதந்திரம்.
- பயம் அறியாமையிலிருந்து உருவாகிறது.
- மரணம் என்பது வெறும் மாற்றம் மட்டுமே.
- ஆன்மா பிறப்பதும் இல்லை இறப்பதும் இல்லை
- தன்னை யார் உணர்கிறானோ அவனே முழுமையான முக்தி அடைகிறான்.
இந்த போதனைகளுக்கு பிறகு சபையில் இதற்கு முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு ஆழ்ந்த மௌனம் நிலவியது ஜனக மகாராஜா மெதுவாக தனது சிம்மாசனத்தில் இருந்து எழுந்தார் அவர் தனது கிரீடத்தை கழற்றி அதை சிம்மாசனத்தில் வைத்தார் பின்னர் அஷ்டாவக்கிரரின் பாதங்களில் நெடுஞ்சாண் கிடையாக விழுந்து வணங்கினார். அவரது கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தோடியது. அவர் கூறினார் குருதேவா இன்று எனக்கு ராஜ்ஜியம் கிடைக்கவில்லை! இன்று நான் என்னையே கண்டு கொண்டேன்! நான் உலகத்தை வெல்ல முயற்சித்தேன்! ஆனால் தன்னை வெல்வதே மிகப்பெரிய வெற்றி என்பதை இன்று அறிந்து கொண்டேன்!
அஷ்டாவக்கரர் அவரை எழுப்பி மன்னா நீங்கள் புதிதாக எதையும் அடையவில்லை நீங்கள் எப்போதுமே எப்படி இருந்தீர்களோ அதைத்தான் இப்போது அடையாளம் கண்டுள்ளீர்கள் என்றார்.
அஷ்டாவக்கரர் சபையிலிருந்து எழுந்து வெளியே சென்றார் எந்த ஆரவாரமும் இல்லை எந்த வெற்றி முழக்கமும் இல்லை அமைதி மட்டுமே நிலவியது மன்னர் ஜனகர் அவருக்கு பின்னால் சிறிது தூரம் நடந்து சென்றார் அவர் இறுதியாக கேட்டார் குருதேவா வரவிருக்கும் யுகங்களில் மக்கள் உங்களிடமிருந்து ஒரே ஒரு வாக்கியத்தை மட்டுமே கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்றால் அது என்னவாக இருக்கும்?
அஷ்டாவக்கரர் நின்றார். அவர் வானத்தை நோக்கி பார்த்தார் பின் புன்னகைத்து, உன்னை நீயே அறிந்து கொள்! தன்னை தானே அறிந்து கொள்பவனை இந்த உலகம் பிணைக்க முடியாது! கர்மங்கள் பயமுறுத்த முடியாது! மரணம் அவனை பறித்துச் செல்ல முடியாது! எந்த தேடலுக்காக நீ பல ஜென்மங்களாக அலைந்து கொண்டிருக்கிறாயோ அதே தூய்மையான எல்லையற்ற களங்கமற்ற பேருணர்வுதான் நீ! என்றார். இவ்வாறு கூறிவிட்டு அஷ்டாவக்கிரர் முன்னேறிச் சென்றார்.
மன்னர் ஜனகர் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தார் அவருக்குள் இப்போது எந்த கேள்வியும் இல்லை. அமைதி மட்டுமே இருந்தது அந்த நாளிலிருந்து ஜனகர் வெறும் ஒரு மன்னராக மட்டும் இருக்கவில்லை! அவர் ஒரு ராஜ ரிஷியாக மாறினார் ஏனெனில் அவர் நாட்டின் மீது அல்ல தனது மனதின் மீதே வெற்றி பெற்றிருந்தார். அஷ்டாவக்கிரர் கீதை உலகத்தை துறக்க நமக்கு கற்பிக்கவில்லை. அது அறியாமையை துறக்கவே கற்பிக்கிறது அது வாழ்க்கையிலிருந்து ஓடிவிடச் சொல்லவில்லை. மாறாக வாழ்க்கையின் நடுவே வாழ்ந்து கொண்டே உங்கள் உண்மையான இயல்பான தூய்மையான சாட்சியை, தூய்மையான பேருணர்வை, அடையாளம் காணவே கற்பிக்கிறது. இந்த விழிப்புணர்வு எழும்போது இன்பம், துன்பம், லாபம், நஷ்டம், புகழ், அவமானம், மற்றும் பிறப்பு, இறப்பு, ஆகியவை தங்கள் பயத்தை இழந்து விடுகின்றன. இதுவே அஷ்டாவக்கிரரின் போதனைகளின் இதயமாகும் மேலும் இதுவே ஆத்மஞானத்தின் உன்னத பயணத்தின் இறுதி இலக்காகும்.
ஓம் ஸ்ரீ லோபாமுத்திரா சமேத அகத்தியர் திருவடிகளில் சமர்ப்பணம்!
சித்தன் அருள்.....தொடரும்!
